HWF VBT-6: VBT-café

[jonker8011]

Na vier VBT's is het mij afgelopen weekend ook gebeurd. Vergeten te proeven, ik dacht een week voor te liggen, maar helaas.

Voor mij is de grootste lol van de VBT om mijn eigen notities te vergelijken met die van anderen. Soms post ik eens iets in de discussie, maar meestal vind ik het leuker om te lezen wat de stamgasten er van denken. Ik denk dat een heleboel mensen er misschien wel net zo in staan. Die zien de VBT als een manier om iets te leren. En zeker beginners schamen zich af en toe nog een beetje voor hun proefnotities, omdat ze wat summier zijn. Persoonlijk vind ik 35/36 van de 40 zeer indrukwekkend.

Ik kijk zelf ook nog vaak vol ongeloof naar mensen die de whisky herkennen. Ik ben in de afgelopen 10 jaar, na zo'n 700 proefnotities, redelijk goed geworden in het globaal herkennen van stijlen en smaken, en ik weet heel goed wat ik lekker vind, maar zowel de huidige als de vorige leiding van de VBT hebben het met regelmaat voor elkaar gekregen om mij een fles uit mijn eigen collectie voor te zetten, die ik dan niet herken. En ik geloof ook niet dat ik mijn talent voor het herkennen van whisky nog sterk aan het ontwikkelen ben. Maar ja, het blijft een leuke hobby, mijn vrouw en ik verzamelen gezellig samen en gaan naar de festivals, en het is net als met schaatsen. Dat is ook leuk als je niet zo hard als Sven gaat.

[Soundwave]

Hoe meer verschillende whiskies ik drink (en dus ervaring opdoe) hoe moeilijker ik het vind worden juist om nog een gok te durven maken, omdat er voor je gevoel dan steeds meer opties mogelijk zijn. 2 jaar geleden ging ik ook wel eens op basis van mijn eigen notities zoeken op internet naar whiskies met vergelijkbare kenmerken in reviews en op basis daarvan een gokje wagen ipv op basis van eigen ervaring met soortgelijke whiskies, en op die manier zat ik net zo vaak dicht in de buurt als nu (of uit de buurt ook trouwens).

[Matti]

Ja, dat klopt wel idd. In het begin, als je nog maar weinig whiskies kent, is het makkelijker om er een te herkennen uit die beperkte set. Naarmate je meer whiskies leert kennen en ook het veld van de independent bottelingen voor je opengaat wordt het lastiger en lastiger. Maar: met véél ervaring kom je op een gegeven moment op een punt dat je grote verbanden kan gaan herkennen: specifieke distillery profielen, soorten turf/rook, dat soort dingen. Dan wordt het (langzaamaan) weer makkelijker, maar nooit meer zo makkelijk als in dat eerste begin

[-Roy-]

Ik heb eigenlijk helemaal niet het idee dat ik meer geuren begin te herkennen. Wat meer is, vorig jaar bij mijn eerste VBT herkende ik geuren met de notities van de rest bij de hand (na een tijdje las ik meteen die van Kay, want daar kon ik het meest in vinden), maar dit jaar is dat een stuk minder.

Wat deze VBT wel heeft bereikt, is dat ik weer meer verschillende whisky's aan het drinken ben. De afgelopen jaren heb ik een zware voorkeur ontwikkeld voor niet te peperige en het liefst zo rokerig mogelijke whisky's, maar nu zit ik weer aan de Glengarioch, Scapa, Strathisla en Mannochmore. Niet zo mooi voor vrouwlief, want meestal zijn dat 'haar' whisky's!

[Peter87]

Ik had een paar maanden geleden nog het gevoel dat de verschillende geuren en smaken herkennen een beetje onzin was omdat het me na redelijk veel tijd en moeite gewoon niet lukte om iets te herkennen. En als het dan geen onzin was dan was het niet voor iedereen weggelegd dacht ik.
Want ik dacht echt dat het me nooit zou lukken want ik herkende gewoon echt niks behalve dan rook.

Maar vanaf het VTB en verschillende proeverijen en samples te hebben gehad begon het ineens te "lukken".
En ook niet beetje bij beetje maar er ging een hele wereld voor me open. Ineens. Niet dat ik alles kan onderscheiden en ontdekken want m'n proef en snuffel kunsten zijn nog steeds beperkt. Maar ik proef en ruik dingen die ik nooit had verwacht te kunnen.
En vooral het blind proeven van bijvoorbeeld deze VTB helpt daar echt mee want je kan er geen notities bij pakken en "beïnvloed" raken.
Het helpt me ook met het geven van scores want daar ben ik redelijk hopeloos in en ik wil nog weleens na een tijdje m'n score drastisch bijstellen.
Maar als ik nu een whisky proef geef ik hem in m'n hoofd een score en dan kijk ik wat de algemene score op whiskybase is.
En de laatste tijd zit ik er meer en meer in de buurt. Score is natuurlijk altijd persoonlijk maar je moet natuurlijk wel een standaard hebben voor jezelf.

Om een kort verhaal lang te maken.

wat ik dus wil zeggen is: Oefening baart kunst

[-Roy-]

Aan scoren ben ik nooit begonnen en zie dat ook niet gebeuren. Ik heb drie categorieën: 1 lekker, 2 voor af en toe, 3 die nooit meer. De meeste whisky's vallen in 3, sommige in 2 en een klein aantal in 1.

En ja, geuren. Misschien is het het weer, het moment oo de dag, maar de ene keer haal ik er meer uit dan de andere. Daarbij, het maakt me niet zo veel uit of ik nu 10 geuren uit een whisky kan halen of niet. Ik kan (vrij) goed op basis van een geur voorspellen of ik een whisky lekker ga vinden en dat is eigenlijk genoeg. Voor mij dan toch.

[Nino]

Leuk om te lezen die laatste paar posts
geeft je als newbie hoop!! Vooral de gedachtes: zal wel aan mij liggen of uhuh alsof je dat echt proeft
speelt bij de meeste denk ik?! Sws bij mezelf in ieder geval!

[Soundwave]

Leuk om te lezen die laatste paar posts
geeft je als newbie hoop!! Vooral de gedachtes: zal wel aan mij liggen of uhuh alsof je dat echt proeft
speelt bij de meeste denk ik?! Sws bij mezelf in ieder geval!

Klopt, en als ik eerlijk ben heb ik dat bij de heel erg specifieke beschrijvingen van mensen als Serge Valentin en Ralfy en andere bekende reviewers nog steeds regelmatig. Ik vind hun beoordelingen wel heel waardevol omdat hun scores en beschrijvingen vaak passen bij wat ik ook kan waarderen, maar soms wordt er echt verwezen naar 1 of andere obscure thee-soort die alleen op de oostelijke wand van een specifieke berg in de himalaya groeit of een appelsoort die voor iedereen hetzelfde zou zijn als een Golden Delicious, maar dan toch net weer een ander type is. Dan vraag ik mij ook wel eens of of de fantasie toch niet weer wat op hol slaat. Aan de andere kant heb ik zelf ook zo nu en dan dat bij een bepaalde whisky ineens een geur in me opkomt die ik alleen maar herken als iets heel bijzonders dat ik 100 jaar terug heb geroken.

[Tomh]

Ook voor mij is/was het spannend. Het is inderdaad leuk om whiskies te proeven die je normaal niet drinkt.
Wat voor mij erg heeft geholpen :
1. Het moment van drinken. (In mijn geval proef/ruik ik voor m'n gevoel beter op dit moment)
2. De tijd nemen voor proeven, normaal schenk ik in, begin met nosen en neem een slok. Met het proeven voor het VBT zet ik ze 15-30 min opzij en ga dan proeven.
3. Normaal schenk ik één glas in, meestal voeg ik geen of weinig water toe. Nu schenk ik met proeven er meteen 2 in. Een afgedekt om later wat te verdunnen, de ander onafgedekt en onverdund.
4. Als ik weet welke whisky ik in m'n glas heb ga ik (toen misschien onbewust, nu wel degelijk bewust) flink bevooroordeeld met het glas naar de lippen.
5. In mijn ogen de een na belangrijkste: ik ben niet bang om 'op m'n bek te gaan', misschien ook omdat ik nog beginnend ben met het schrijven van notes. Anderzijds vind ik een score nog altijd persoonlijk. Als ik bijv. een Glenlivet 12 fantastisch vind en 'm 86 waard vind, mag ik vinden toch?
Waar ik me misschien meer bewust van moet zijn is dat, naar mate je 'betere' whiskies gaat drinken, gaat de score van bijv. Zo'n glenlivet 12 wel weer wat omlaag.. Achja..
6. De belangrijkste: ik geniet wel meer van zo'n glas. Ik sta meer stil bij alle geuren/smaken/ontwikkelingen.

[Tomh]

Bij punt 1 moet er nog bij dat ik 's middags proef.

[thijs100]

Bij punt 1 moet er nog bij dat ik 's middags proef.

En misschien liever nog aan het eind van de ochtend maar inderdaad, overdag werkt echt het best. Volgens mij is dat ook wel wetenschappelijk te onderbouwen, maar dat mag iemand anders doen

Het is in ieder geval wel de reden waarom ik de proefnotities voor mijn blog alleen maar in het weekend schrijf, omdat ik dan overdag de tijd heb om te proeven.

[Willem vd K]

Absoluut! Voor mij is de zaterdag- of zondagmiddag het ideale moment voor het serieuzere proef- en beoordeel werk. Zoals voor een VBT of een review ofzo. Ook m'n whiskybase notes schrijf ik meestal 's middags, als dat lukt.

[Erik Elixir]

Tomh, vooral punt 5 is een belangrijke! Niet bang zijn.

Jij bepaald zelf wat je ruikt en proeft! Als jij het lekker vind dan is dat zo.
Als je er een fles van koopt moet je hem ook zelf opdrinken. Niks door een ander laten opleggen.

Niet veilig dingen 'scoren' in het midden gewoon je neus volgen. Met een forum lid hier ruil ik veel samples blind. Pas een Littlemill kunnen proeven die ik absoluut niet lekker vond (de meeste wel hoor ) en een Old Paddy die er weer wel in ging. Blind (blijven) proeven is zo belangrijk. Natuurlijk is het leuk maar 'trainen' is belangrijk en hoe vreemd het ook klinkt; objectief voor jezelf blijven. Daarnaast proef je natuurlijk dingen die je zelf niet zou kopen.

[Erik Elixir]

Ik mis jullie nu al

[Tomh]

Ik mis jullie nu al

Ik wilde net posten dat ik morgen wel in een gat val..