Die Ben Nevis stond in de line-up van de blindproefwedstrijd van het levenswaterforum eind 2013.
Dit waren mijn blindproefnotities:
Geur: sinaasschillen, beetje harsig en geroosterde nootjes. Ook een beetje Japans. Na nog even wat tijd gunnen wordt de geur kruidiger (kruidnagel/korianderzaad) en krijgt iets van vanillecustard. Nog later een beetje wax.
Smaak: vol, vettig van structuur, licht gepeperd maar niet scherp, ontbijtkoek met honing, chocoladehageslag.
Afdronk: een licht bittertje dat na een tijdje langs de wangen zoet wordt en sigarenkistjes en gekruide caramel achterlaat. De zoetheid wordt nog sterker en maakt dat ik meteen weer een nip blief. De afdronk blijft nog best lang hangen.
Totaalindruk: goei spul dit. Prima in balans, niet te droog. Nulkommanul zwavelmeuk. Een heerlijke geur en de smaak stelt ook niet teleur. Hier valt een hele hoop in te ontdekken. Rustig de tijd er voor nemen en lekker smaakjes speuren.
Cijfer: 89. Wat mij betreft de beste tot nu toe.
Mijn gok: ik dacht eerst iets met sherry, maar ik kon eigenlijk niet heel duidelijk sherry proeven. Is het refill sherry? Hoe dan ook, lekker boeiend, ik lust hem toch wel. Vlak na inschenken rook hij behoorlijk lijmig, dus ik vermoed een middelbare leeftijd. Percentage ergens onderin de 50. Distillery? Geen idee. Woord op de straat is dat Glendronach z'n sherryzaakjes wel op orde heeft. Die maar doen dan?
Dus: Glendronach 19y 53.5%