In hoeverre kun je het andere 'beoordelaars' kwalijk nemen dat ze níet die 50 minuten én handwarmte én water én eindeloos snuffelen met elk neusgat apart er voor over hebben?
Sowieso zijn er mensen die nu eenmaal heel snel heel gedetailleerd kunnen proeven én omschrijven, terwijl anderen daar veel langer voor nodig hebben. En voor sommigen is het gewoon de maatstaf, dat een drank metéén indruk moet maken. Is dat dan onterecht? Dat is in mijn ogen zó subjectief, dat er in dezen geen goed of slecht is.
Het is vervelend voor Oogadal, dat zijn met zorg uitgezochte vatting niet de punten krijgt die het in zijn ogen en vanuit zijn perspectief verdient. Maar is de beoordelaar die zoekt naar een dram die hem of haar op een bepaalde manier (meteen) moet raken en dat kennelijk niet doet, dan meteen een 'kneus'? Vind ik niet. En gelukkig zijn er niet alleen beoordelaars die zoeken naar 'instant happiness'. Er zijn er zat die anders oordelen. Mede dáárom worden ook de hoogste en de laagste scores uitgefilterd op WB en geven de meeste liefhebbers meer om de echte woordelijke beoordeling dan om zo'n arbitrair puntensysteem.
Eerlijk gezegd vind ik het onzin dat er op een schaal van 100 punten worden gegeven, alsof iemand echt het onderscheid tussen 77 en 78 proeft, zelfs als het een gemiddelde is over meerdere categorieën.
En wat heb je aan een systeem dat tot 100 gaat, als vrijwel geen enkele whisky onder de 70 scoort?
Ik jureer al jaren wijn op professionele basis en daar is het standaard 20-puntensysteem vaak al reden voor discussie omdat het een bepaalde schijnnauwkeurigheid in zich herbergt.
Ik kijk eigenlijk nooit naar punten, maar lees liever smaak- en geurassociaties, van meerdere beoordelaars. En als ik er bij een stuk of vijf steeds dezelfde tegen kom, dan zal dat wel het algemene profiel zijn. Maar als ik 'em dan ga proeven, dan ontdek ik met míj́n smaakpapillen en míj́n referentiekader soms heel andere dingen dan een ander. Maakt mij dat een betere of juist een slechtere proever? Zeg het maar, ik weet het niet. Ik weet alleen, dat het voor iedereen anders is.
En dan nog even terug naar de Talisker 10, waar dit allemaal mee begon. Ik had die snel beoordeeld. Té snel... Maar vind ik 'em nu ineens geweldig, nu hij na 10 minuten en veel handwarmte wel los komt en ongeveer de helft levert van wat ik had gehoopt? Nee, want voor mij schiet 'ie nog wel steeds tekort. Want ik had 'em gekocht als doordeweekse slobber die mij meteen aan het zilte Skye doet denken, en daarvoor voldoet 'ie mijn ogen nog steeds niet. Dus dan zal ik wel tot die kneuzen behoren die niet weten hoe ze fatsoenlijk whisky moeten proeven. So be it... gelukkig heb ik meer verstand van wijn
