Je eerste Whisky

[squaadgras]

Klinkt als doorzettingsvermogen.

[Koning]

Leuk draadje! Bij mij is mijn whisky-avontuur pas echt gestart tijdens een city-trip met vrienden naar Edinburgh in 2012. De Springbank 15 die ik daar in en bar proefde raakte op een of andere manier een gevoelige snaar. Terug in Nederland ben ik me gaan verdiepen in de wondere wereld van whisky!
Het was niet mijn eerste ervaring met whisky, naast de onvermijdelijke Jan de Wandelaars of Sjakie Daniels had ik wel eens een Ardbeg en een Laphroaig gehad tijdens mijn studententijd. Die kon ik ook wel waarderen (tot teleurstelling van degene die het me aanbood ) maar ik heb er toen niks mee gedaan.

[Daan]

Klinkt als doorzettingsvermogen.

Als je op mij doelde: zo heb ik ook (zwarte) koffie leren drinken. Vond het eerst echt goor. Maar begonnen met veel suiker, dan de suiker langzaam afbouwen. En nu kan ik zo ongeveer niet meer zonder een kop of 3 zwarte koffie in de ochtend.

Doorzetten is het soms waard

[farleon]

Als student zijnde vloeide er zowat alles in, maar pure sterke drank was nooit iets voor mij. Tot ik geheel uit het niets tegen een vriend zei: "Ik wil eens whisky leren drinken, lijkt me wel fancy". Wilde het nu toch lukken dat die 2 dagen eerder net op hetzelfde idee was gekomen (en zijn eerste bestelling al had gedaan). Een uur nadat ik de magische woorden tegen hem zei stond de koerier aan de deur met 2 flessen whisky, 1 daarvan was Monkey Shoulder. Dat was dus m'n eerste glas, wat me overigens niet echt beviel. Het is nog altijd een whisky die niet weg gelegd is voor mijn smaakpalet, maar op dat moment was het vooral de alcohol dat me teveel was.
Aangezien opgeven niet in mijn woordenboek staat, heb ik het alcoholpercentage leren trotseren met Four Roses en een minderend aantal druppels water. De tweede fles was Bushmill waarna ik wel de smaak te pakken had.
Nadien is een periode gekomen van verschillende goedkope flessen, het budget was max. dikke 15 euro per fles, wat ik nu wel afraad aan vrienden die het avontuur ook beginnen (naar mijn mening -als eerder onervaren drinker- kom je de eerste goeie tegen rond de 20-25).
Alleszins blij dat ik mij over de initiele 'shock' heb gezet, ik kan er nu echt van genieten.

Dit doet me er aan denken, ik heb sindsdien (nu een tweetal jaar geleden) geen Four Roses meer gedronken. Tijd om eens te herbezoeken en te re-evalueren !

[Boysky]

Tja, bij mij iets minder spannend allemaal.. heeeeel veel whisky cola. Mijn vader was er eentje van een cola tikkie (Vieux), nooit een biertje. Die gewoonte heb ik vanaf dat ik begon met drinken overgenomen. Twee biertjes was voor mij de max, terwijl op de whisky cola hield ik het makkelijk ‘bij’.
Met de rondjes geven was het helemaal geaccepteerd dat ik een ‘dure’ klant was en op mijn verjaardag werd ik vaak verwend met een fles Jack Daniels of Red Label. Het heeft dus heel lang geduurd dat ik whisky zònder cola ging drinken.

Denk dat mijn eerste eigen fles een soepele Glenlivet was van een paar tientjes. Ik ben pas ontspoord toen ik dacht ik gooi een keer €75,- stuk op een Allardice... nu 3 jaar later type ik hier mijn levensverhaal over hoe het ooit begon

[BarryM]

Mijn onstuimige jeugd bestond vooral uit veel bier en heel af en toe een mixje Whisky Cola van mijn broer, maar man man man wat vond ik dat een noodoplossing bij gebrek aan bier.
De afgelopen 9 jaar was eigenlijk volledig alcoholvrij... gewoon geen behoefte gehad en bier deed me niks meer.

De reden dat ik nieuwsgierig werd? Suits, de serie. Harvey Specter tikte de ene Macalan na de ander achterover. Ik weet niet waarom maar ik was benieuwd naar zijn uitgave patroon (auto club, penthouse en heel veel macalan). Zodoende kwam ik bij de bizarre prijzen die hij aan Whisky besteedt. Vervolgens zat ik het maakproces van Whisky uit te pluizen en de volgende dag kocht ik een 5cl combisetje en van alle soorten koos ik ervoor een fles Glenlivet Founders Reserve te kopen. De rest is history

[Freezeroz]

Tja, bij mij iets minder spannend allemaal.. heeeeel veel whisky cola. Mijn vader was er eentje van een cola tikkie (Vieux), nooit een biertje. Die gewoonte heb ik vanaf dat ik begon met drinken overgenomen. Twee biertjes was voor mij de max, terwijl op de whisky cola hield ik het makkelijk ‘bij’.
Met de rondjes geven was het helemaal geaccepteerd dat ik een ‘dure’ klant was en op mijn verjaardag werd ik vaak verwend met een fles Jack Daniels of Red Label.

Heel herkenbaar verhaal. Het is dat mijn vader niet drinkt, maar anders had dit mijn verhaal kunnen zijn.

[Bartje'79]

Glenmorangie quinta ruban. Met een vriend een fles leeggetetterd omdat degene achter de bar deze whisky schonk alsof het limonade was

[Guron]

Bij mij was het een Highland Park 18y. Leuke instap

Ik begon net iets minder deftig, bij mij was het een HP12. En ik vond het GOOR, niet normaal haha!
Ik was gewend om likeurtjes te drinken op dat moment.

Volgens mij duurde het nog ruim een jaar voor ik weer opnieuw een poging waagde, dankzij mijn schoonvader.
Die had een boek liggen "1000 whisky's die je geprobeerd moet hebben voor je doodgaat" of zoiets.
Hij vroeg of ik whisky dronk en ik vertelde hem mijn ervaring met de HP12. Hij vertelde dat je whisky moest leren drinken en moest beginnen met iets als Drambuie. Ik wist oprecht niet eens dat daar whisky in zat, maar ik vond likeuren wel ok, dus begon ik daarmee.
Van Drambuie met een hoop ijs ging het naar Drambuie zonder ijs en daarna heel voorzichtig naar Famous Grouse (weer met ijs) tot ik het kon drinken zonder ijs. Uiteindelijk was ik genoeg gewend aan de sterkte en smaak en kon mijn avontuur beginnen!

Daniel, onze mon cheri vriend. Je gaat van cheri naar sherry met uw dronach’s. Eigenlijk ben je mon sherry dus.

[Cask1988]

inferieure meuk als Mansion house

Mansion house - ook mijn eerste. Omdat ik de fles er zo mooi uit vond zien

Hahaha ik weet nog dat dit ook mijn rede was toen ja zo’n mooie fles, dat moest wel goed zijn

[Cask1988]

Band of Brothers..

Pff bedankt, maar weer eens kijken (voor de driehonderdnegenvijftigste keer). Beste ww2-serie ooit gemaakt... komt een (semi)vervolg trouwens. Zelfde makers .

Vet!! Dat wist ik nog niet. The Pacific was ook erg goed trouwens.

[De buuk]

Signatory vintage Glenallachie 1996 was mijn eerste fles single malt.

Net gestopt met motorracen op nationaal niveau en had nog wat carbon racekuipen over. Die te koop aangeboden voor een goede fles single malt. Kerel uit limburg reed bijna 280 km om de kuipen op te halen en had deze fles voor mij meegenomen. Goede ruil en bij die fles moet nog altijd denken aan mijn Honda fireblade in Castrol Livery

Mooie tijd gehad met motorracen zonder ernstige blessures
Ja botbreuken, vele blauwe plekken, alles wel een keer kapot gehad aan motor en lijf, vele bekers gewonnen maar mooie herrinneringen aan overgehouden.

Vervolgens een fles Lagavulin 16y gekocht. Vanaf toen verkocht. Is ook nog steeds mijn favoriete dd

Twee jaar terug hier aangemeld en nog veel meer ontdekt qua whisky

[Freezeroz]

Signatory vintage Glenallachie 1996 was mijn eerste fles single malt.

Net gestopt met motorracen op nationaal niveau en had nog wat carbon racekuipen over. Die te koop aangeboden voor een goede fles single malt. Kerel uit limburg reed bijna 280 km om de kuipen op te halen en had deze fles voor mij meegenomen. Goede ruil en bij die fles moet nog altijd denken aan mijn Honda fireblade in Castrol Livery

Mooie tijd gehad met motorracen zonder ernstige blessures
Ja botbreuken, vele blauwe plekken, alles wel een keer kapot gehad aan motor en lijf, vele bekers gewonnen maar mooie herrinneringen aan overgehouden.

Vervolgens een fles Lagavulin 16y gekocht. Vanaf toen verkocht. Is ook nog steeds mijn favoriete dd

Twee jaar terug hier aangemeld en nog veel meer ontdekt qua whisky

Mooi verhaal Bart . Op top nivo geracet. Wow.

[Freddy]

Bedankt Arthur voor het ophalen van dit draadje.
Grappig om te lezen wat ik bijna 6 jaar geleden heb geschreven.

[defeatless]

Ik heb vanaf ongeveer mijn 17e tot 20e Jack Daniëls als top spul beschouwd. Daarnaast kocht ik ook de diverse (huis)blends als Famous Grouse, Mansion house (ook vanwege de fles inderdaad), VAT69, Cutty Sark en wat dies meer zij.

Van de Jack Daniëls had ik ook diverse limited editions en dat vond ik allemaal heel wat, maar achteraf denk ik niet dat het heel veel beter is geweest qua smaak.

Op mijn 20e verjaardag kreeg ik een fles Glenlivet 12. Dat heeft bij mij wel de ogen geopend. Vanaf toen ging het allemaal vrij rap.... .
Ik weet nog dat ik op een avond met Turfsmurf een stuk of 5 Littlemills heb gekraakt, moet je nu eens om komen....