Een goede blend is een allemansvriend en daardoor zorgeloos genieten.
Ik kies voor een eigenzinnige malt als ik een klein avontuur wil beleven. Ik wandel dan van de houtzagerij langs de turfstekers naar zee. Ik sla een aangespoelde kokosnoot open en pak net dat vleugje zoet op.
Bij een eerste beroering veer je op van het tropisch fruit. Je waant je even een VOC vaarder die een kapot vat specerijen bij elkaar veegt. Is het peper of toch iets van kardemom?
De kolibrie danst om je heen want ook die heeft de honing ontdekt.
Je stoort je even aan de karamel maar laat je avontuur er niet door misleiden en je gaat op weg naar de apotheose.
Snappie?
Bij een single malt is het de whisky die aan zet is. Een goeie single malt eist haar aandacht en dat wil je ook. Daar heb je haar voor in je armen gesloten.
Een goeie single malt drinken als een ander aan de cola, bier of fristi is vind ik een waardeloze bezigheid. Ik kan m'n verhaal dan niet kwijt!
Ik wil het avontuur OF alleen (ook fysiek alleen zijn) beleven OF met elkaar (proeverij-whiskyvrienden) en de associaties met elkaar delen.
Als ik met 10 collega's ga eten wil ik helemaal geen spannende single malt als aperitief. Een dergelijke whisky zit wellicht het eten in de weg (discussie op zich) maar zou ook wel eens teveel m'n aandacht kunnen vragen.
Ik kom dan in een tweespalt: gaat de aandacht naar mijn gezelschap of naar mijn whisky.
Een zorgeloze allesvriend is dan gewoon een heerlijk drankje en zorgt dat ik bij het gezelschap blijf.
Ook wil ik na een dag met heel veel ervaringen (bv een dagje fotograferen tijdens een duik in tropisch water) een smooth whisky. Een whisky die gedesigned is. Sommige noemen dat een commerciële whisky maar strikt genomen zijn single malts natuurlijk veel commerciëlere producten.
Na een dag avontuur wil IK aan zet zijn. Ik wil dan de regie hebben en m'n gedachten niet steeds laten afdwalen door wat ik in m'n glaasje vind. Geen eikenvat wat ineens door de aftiteling rolt, geen ziekenhuisgang waar ik ineens rondwandel.
Niet rondlopen in een jas die naar kerstboom brand ruikt.
Zorgenloos. Ik wil mijn avontuur wat ik zojuist ECHT beleefd heb een plek geven. Het in de juiste vakjes plaatsen met de juiste etiketten. Met een zorgeloze whiksy gaat dat een stuk beter.
Overigens heb ik van dit soort exercities later bij het drinken van een single malt weer veel plezier omdat ik heel bewust herinneringen opsla. Is overigens heel goed trainbaar! Gewoon geheugengymastiek.
En bedenk dat het proeven van een singel malt niks meer is dan in het geheugen graven.
Natuurlijk zijn er een aantal wat minder uitgesproken single malts en juist ook wel een paar uitgesproken blends.
Mijn lijstje dan maar zonder compleet te zijn.
- Ballantines finest - drink ik bij de Chinees en in de divebar na een duik. In dat laatste geval graag met een biertje ernaast.
- Dimple - in de kroeg als m'n baas betaald. Zoet zacht en ideaal voor een genuanceerde discussie. Dimple is ook erg geschikt om met een stukje chocolade (80% plus) door je foto's heen te bladeren die je die dag hebt gemaakt.
- Jameson - borrel bij m'n schoonouders. Voor hun een zorgeloze aanschaf en ik heb toch een whisky en bij plakjes worst en blokjes kaas niet te veel pretentie. Whiskey trouwens in dit geval.
- Chivas Regal 12 - gewoon zorgeloze kwaliteit. Lekker naast een espresso om de krant te lezen. Misschien nog niet de top maar IK eet ook niet iedere dag Ossenhaas.
- JW Green Label - vind ik voorbeeld van hoe prijs kwaliteit moet zijn. Vind ik echt een super product.
- JW Blue Label - veel te duur maar wel erg lekker na een indrukwekkende dag. Drink eerst alleen water en snoep niet. Briljant als je in je eentje een goeie film (doe iets als usual suspects) zit te kijken. Helaas te duur. 85 Euro zou meer op z'n plaats zijn. Maar ja die Aziaten kopen het als pakken melk dus waarom zou JW wat aan de prijs doen.
- Spaans onbekend - was absoluut een Spaanse whisky en zat een beetje tussen Ballantines en Dimple in. Heerlijk op de camping als je een dagje cultuur of natuur had gesnoven. En was ik een dagje op het strand geweest gooide ik er een scheut Amaretto bij om zo een uitdagende Godfather te krijgen.
De vele andere blends die ik heb gedronken waren de encounters te beperkt om wat zinnigs over te zeggen. Zelfs een paar hele dure blends gedronken maar op basis van één ervaring is het niet handig wat te toeteren.
Ik ben een whiskyliefhebber die graag droomt en romantiseert maar met BEIDE benen op de grond staat: Single Malt EN Blend!
Ik snap je verhaal. Zoals jij omschrijft wanneer je blends drinkt, drink ik bourbon. Gewoon genieten, niet degusteren, afdwalen, zoeken, etc. En Dimple (15yo)... vind ik zeker een goede blend! Goede prijs / kwaliteit!
. Een goede blend is zeker als je gewoon een whisky wil of bij (algemene, dus niet met whiskyliefhebbers) sociale gelegenheden (veel praten/hapjes etc) niet te versmaden.
