Littlemilll IB keer drie, 1988, 1989 en 1990

[turfsmurf]

Het is eigenlijk best leuk om eens wat drams van dezelfde distilleerderij naast elkaar te proeven. Ik heb daarom de volgende drie drams eens vergeleken:

- Littlemill 1988/2012, 23y, Archives, 49.3%
- Littlemill 1989/2012, 22y, Kintra, 55.2%
- LIttlemill 1990/2012, 21y, Whiskybroker, 55.1%

De botteling van Archives is een sherryvat, die van Whiskybroker een 'Oak hogshead'(*) en die van Kintra een bourbon hogshead. Drie verschillende vatkarakters, maar ook een sterke overeenkomst. Het distilleerderijkarakter van Littlemill is nogal typisch: een sterke fruitsnoepjessmaak en gek genoeg een beetje stoffig, olieachtig en enigszins stopverfachtig zelfs. Alle drie de drams hadden dat karakter.

Ik heb ze van jong (wat heet jong, alle drams zijn toch al ouder dan 20) naar oud geproefd:

De Littlemill van Whiskybroker:
Kleur: goudgeel.
Geur: een beetje lijm, iets mineraligs. Appels, champagne, stopverf (daar heb je het), een beetje menthol zelfs. Ruikt lekker fris en nodigt direct uit tot nippen. Met een beetje water wat confeer, kruidenlikeur, ananas en een beetje caramel.
Smaak: fris, lichtzuur, tintelend, havermoutkoekjes. Een beetje water werkt goed: veel meer fruit.
Afdronk: een beetje bitter, licht kruidig. Een beetje water haalt het bittere iets weg en maakt de afdronk wat wasachtig.

De Littlemill van Kintra:
Kleur: goudgeel,iets donkerder dan de 1990'er.
Geur: iets minder fris dan de Whiskybroker bottling. Daarentegen wel een opmerkelijke geur van versgesneden vanillecake, boterkoek zelfs. Aardbeientaartjes. En wederom dat stoffige/olieachtige. Met een beetje water wordt het plakje cake groter. Ik krijg zin in cake...
Smaak: een beetje scherp, in de mond ontploft de smaak in meer vanille en fruit. Met wat water wordt de fruitcocktail nog intenser. Lekker!
Afdronk: een beetje scherp/mineralig.

De Littlemill van Archives:
Kleur: okergeel, zeg maar amber.
Geur: wauw... Een stuk intenser dan de voorgaande twee. Ook het Littlemillkarakter is hier dubbel zo sterk aanwezig. Je kunt haast op de geur gaan zitten. Wat zit er zoal in: stopverf, balsamicoazijn, tabak, een heel klein beetje bloemen (seringen), gedroogde worstjes, sinaasappels. Een echte snuffelwhisky.
Smaak: ook intens, maar net wat minder enorm dan de geur. Nog steeds erg lekker natuurlijk, met chocola en kruidenbonbons. Aan de chocola en 'donkere' smaak (lastig precies te omschrijven) is te herkennen dat het een sherryvat is. Ik vermoed refill en godzijdank zonder enig spoortje van vuurwerk/rubber. Een prachtig sherryvat.
Afdronk: behoorlijk wasachtig en met veel speculaas. Cognacachtig. Ik vermoed dat het Europese eik is geweest, maar who cares? De afdronk is lekker en lang. O, ja: een beetje water bij deze dram hielp niet echt. Alle geur/smaak zwakte wat af en werd zelfs ietsje zurig.

Conclusie:
Wat een rotzonde dat Littlemill inmiddels niet meer bestaat. Ik heb er tot nu toe vijf geproefd en ik vond ze allemaal best tot erg lekker. Als je de kans krijgt om eens een Littlemill te proeven en dan vooral eind jaren 80, begin jaren 90: doen! Ik weet alleen niet of iedereen hier zo blij van wordt als ik, die stoffige/olieachtige/stopverfachtige smaak moet je maar net liggen. Ik vind het vrij apart maar wel lekker.

Van deze drie vond ik de Archives overtuigend het lekkerst, gevolgd door Whiskybroker en vlak daarna Kintra.

(*): wat internetdetectivewerk wijst uit dat de whiskybrokerbotteling gedeeld is (vatnummer #35) en de rest was voor de webwinkel The Whisky Barrel. Op die site staat dat het een sherry cask is.

[Piet]

Mooie notitie. Onze eerste Litlemill notitie.

...tsja, ik heb hier nog een eenvoudige NAS OB staan op 40% van rond 2000.... De 8yo komt er niet best af op maltmadness... wellicht meer een verzamelobject dan een drinkwhisky deze...