Wat vindt jouw omgeving van je whisky hobby?

[henri]

tegengeluidje dan.. tuurlijk heeft het een paar jaartjes gekost.. maar inmiddels..
vrienden, familie, collega's, iedereen weet wel een beetje van mijn whisky-passie en wat ik er mee doe
en al begint het uiteraard vaak met dat ze nog geen idee hebben hoe dat nu allemaal in elkaar steekt, is er wel de interesse in wat ik er mee doe en hoe ik dat dan doe, ik beantwoord de vraagtekens dan ook graag en als men ziet vanuit welke passie dit allemaal is krijg ik heel veel begrip, zelf interesse in wat, hoe en waarom ik er mee doe wat ik doe.
het zoveel mogelijk willen ontdekken en proeven is men inmiddels bekend en de manier waarop ik dat voor mezelf mogelijk maak met onder andere het sampelen en daardoor het voor mijzelf mogelijk maak meer te kunnen aanschaffen dan normaal wordt zelfs goed begrepen, juist omdat ik daar zelf ook heel open in ben. het wekt zelfs de interesse van veel mensen omdat ze zien dat ik constant bezig ben met ruiken en proeven en niet met die borrel drinken. mensen zien bij mij niet meer de tumbler met een dikke laag alcohol die naar binnen wordt gesmeten, maar begrijpen inmiddels de passie voor het zoveel mogelijk willen ontdekken binnen dit gekke wereldje. tuurlijk schrikken sommigen nog wel eens van prijzen per fles, maar als ze dan zien dat dat door de community door het sampelen wordt gedeeld dan is er direct dat begrip dat ik op die wijze zoveel mogelijk kan ontdekken van wat er in dat mooie wereldje allemaal voorbijkomt en met elkaar wordt gedeeld.
zoals gezegd, dat is allemaal niet direct zo geweest, maar met de jaren is 99% die passie gaan begrijpen en ondanks dat niet iedereen het volledig begrijpt ziet iedereen hoeveel plezier ik er uit haal en dat het niets met tumblers achterover gooien te maken heeft.

[fjharms]

Ik denk dat ik best veel mazzel heb...
Als vrijgezel hoef ik geen verantwoording af te leggen.
Maar...
In mijn familie drinken zowel mijn zus als mijn moeder graag een glaasje mee. Sterker nog, mijn zus is mijn vaste maatje om mee naar festivals te gaan.
En daarnaast heb ik 2 vriendengroepen waar ik regelmatig thuisproeverijtjes mee heb (had... straks hopelijk weer...)
Een van die 2 groepen bestaat deels uit (oud-)collega's.

Dus zowel in mijn familie als in mijn vriendengroep als bij sommige collega's: niet alleen begrip, maar ook samen genieten!

[WhiskyDudes]

...en dat het niets met tumblers achterover gooien te maken heeft.

Niks mis met tumblers achterover gooien. Als er maar niemand achter je staat...

[Willum]

Mijn vriendin vindt het leuk om te zien dat ik zo enthousiast ben over whisky. Ze kan een klein drammetje (zonder turf!) ook best waarderen. Na het proeven van een Rosebank uit een setje van Henri besloot ze ooit om daarvan zelf wat flessen van op de plank te gaan zetten. Maar na het zien van de prijzen is dat plan de koelkast in gegaan.
Ik krijg ook geen opmerkingen als PostNL weer eens aan de deur is geweest of als er pakketjes met andere liefhebbers worden uitgewisseld.
De wenkbrauwen gaan wel even omhoog als ik vertel over de 100+ flesjes die ik van oa Casqueteers nog verwacht. Maar eigenlijk kan ik zelf ook niet heel goed uitleggen waarom ik die echt nodig ga hebben.
Onder mijn vrienden en collega's zijn er een stuk of zeven die zelf ook leuke flessen hebben staan, graag festivals bezoeken, een proeverijtje doen of je af en toe verrassen met een stel leuke samples. Samen genieten dus!
Hoewel ik inmiddels 51 ben bleven mijn ouders, na elke vermelding van een tasting of een festival, hun zorgen uiten over het risico van alcoholisme. Ik heb vele malen uitgelegd dat mijn interesse in whisky echt iets heel anders is. Uiteindelijk toch maar besloten om mijn enthousiasme niet actief met hen meer te delen: zij geen zorgen, ik geen irritatie.

[Thewowbar1986]

Veel herkenbaar inderdaad, maar lang niet alles...

Toen ik nog thuis woonde kocht ik bijna alles wat ik lekker vond en tegelijkertijd verzamelde ik Bowmore, ik weet nog goed dat ik ergens ca.2010 een Bowmore kranna dubh 30y kocht voor 400 euro en mijn moeder me helemaal gek verklaarde (was toen ook men duurste aankoop ooit), ondertussen begrijpen ze het wel en mijn vader weet het stilaan te waarderen om samen iets te proeven uit de kast!

Mijn vrouw vind het geweldig, hoewel zij een bredere kennis heeft van wijn, is proeven en ontdekken helemaal haar ding...ook whisky weet ze te waarderen! Via mijn sample aanbod kan ik mijn hobby op een ietwat leuke manier bekostigen, al is dat lang niet genoeg, maar bon dat is persoonlijk!

De kinderen vinden het prima.

De collega’s zijn dikwijls wel grappig, of ze krijgen een fles met de feestdagen en vragen dan dikwijls of ze iets goeds hebben gekregen...of ze duiken wel eens een (slijter) whiskyshop binnen waarna ze meestal zeggen van ‘’Wow, daar stond een fles van meer dan 1000 euro, heb je ook zoiets?’’...

Het grote grootste gedeelte van de vriendenkring zijn mensen die het ook waarderen of kunnen hebben, ook al zijn ze er niet allemaal mee bezig zoals wij.

Ik heb me altijd al kostelijk geamuseerd, heb zowat het meeste opengetrokken dat ik ooit kocht, en heb inmiddels enkele jaren geleden alle Bowmore’s verkocht die nog dicht waren, heb ook altijd men zin een beetje gedaan, veel gelachen en mooie dingen mogen proeven....weet je, het is geven en nemen, het is sociaal zijn, praten tegen een hond met een hoed op...het is een reis die nog lang niet op zen einde is!

[Fat Bastard!]

Hoezo? Het is mijn hobby/passie. Wat een ander er van vindt boeit niet echt.
Er zullen misschien best mensen zijn die hun bedenkingen hebben, sommigen denken misschien wel dat ik alcoholist ben, sommigen zullen het misschien interessant vinden, maar ik ben daar niet benieuwd naar en/of bezorgd om.

[Freezeroz]

Ik verkeer in de gelukkige omstandigheid dat mijn vriendin mijn 'hobby' volledig heeft geaccepteerd, al moet ik het nog wel eens met haar hebben over het feit dat ik mijn whisky zelf bekostig, maar dat haar wijn van de gezins rekening wordt betaald .

De kids heb ik omgekocht met de mededeling dat er een mooie 30jarige op hun staat te wachten zodra ze 18 jaar worden .
Soms krijg ik het balletje weleens van ze terug gekaatst als ik weer eens loop te klagen over hun schermtijd.
Dan blijkt dat het ook hun wel opvalt dat papa best wel veel 'schermtijd' besteed aan zijn hobby.
Mijn vrienden hebben helaas niks met whisky, het zijn stuk voor stuk bier drinkers. Allemaal zijn ze in het verleden verpest door de smaak van de Ballantines, Red Label of 1 van die andere flessen die altijd in de bar van een gemiddelde kroeg staan. Whisky is dus niet te zuipen hoor ik vaak.
Op mijn werk weten ze me inmiddels wel te vinden voor een sample setje of kado tips ofzo.

[-Roy-]

Toen ik met whisky begon, kende ik mijn vriendin al. Ik probeerde me wat in te lezen en ontdekte dit forum, dus ik ben niet met JWRL begonnen, maar aan de andere kant, ik ben ook, ben ik nooit richting hele dure flessen gegaan. Mijn vriendin boeide het niet zo en vond het allemaal hetzelfde smaken. Toch heb ik haar overtuigd om naar Schotland op vakantie te gaan en op de boot hadden we een proeverij, niet heel bijzonder, maar ze ontdekte wel dat het niet allemaal hetzelfde smaakt, dus toen was zo ook 'om'. Je moet 'gewoon' je smaak ontdekken.
In het begin kochten we meer dan we dronken en veel van die flessen staan er nog altijd. Mijn vriendin vindt het leuk om te proeven en om naar proeverijen en festivals te gaan, maar echt drinken doet ze nauwelijks. Het zijn dan ook vooral 'haar flessen' die blijven staan.

Ik heb één collega die whisky drink, maar dat is eigenlijk 'whisky'. Hij snapt niet waarom je € 50,- aan een fles zou spenderen als je voor € 15,- ook whisky kunt krijgen. Toch, tot mijn verbazing, heeft hij laatst een keer Glen Talloch gekocht ipv JWRL. Misschien dat hij toch nog eens ontdekt dat er verschil in smaak is tussen de ene fles en de andere.

Een vriend van me had lang geleden een collega die iets deed met Maltstock (organisatie geloof ik), dus die hoorde ook nog wel eens wat. Zelf lust hij het niet. Hij is wel geïnteresseerd (of eigenlijk was) dus ik heb ooit voor zijn verjaardag eens een proefpakket gemaakt met als klapstuk een whisky uit zijn geboortejaar (sample gekocht bij een andere Maltstocker), maar hij kan niks met het alcoholpercentage.
Wel grappig, zijn schoonvader is een hele tijd een directe collega van mij geweest. Hij is al lang met pensioen en ik zie hem alleen nog op verjaardagen van mijn vriend, diens vrouw of kinderen. Die ex-collega is een beetje de whisky wereld aan het ontdekken en bleek laatst ook dit forum te hebben gevonden, want ik kreeg opeens een bericht met een vraag over iets wat ik hier lang geleden heb gezegd. Die ex-collega neust niet alleen in de allerlaagste prijscategorie, dus mocht ik hem nog eens zien, dan hebben we een onderwerp.

De familie interesseert het allemaal niet zo. Ze zullen er een keer naar vragen, maar nooit 'inhoudelijk'. Je kent de vragen wel. 'Wat is je duurste fles?' 'Wat is nou het verschil tussen die fles en die fles?'.

Qua vrienden is dat ook een beetje zo. Er wordt wel eens half serieus gezegd dat ze langs komen voor een proeverij, maar dat komt er nauwelijks van. Eén vriend is fervent bier drink en wil al lang 'uitbreiden' naar whisky, maar ik denk dat hij bang is dat die hobby nog sneller nog duurder gaat worden.

[Ledaigje]

:Scratch Hoezo? Het is mijn hobby/passie. Wat een ander er van vindt boeit niet echt.
Er zullen misschien best mensen zijn die hun bedenkingen hebben, sommigen denken misschien wel dat ik alcoholist ben, sommigen zullen het misschien interessant vinden, maar ik ben daar niet benieuwd naar en/of bezorgd om.

Zo denk ik er ook over.

[Koning]

Leuk om jullie verhalen te lezen, behoorlijk uiteenlopend!
Ik kan er kort over zijn: niemand in mijn directe omgeving is met whisky bezig, dus ik houd mijn hobby wat onder de radar. Mijn vrouw kan er wel om lachen als ik weer een berg samples heb besteld, of tasting notes zit te schrijven met mijn neus in een glas, maar ze heeft er verder niks mee. Ze heeft ook geen idee hoeveel ik eraan uitgeef, en dat houd ik lekker zo. Mijn pa kan het wel waarderen, ik geef hem elke kerst en verjaardag een flesje die we dan samen opentrekken. Helaas heeft het hem er nog doen aanzetten om ook zelf flessen te gaan kopen, maar we hebben wél samen een reis naar Schotland gepland,
De whisky is ook niet echt zichtbaar in huis, mijn open flessen (een stuk of 12 a 15) staan in de kast in de woonkamer, mijn voorraad staat boven in dozen. Binnenkort verhuizen ze naar een nieuwe muurvullende wandkast, waarvan ik alvast de helft heb geclaimd

[freddievtb]

Mijn whiskyjourney is begonnen in 2013. Ik was toen al 45 jaar oud...(!)
Het begon toen ik eind 2012 een Schotse vriendin kreeg, ik was tot die tijd meer van de speciaal biertjes en heel zelden een zoet mixje van cola-vieux of vodka-jus. Lente 2013 met haar familie uit eten geweest ergens in de buurt van Aberdeen, een peated whisky bij een starter gedronken, gefrituurde haggis balletjes, gerookte zalm en rokerige whisky... ik was verkocht!
Dus... een fles gekocht op de terugreis, en meer volgden, inmiddels een huisbar hier in de woonkamer Mijn vrouw drinkt vodka en na een tijdje zit de verzameling inmiddels op 60+ flessen en een stuk of 40 vodka's
Aangezien mijn vrouw dus Schots is vind ze het niet zo erg dat ik zoveel flessen heb, ze heeft zelf haar eigen vodka's. Haar vader heeft een huisbar in zijn souterrain, dus de familie vind het ook niet bijzonder haha
Wel een paar keer uitgelegd op facebook dat het een verzameling is en ik niet elke dag een halve fles opzuip. Vrienden vinden het wel interessant en heb ze wel eens wat laten proeven, maar echt whisky-vrienden heb ik niet, zit ook niet bij een club. Drink eigenlijk alleen de whisky. Soms wel jammer, niemand om mee te kunnen kletsen over dit heerlijke drankje...
Misschien toch iets om naar te kijken als deze KL pandemie voorbij is.

[Erik1908]

Leuk topic.

Om te beginnen mijn gezin:
Mijn vrouw heeft niks met sterke drank; ze begrijpt de fun erom heen, maar vindt het belachelijk dat een fles 100 Euro kan/moet kosten, laat staan meer. Kortom, er vindt nog wel eens een discussie plaats over het budget. Samen met onze jongste zoon deed ik ooit een tour bij Tomatin. Zij had ondertussen de flessen in de shop gecheckt, en vond deze zeer acceptabel. Maar ze had niet gekeken bij de handfilled flessen. Die schrok zich een ongeluk toen het bedrag was afgeschreven van de rekening.
Onze oudste zoon vindt het allemaal wel prima. Hij drinkt geen sterke drank; af en toe een speciaal biertje and that's it. Onze jongste zoon daarentegen kan een goede dram zeer goed waarderen. Hij gaat nog voor de smaaksentatie (lees rook/turf) en is al snel via mijn samples en flessen met cask strength whisky in aanraking gekomen. Hij nam een keer een Farclas 105 mee naar een feestje, waar hij de een na de ander wit zag wegtrekken. Mooi echter dat ik met hem een mooi glas kan drinken.

Dan mijn vrienden:
Een aantal zit hier op HWF, dus dat spreekt voor zich. Mijn maat die die me ooit adviseerde om een een whisky te drinken, blijft vreemd genoeg hangen bij de instappers. Ik meld al niet meer wat ik koop, want onze smaken en interesses lijken wat dat betreft uiteen te lopen.

Daarnaast heb ik een goede vriendenclub waarmee ik al 20 jaar muziek thema avonden organiseer, concerten bezoek en jaarlijstjes met beste concerten/albums van een bepaald jaar uitwissel. 2 van jun kunnen een whisky goed waarderen. Een van de anderen is pertinent tegen. Belachelijke prijzen in een wereld waar de een groot deel van de mensheid onder de armoedegrens leeft. Als ik dan aangeef dat ik het soms bij 1-2 drams op een avond in het weekend houd, terwijl hij de flessen bier en sherry er doorheen jaagt, dringt dat niet meer door. Ik vermijd het onderwerp dus altijd.

Kortom; mixed emotions om me heen.

[jasper3744]

Goedemorgen,
Bij mij is de 'whisky koorts' tijdens een rondreis in Schotland ontstaan. Samen met vrouw Sonja ben ik bij het langsrijden bij Dalwinnie toch maar even gestopt om een bezoekje af te leggen. Dit beviel dusdanig goed dat we er met 4 flessen in de kofferbak wegreden
Zij met een 'Lizzy's Dram' en een Winters gold en ik met regulier goed....
Daarna bij Scapa langsgeweest en hier de Scapa 16Y ingeslagen. Daarna nog Oban, Glenkinchie langgeweest en uiteindelijk met 7 flessen de boot op...
Thuis aangekomen wat 'ingelezen' op diverse fora, maar uiteindelijk hier terecht gekomen!
Nu 3Y later een aardige 'collectie' opgebouwd
Vooral Vaders vind de hobby geweldig. Hij komt regelmatig even de boel bewonderen. Vrienden en kennissen vinden de uitstalling in de 'mancave' mooi, maar hebben er weinig mee. Nu ben ik het volledig eens met Fat Basterd. Het interesseert mij weinig wat ze erover denken.

[Boysky]

.... Mijn vrouw kan er wel om lachen als ik weer een berg samples heb besteld, of tasting notes zit te schrijven met mijn neus in een glas, maar ze heeft er verder niks mee. Ze heeft ook geen idee hoeveel ik eraan uitgeef, en dat houd ik lekker zo....

Nou precies dat dus haha. Gelukkig snijd het mes aan twee kanten en heb ik geen idee of wil ik niet weten waar zij dr geld altijd aan uit geeft. Onder aan de streep komen we steeds goed uit en komt niemand wat te kort.
Verder is het volledig geaccepteerd door mijn omgeving dat ik van ‘dure drankjes’ houd. Als ze van mijn vrouw of dochter horen hoe ik de hele avond zoet bent met 1cl in het glas snappen ze wel dat je er wat meer geld aan uit geeft. Met nadruk op ‘wat’ want de echte prijzen gaat ze niks aan.
Samen met een maatje van me koop ik af en toe een leuke sample set en hebben we weer een goede reden om een mannenaaf te plannen. Hij gaat er lekker in mee in de gekte maar houdt het wat kopen betreft wat rustiger.
Het is zeker leuk om iemand in de omgeving te hebben die mee gaat in de hobby. Ookal ben ik wel de enige whisky-gekkie die zo ver gaat om smaaknotities te schrijven, online tastings te volgen en een voorraadje aan te leggen. Gelukkig wonen er nog forumleden hier in de buurt dus ik zie nog mogelijkheden.
Ondertussen groeit de voorraad zo dat me kastje in de woonkamer te klein werd en ik moest uitwijken naar de klerenkast (achter de sokkenkist was nog mooi wat ruimte). Waar dan wel weer wat lacherig over wordt gedaan door mijn vrouw. Maar ach zegt ze dan.. ‘zolang je maar niet op een vereniging of voetballen gaat vind ik het best’. Tuuuuurlijk schatje, mij zie je niet voetballen met me twee linker poten terwijl ik rechts ben!
Vanavond schenk ik er weer eentje in en hebben we weer een gezellig avondje op de bank

[Uridium]

Ik ben gelukkig getrouwd met een man en die houdt evenveel van whisky als ik. En zeker nu ik besloten heb om een flink deel van m'n collectie open te trekken, vind ik louter bijval