Whisky "die aan je voorbij gaat", ook al staat ie in de kast

[Tonny]

Ik had gisteren een Caol Ila Moch in mijn glas, en plotsling moest ik aan deze post denken... herkenbaar.

Snap ik wel. Ik vond hem heel teleurstellend. En zo goedkoop is hij ook weer niet.

[Xstream]

Herkenbaar inderdaad. Ik denk dat iedereen dat wel heeft die in de tientallen of meer whisky's (open) heeft staan.
Je hebt gewoon van die whisky's die wat middle of the road zijn en nergens in uitspreken. Zoals bijv 't meeste van Glenfiddich vind ik. Heb dat ook wel een beetje met de normale Balvenie's en HP's. Gewoon omdat ze gewoon goed en lekker zijn, maar zit weinig verassing meer in.

Wat ik ook heb is dat ik een whisky vaak wel ok / lekker vind als ik 'm eenmaal drink, maar me nooit aanspreekt als ik er 1 aan het uitkiezen ben. Na een tijdje denk ik dan, ow ja, die heb ik ook nog. Dan neem ik 'm en dan denk ik, heerlijke whisky, maar vervolgens vergeet ik 'm weer. Niet zozeer dat ik de smaak vergeet, maar de verpakking spreekt me dan blijkbaar niet aan.

[defeatless]

Zelf drink ik minder hard dan dat ik flessen opentrek. Dus er staat van alles open.

Soms heb ik echt zin in een specifieke whisky, die pak ik dan ook wel, maar om te voorkomen dat er flessen tijden open staan heb ik het volgende bedacht.
Ik heb een notitieboekje waarin ik de datum van opening van elke fles openschrijf. En voor een dram tussendoor of als er bezoek komt, dan pak ik in principe de fles die het langst open staat.
Momenteel 35-40% van een fles Old Pulteney 17yo aan het wegwerken, echt geen straf .

Maar toch er staan nu zo'n 50 flessen open en er komt er elke week wel eentje bij, maar ik denk dat ik er maar één per maand ledig, dus de voorraad is groeiende. Maar inderdaad soms heb je er een whisky tussen waarvan je niet heel erg staat te springen en na 2 of 3 drams proeven pak je hem eigenlijk niet meer terug.

[JayDie]

Hier staan ook wat "vergeten" flessen, niet altijd omdat ze 'slecht' zijn, maar omdat je er zuinig mee bent. Een goed voorbeeld daarvan is m'n 30th birthday bottle... die zal ik nog niet leeg hebben als ik dood ben ofzo...! Die staat ook niet in m'n kast, maar is voor speciale momenten. Maar daar ga je... wanneer is een moment speciaal genoeg, haha!

Een andere is een fles die je hebt staan, niet vaak pakt en inderdaad denkt: goh, laat ik die weer eens pakken en dan vervolgens zwaar verrast bent waarom je die zolang niet meer gehad hebt.

Het lijk alles te maken te hebben met zaken als zuinigheid, verkeerd beeld, verandering van je smaak...?

[pim]

Zo eens dit topic doorgelezen, vele dingen herkenbaar, in de loop der jaren "verwend" geraakt, stevigere karakters van whisky's die we bijblijven en genoeg whisky's die matiger zijn, ook wat meer bijzondere die zelden opengaan.. Herkenbaar dus..