Groene thee in whisky

[Piet]

Dit is ook een interessant aroma cq smaak.

In Bowmore 19yo 1990 Signatory Vintage lees ik:

Smaak: Turf, peper. Green tea??? Dat heb ik nu nog nooit in een Bowmore geproefd. De balans is wel perfect. Met een heel klein beetje water zijn de smaken die in de neus voorkomen, veel meer uitgesproken. Dit is echt een hele goeie!

Afdronk: lang, droog, wat zilt, een beetje peper en weer die green tea.

Nu is deze Bowmore zo wie zo een beetje a-typisch (voor Bowmore) en bevat hij een aantal onverwachte en lastig te duiden aroma's.
Ik heb een complex beschreven als ...Grapefruit, munt, witte-druiven, citrus, zee..... Ik denk dat de "groene thee" van Johan vooral mijn "witte druiven" zijn. Lijkt dat dan op elkaar zul je denken. Ja. Let wel dat het binnen dit complex van aroma's is.

"Groene thee" is een verzamelnaam, net als je appels, honing, kruidig etc. die je indien mogelijk, allemaal verder kunt preciseren, b.v. acaciahoning, heidehoning, klaverhoning etc.

Nu ben ik toevallig een liefhebber van groene thee en heb er een stuk of 10 staan. Japanse wel te verstaan. Van handgeplukte blaadjes met steeltje tot de ritueel gebruikte groene poeder. Wellicht daardoor is/was "Groene thee" voor mij wat lastig te plaatsen als verzamelnaam.
De groene thee die ik heb staan gaat van bruin en gebrand van smaak (ik noem dat ook wel een "pers" lucht, van strijken met een natte doek) en zoethout tot vers gemaaid gras en zelfs spinazie-achtig.
Zojuist heb ik geroken aan een zakje Pickwick Groene thee. Daar blijkt ook citroen in te zitten en dat zou ik wel als verzamelnaam kunnen herkennen. Maar ja, dat is dan al een composiet.
Juist doordat dit vrij subtiele nuances bevat is het duiden vaak lastig, zeker door de ontwikkeling die het tijdens het proeven ook nog doormaakt.

[johan brugge]

Ik kwam tot de benoeming 'groene thee' om de volgende reden. Ik heb nog niet zo lang geleden eens een blikje Ice Tea met 'green tea' smaak gedronken. De nasmaak van deze Ice Tea vond ik terug in deze whisky. En ik ben daarin niet de enige. Dit is een tasting note van Serge Valentin:

Bowmore 19 yo 1990/2009 (46%, Signatory, UCF, hogshead, casks #649+650, 719 bottles)Colour: straw.
Nose: yes! A superbly austere Bowmore, all on oysters, seawater, coal smoke, green tea and ‘wet animals’ (yup, I’ve heard dogs were fed up).
Mouth: perfection. Peat, lemon juice, lime juice, quince eau de vie, salt, oysters and black pepper. Epitomical (will you cut the crap one day, S.?)
Finish: as long as a Fidel speech, extremely zingy, mineral, smoky and lemony.
Comments: brilliant, just brilliant (and cheap!) Bang for your buck! SGP:357 - 90 points.

[JayDie]

Groene thee heeft denk ik wel een herkenbare smaak die (vast?) bij alle groene theeën voorkomt. Denk aan "Cola". Coca Cola smaakt anders als Pepsi en weer anders als het Aldi-merk. Het heeft wel allemaal een "cola-smaak". Die herken je ook gelijk in een snoepje (lollie, cola flesjes, etc)

[Piet]

Absoluut, en niks mis mee. Dat is eigenlijk ook waarom ik dit onderwerp schreef. En tevens om aan te geven hoe persoonlijk het zelfs dan nog steeds kan zijn met smaken en geuren.

In Re: Tannine in whisky schreef ik ook al iets over hoe specifiek en speciaal een groene thee kan zijn.

Wat ze gemeen hebben is dat groene thee alleen gedroogd wordt (soms even gestoomd) en niet gefermenteerd zoals zwarte-thee. Daardoor blijft hij letterlijk ook "groen" van smaak. Des al niet te min heb ik er die gebrand of geroosterd lijken hoewel ze dat absoluut niet zijn.

Dit verhaal gaat natuurlijk net zo op voor zwarte thee en de diverse soorten.

[macoffringa]

De Chinezen drinken graag whisky met groene thee.
Overigens is een Lagavulin met lapsang souchong thee ook de moeite waard.
Die twee zijn echt voor elkaar gemaakt.

[Piet]

...Overigens is een Lagavulin met lapsang souchong thee ook de moeite waard.
Die twee zijn echt voor elkaar gemaakt.

Hans, ik neem aan dat je die dan naast elkaar drinkt en niet de doodzonde begaat om .....

Is het zo dat Chinezen dan wel de doodzonde begaan ? Hoewel, als het slechte whisky is mag het natuurlijk

[macoffringa]

Ach Piet,
Voor mij bestaan er geen doodzonden wat betreft het drinken van whisky. Ieder zijn eigen (wan)smaak

Zet een kopje Lapsang Souchong thee en schenk er een glaasje Lagavulin naast.
Neem dan een slokje thee, houdt dat in de mond en giet er een beetje Laggers bij in.
Een enorme smaakexplosie.

De oude Schotten gooiden honing, kruiden en wat dies meer zij in hun whisky (die kwam dan wel meteen zo uit de ketel).

't Is maar wat je lekker vindt.