Ongelezen berichtdoor johan brugge » 17 Feb 2015, 23:41
Een klein rijtje Bunnahabhain IB en cask strength deze avond:
Bunnahabhain 1984 Scott's Selection 57.5 %
Bunnahabhain 1986 Duncan Taylor 'The Octave' 54.3 %
Bunnahabhain 1987 Anam na h-Alba 50.3 %
Neus:
De Scott's Selection (SS) is behoorlijk scherp en alcoholisch. Na wat ademen wordt alles wat zachter en ruik ik meer fruit en bloemen. De Duncan Taylor (DT) ruikt heerlijk gewoon: rijk, zoet, fruitig, zacht. De Anam na h-Alaba (Anam) heeft ook wat tijd nodig, maar dan ruik je die bourbon redelijk duidelijk, samen met wat munt en geschroeid hout. Hij is ook een tikje scherp, maar ergens achterin kan je toch wat zoet fruit waarnemen zoals rijpe peren en wat perzik (maar niet zo denderend veel, hoor).
Smaak:
De SS heeft nog steeds last van dat scherpe in de smaak, peper ook. Het is dominanter dan het fruitige van in de neus. De DT is gewoon super lekker: heerlijk fruitig, zoet, vettig en olieachtig. Je kan er haast op kauwen. Echt goed! De Anam speelt zijn bourbon troeven uit: licht rokerig en fruitig. Heerlijke combinatie!
Met 2 druppels water:
De SS blijft nog steeds wat scherp, maar hij is nu wel fruitiger dan voorheen. Is dit ook een (refill??) bourbon? Hij vertoont alleszins wat gelijkenissen met de Anam. EDIT: na een minuut of 10 met 2 druppels water wordt de 1,5cl die in mijn glas zat gewoon super fruitig!!
De DT wordt zo mogelijk nog lekkerder en fruitiger. Top Bunna als je het mij vraagt.
De Anam tot slot houdt vast aan het rokerige, maar verliest dan weer het fruitige in de smaak (jammer genoeg). Deze was beter zonder water.
Afdronk:
De SS is redelijk kort qua afdronk. De DT houdt het een stuk langer vol en gaat zonder gêne door op zijn elan. De Anam is toch een tikje scherper dan de andere twee, maar hij blijft wel het langst hangen.
Drie goede, maar heel verschillende Bunna's met de Duncan Taylor die er voor mij met kop en schouders bovenuit stak. Met dank aan Henri voor de samples van de DT en SS.
2 x
The only thing that tastes good in whisky is more whisky.
Les injures sont les raisons de ceux qui ont tort