Nut en interpretatie van Whisky scores

[Soundwave]

Wat mij trouwens wel opvalt bij de verschillende schalen die hier op lijken dat ik zo ontzettend vaak dingen tussen de 80 en 90 zie en soms iets wat de 92 aantikt, maar nog nooit eens een echte kenner iets gewoon vol overtuiging boven de 95 zien geven. Zo van "dit is het lekkerste ooit!"

Wie bedoel jij met "echte kenner"? Ik zie toch wel degelijk diverse bloggers en bijvoorbeeld Jim Murray geregeld scores van ruim in de 90 geven. Zie zie ik de afgelopen week scores in de 90 op zowel whiskyfun.com (diverse Lagavulins) als onversneden.com (Glenburgie, Clynelish en Longmorn) en heeft Ralfy een paar dagen geleden een Karuizawa in de 90 gescoord.

Ik bedoelde "echte kenner" tussen haakjes. Bv de maltmaniacs en anderen die dezelfde scoremethode gebruiken. Dezelfde mensen die vaak ook kritiek hebben op scores van JM. Ja ik zie een Ralfy of Serge ook wel eens een lage 90'er scoren, maar nooit iets wat bijna een 10 is. Alsof men dat niet durft. Dat bespeur ik ook een beetje in de reactie van Piet die dan zegt "En wat dan als je bv de 10 meest exclusieve en lekkerste whiskies op aarde voor je neus hebt en die niet meer hoger dan een 10 kunt scoren?" Dat begrijp ik dus niet zo goed. Dan zou bij studieopdrachten of voor jurysporten een perfecte score ook niet mogelijk moeten zijn. Want stel je hebt een student al eens met een 10 beloond voor het meest uitzonderlijke paper ooit, wat doe je dan als er een nog genialer wonderkind op je pad komt? uhhhhh dat zou betekenen dat cijfers dus een relatieve rangorde weerspiegelen ipv een losse beoordeling. Alsof er niet meerdere (bijna)perfecte whiskies kunnen bestaan.

@Piet verplaats maar alvast hoor

[Piet]

Dat bespeur ik ook een beetje in de reactie van Piet die dan zegt "En wat dan als je bv de 10 meest exclusieve en lekkerste whiskies op aarde voor je neus hebt en die niet meer hoger dan een 10 kunt scoren?" Dat begrijp ik dus niet zo goed.

Hoewel ik er, in alle bescheidenheid, onvoorstelbaar verschrikkelijk veel vanaf weet schat je mij denk ik té hoog in op de proefladder.
Ik drink ook al 40 jaar Wijn en heb daarvan ordners vol met proefnotities en scores en daar zitten mooie toppers (letterlijk in en tegen de top van de schaal) bij.
Whisky drink ik ook al 40 jaar maar nog helemaal niet zo veel van die (toch vaak onbetaalbare of niet te vinden) absolute toppers op (qua score). Daarom gaat "mijn (ervarings) schaal" dan ook van onder naar boven.

Whisky scoren is ook nog relatief nieuw. Ik weet niet precies wie er wanneer mee begonnen is (O oh, Malt Whisky Companion, Michael Jackson ? ) maar het is wel een enorm krachtig selectiemechanisme t.o.v. een notitie zonder score die veel ruimer te interpreteren is. Iets om op te zoeken !

PS: Bij dat alles komt dan nog dat er ook hele dure flessen zijn die de 90 punten niet halen....

[Piet]

Whisky scoren is ook nog relatief nieuw. Ik weet niet precies wie er wanneer mee begonnen is (O oh,Malt Whisky Companion, Michael Jackson ? ) maar het is wel een enorm krachtig selectiemechanisme t.o.v. een notitie zonder score die veel ruimer te interpreteren is. Iets om op te zoeken !

Ik heb de vraag voorgelegd aan Robin van Whisky Informatie Centrum Nederland (what's in a name?)

Hoi Piet,

Het was inderdaad Michael die hier mee begonnen is. Het was alleen niet zijn idee, maar van zijn uitgever. Michael was er in eerste instantie op tegen, maar hij heeft het toch gedaan. Met name de hoge score voor Islay maltwhisky heeft de populariteit van deze whisky's groot gemaakt.

Groet,
Robin Brilleman.

Zo, mijn reputatie is in elk geval ook weer even gered

[dennis]

Subjectief. Altijd.

Ik denk dat Robin zich NOOIT schuldig zal maken aan het geven van punten. Het enige wat hij (en ik ook) doet, is het uitzoeken welke aroma's er in zitten, hoe dit zich verhoudt ten opzichte van het distillery karakter en andere jaren/bottelingen. Hij heeft daar ook nog een een fotografisch geheugen voor. Dat is echt irritant .

Je moet je niet laten vertellen wat 'kwaliteit' heeft, je kan alleen bepalen of je het lekker vindt door te proeven. Opschrijven van proefnotities is prima, maar weet wel dat je ze alleen op hoog niveau kan gebruiken om je genietmoment voor te bereiden.

[Matti]

Je moet je niet laten vertellen wat 'kwaliteit' heeft, je kan alleen bepalen of je het lekker vindt door te proeven.

Hier ben ik het 100 procent mee eens, maar: voor mij geeft het scoren van de whisky een extra houvast naast de notities (al was het maar om mijn gedachten te ordenen, ik vergelijk het met het schrijven van een samenvatting om de stof van een leerboek beter in je op te nemen). Mijn scores zijn dan ook voor mij bedoeld, en niet voor iemand anders. Waarom ik ze dan toch vaak vermeld als ik notities post? Puur als verduidelijk van mijn persoonlijk waardeoordeel.

[Soundwave]

hoe subjectief het ook mag zijn, cijfers vind ik persoonlijk wel degelijk relevant, of ze nou van een pro of een amateur komen. Dit doen we ook met bv audio apparatuur, muziek, films, boeken, etc. Allemaal (deels) subjectieve metingen, maar daardoor niet irrelevant. Iemand kan mij wel een lijst geven van alle technische specificaties van een koptelefoon (smaken, geuren, herkomst, etc van de whisky), maar ik wil dan ook wel graag weten of een audiofiel het geluid ook 'goed' vindt. En van mij persoonlijk mag dat ook uitgedrukt worden in een cijfer of ander kwantitatief systeem. Je merkt vrij snel of je op één lijn zit qua beoordelingen, maar zoals met alle reviews en cijfers kan het ook wel eens heel erg de plank mis slaan.
Misschien heb ik de mazzel dat vrijwel alles dat ik aangeschaft heb op basis van de mening of aanbeveling van anderen mij tot nu toe erg goed is bevallen, zelfs de vorig jaar op nr. 1 staande Old Pulteney 21yo van JM.
En ik blijf het herhalen, ik vind het nog steeds bijzonder dat ik nog nooit een 10 ben tegengekomen, al was het voor een fles whisky van een ton o.i.d. Whiskydrinkers genieten van bijna elke whisky (gezien de gemiddeld hoge scores), maar tegelijk toch ook extreem terughoudend en kritisch. Volgens mij wordt iemand die iets ooit een 10 geeft ook direct afgemaakt door de rest van de 'gemeenschap'.

[Piet]

Malt Whisky Companion, Michael Jackson.
In mijn versie 4 zie ik dat de eerste uitgave uit 1989 stamt. Als hij daarin al scores gaf is het toen dus begonnen.

Puur als verduidelijk van mijn persoonlijk waardeoordeel.

Prima toch.
Daarom waardeer ik het wel degelijk als je er geen geheim van maakt. Zeker als het in combinatie met een prijs/kwaliteit oordeel en proefnotities is.... en als ik je dan gaandeweg beter leer kennen... Top !

Een score is mijn inziens zinvol en bruikbaar vermits je weet wie die heeft toegekend en hem dan combineert, met een proefnotitie (van dezelfde beoordelaar) en met prijs/beschikbaarheid informatie, gebruikt als hulpmiddel bij je whisky aankopen. Dan kun je dat vergelijken met je eigen voorkeur en weging etc. (en natuurlijk liefst van meerdere auteurs).
Daarom heeft een min of meer anonieme en onafhankelijke (althans) gemiddelde score op b.v. WhiskyBase of MaltManiacs alleen "gebruikswaarde" (lees aankoopadvies) indien er voldoende deelnemers zijn met een beoordeling. De marges zijn vaak extreem. Maar met 20 beoordelingen met gemiddeld 90 durf ik daar wel een conclusie aan te verbinden, ook al zitten daar dan uitschieter in van 72 en 98.

PS: We zaten te dubbelen Pieter maar zijn het helemaal eens. In het begin van dit onderwerp kwam het ook al eens ter spraken waarom je aan alles punten toe zou kunnen kennen behalve aan whisky !

[semtex]

Gisteren nog een Linkwood opengetrokken die door 'grote kenners' (bestaat dat dan?) van Malt Maniacs werden beoordeeld. Twee MM's gaven de Linkwood een score: 80 punten en...54 punten.
Of kijk eens in de MM Matrix: daar staat een whisky tussen die scores haalt tussen de 45 en de...91. Faut le faire.

Trouwens..moet je scores geven op hoe lekker je een whisky vindt, of op hoe goed die whisky gemaakt is (zitten er foutjes in) ? Een hemelsbreed verschil.
En in geval 1: dan zijn de scores natuurlijk veel te persoonlijk. Bij mij zou dan geen enkele turfwhisky hoog scoren.
In geval 2: dan moet je als 'kenner' natuurlijk al weten of de whisky correct gemaakt is of niet, of er foutjes inzitten of niet. En wie van al die 'kenners' en bloggers is daartoe in staat? Ik denk dat ik ze op één hand kan tellen...

[edwinedje]

Whisky scoren is ook nog relatief nieuw. Ik weet niet precies wie er wanneer mee begonnen is (O oh, Malt Whisky Companion, Michael Jackson ? ) maar het is wel een enorm krachtig selectiemechanisme t.o.v. een notitie zonder score die veel ruimer te interpreteren is. Iets om op te zoeken !

Ik ben het hier niet helemaal mee eens.
Een beginnend Whisky drinker {zoals ik zelf} kan helemaal afknappen op een score zonder notitie.

De Michael Jackson waar ik tot voor kort bekend mee was had niets met Whisky van doen.
De Michael Jackson waar ik recentelijk mee 'in aanraking' ben gekomen kan een Whisky op 95 punten inschalen
Echter zonder notitie waarop misschien staat 'Heavy Peated' koop in een kat in de zak.
Echter als diezelfde Michael Jackson een notitie achterlaat met 'Heavy Peated', dan kan de score mij gestolen worden.
Of die score nu 10 of 100 is, en of de fles nu 10 of 100 Euro kost, hij zal mooi bij de slijter blijven staan.
* Op basis van de huidige smaak en kennis van zaken natuurlijk
En ook als de score (dik) onder de 'Micael Jackson 80-90 norm' valt, kan dat voor mij een aantrekkelijke Whisky zijn, op basis van de notitie.

Voor mij zal dus een notitie meer leidend zijn omdat dat een redelijk objectief medium is.
Hoewel een omschrijving Zoet {Zuur, Zout, etc} ook meerdere gradaties heeft, en is de ene omschrijving Olieachtig en noemt een ander het Vettig, beide gevallen geven mij meer houvast dan een koude 85.
Want de man {m/v} die die 85 geeft moet je wel een beetje kennen om dit te kunnen relativeren.

En hoe ga je om met het feit dat je smaak veranderd, pas je dan je score aan?
Meeste mensen {=Gevoel} zijn als starter niet zo weg van Peated Whisky, kunnen/zullen deze dus laag scoren. Naarmate de beleving groeit zou deze score kunnen stijgen. Maar is dat omdat de Peated Whisky 'lekkerder' is geworden, of beter in je smaak patroon past. Andersom; Een fruitige Whisky die je ooit 90 hebt gescoord wordt die dan opeend 80 of 70, omdat je smaak patroon is veranderd. De meeste doorsnee Whisky zal gebottled worden met het idee van een constante kwaliteit mag ik hopen, en dus nog steeds 90 punten waard zijn (op basis van kwaliteit) ware het niet dat de Fruitige Whisky niet meer jou ding is...

Daarom zal de discussie over een score op basis van 0-10 of 1-100 ook altijd blijven rondgaan omdat mensen die elkaar niet {goed} kennen niet weten wat die score inhoud. Dus *persoonlijk* zie ik niet wat de kracht van een score is. Ik zou dus liever zeggen: Een Score met Notitie is een krachtig selectiemechanisme t.o.v. een score zonder een notitie die veel ruimer te interpreteren is.

Want iedereen probeert objectief de Whisky te Scoren, maar op basis van huidige ervaring mag een Laphroaig 10 van mij zo van eigenaar verwisselen (had ik er een aangeschaft in plaats van gesampled). Is het daarom een slechte whisky? Ik denk het niet; Het is maar wie je het vraagt Maar voorlopig blijft hij in mijn categorie 'Gaat hem niet Worden' steken, wat waarschijnlijk vergelijkbaar is met <40pntn die je -heb ik op het forum gelezen- door de gootsteen moet gooien.


PS: 'Je' en 'Jou' zijn algemene aanduidingen en niet van toepassing op iemand in het bijzonder.
Graag dus ook niet opvatten als een persoonlijk aanval op of tegen iemand hier op het forum.

[Piet]

Even wat zaken rechtzetten.

Een beginnend Whisky drinker {zoals ik zelf} kan helemaal afknappen op een score zonder notitie.

Ik denk dat je het niet goed leest Edwin. Proefnotitie met score, dat is precies wat ik schreef. Zonder dat is het weinig nuttig. Ook niet als je de auteur niet kent.

Het boek van Michael Jackson waaraan ik refereer heeft alleen notities met score, en géén afzonderlijke scores.
Michael Jackson is op 30 augustus 2007 overleden dus recente whiskies kunnen nooit zijn scores hebben. Ik heb ook nog nooit een score zonder notitie van hem gezien.

En je zou ook zeker de berichten moeten lezen over het objectiveren van scores, in het begin van dit onderwerp. Want ook al zijn de meningen verdeeld ik ben er van overtuigd dat het kan ... ook voor whisky.

[edwinedje]

Even wat zaken rechtzetten.

Een beginnend Whisky drinker {zoals ik zelf} kan helemaal afknappen op een score zonder notitie.

Ik denk dat je het niet goed leest Edwin. Proefnotitie met score, dat is precies wat ik schreef. Zonder dat is het weinig nuttig. Ook niet als je de auteur niet kent.

En dat is het enige wat je eruit haalt?

Ik reageerde op;

Whisky scoren is ook nog relatief nieuw. Ik weet niet precies wie er wanneer mee begonnen is (O oh, Malt Whisky Companion, Michael Jackson ? ) maar het is wel een enorm krachtig selectiemechanisme t.o.v. een notitie zonder score die veel ruimer te interpreteren is. Iets om op te zoeken !

Met:

Ik ben het hier niet helemaal mee eens.
Een beginnend Whisky drinker {zoals ik zelf} kan helemaal afknappen op een score zonder notitie.

En zeg vervolgens (met heeeeel veeeel woorden);

Dus *persoonlijk* zie ik niet wat de kracht van een score is. Ik zou dus liever zeggen: Een Score met Notitie is een krachtig selectiemechanisme t.o.v. een score zonder een notitie die veel ruimer te interpreteren is.

Waarbij ik de nadruk op de notitie leg, en niet op de score.

Het maakt dus niet uit of de score met notitie van de overleden Michael Jackson de Whisky goeroe is, of van de overleden Michael Jackson de pop icoon is, of de nog in leven zijnde Michael (Mick) Jackson de singer/songwriter is.

[Dre]

Even gezocht en ja hoor, we kunnen een heel oud topic misschien weer even uit de mottenballen trekken .
Dit naar aanleiding van een post eerder op de avond over een Glenlivet 18 die door Ralfy eerst werd verzopen en daarna alsnog 91 punten toebedeeld kreeg.
Daar kwam een interessante opmerking uit voort:

na dat vind ik het fijne van Ralfy, die geeft echt punten op basis van kwaliteit/prijs verhouding. Zo kan iedereen (mijn zijn eigen budget) zijn 90+ whisky drinken.

Ben wel benieuwd wat hier zoal de meningen over zijn?
Enerzijds snap ik de opmerking wel, maar toch deel ik de mening niet helemaal. Zeker als je 'zes onderdelen' systeem hanteert zoals op WB, dan zou je kunnen kiezen om bij een goed geprijsde whisky de 'prijs' hoog te scoren, zodat het het gemiddelde enigszins omhoog trekt.
Maar wat mij betreft zegt het puntenaantal echt enkel iets over de geur, smaak en afdronk. En daarna kan je hem afzetten tegen de prijs en dan beoordelen of ie voor jou de juiste prijs/kwaliteit verhouding heeft.
Want wat doe je anders met briljante maar peperdure whisky's? Een stuk lager scoren omdat hun prijs zo bizar hoog is?
(Sinds een tijdje zet ik Prijs en Presentatie dan ook op dezelfde score als waar het gemiddelde op uitkomt, zodat deze twee onderdelen geen positieve of negatieve invloed op het cijfer hebben, na een tip van Peter87)
Ben wel benieuwd hoe anderen hier over denken, neem je de prijs/kwaliteit verhouding mee in je totaal score of niet?

[henri]

wat mij betreft zou - ongeacht waar dit topic over gaat- een combi van de 2 systemen van scoren het best zijn
nu is er de 4punt toets, max 25 voor neus, smaak, finish, balans
en de 6punt toets, volle score voor neus, smaak, body, finish, prijs, uiterlijk
beste zou volgens mij zijn: 5x20: neus, smaak, body, finish, balance
uiterlijk en prijs zou links moeten liggen, een whisky ongeacht deze 2 punten puur beoordelen op t goedje..

[Wouter1981]

Ik ben het met je eens.
Een whisky is lekker of niet (en alles wat er tussen zit) en krijgt van mij een score ongeacht de prijs.

Ik ben het trouwens ook eens met de oude post voor jou. Een score zonder smaaknotitie zegt mij minder dan een score met.
Dan zou ik soms nog eerder afgaan op een enkele beoordeling op whiskyfun of whiskynotes, words of whisky of malt fascination.

[henri]

eerder afgaan op een enkele beoordeling op whiskyfun of ...

ik volg niemand met blog of videoblog, maar 1 ding bij serge is bij mij altijd...
zijn of een andere blogger zijn score kijk ik niet naar, maar de beschrijvingen van serge vind ik wel heel goed..
waar ik bij niemand van hen kijk naar core, kijk ik bij hem soms wel naar wat hij over de whisky verteld