Wat is jouw prijsgrens- maximum (nu) voor een fles whisky ?

[JayDie]

Mijn vrouw snapt er ook helemaal niks van

...Mijn prijsgrens ligt ergens in de achterste hersenkwab, denk ik

Dus concreet op € 180,- René

Nee, dat was een voorbeeld. Een volgende keer komt René een fles tegen van 210 euro. Bottom line up: zijn grens ligt bij als hij die whisky graag wil, wat de prijs ook is.

[johan brugge]

wat de prijs ook is

Daar heb ik toch wel mijn twijfels over. Ik denk niet dat René zomaar eender welk bedrag wil/zal betalen voor een whisky die hij graag wil. Mijn grens varieert van fles tot fles. Als ik weet dat een fles een paar jaar terug zo'n 80 € kostte en nu vragen ze voor diezelfde fles 119 €, dan pas ik toch. Ook al staat hij hoog op mijn verlanglijstje. Of zoals met de Supernova's tegenwoordig. Die eerste versie kost nu belachelijk veel geld, zo ook met bv een Amrut Double Cask. Maar idd, het is maar wat je er voor over hebt, hè.
Het hoogste bedrag dat ik tot op vandaag aan een fles heb uitgegeven was 299 € voor een Laphroaig 30yo OB. Voor de rest kijk ik overal eerst goed rond naar de gangbare prijs (met of zonder verzendkosten) vooraleer ik beslis of een bepaalde fles een aankoop waard is, dus mijn prijsgrens (of moet ik zeggen 'pijngrens'?) verschilt van fles tot fles.

[semtex]

Een bovengrens heb ik niet. Niet omdat ik teveel geld zou hebben, helaas.
Maar als ik morgen bvb een fles Port Ellen Maltings 1973 kan kopen voor 2000 euro, dan zal ik dat zeker en vast doen.
Want overmorgen verkoop ik die gewoon door voor 3000 euro.
Idem voor een fles White Bowmore 1964.

Je moet gewoon weten welke fles wat waard is, en dan hopen dat je een koopje kan doen....ongeacht de bovengrens.

Zelfs al gaat het om gewone 'drink' whisky. Ik geef liever 180 euro aan een fles Banff dan 50 euro aan een fles Edrasour.

[Piet]

...Je moet gewoon weten welke fles wat waard is, en dan hopen dat je een koopje kan doen....ongeacht de bovengrens.

Zelfs al gaat het om gewone 'drink' whisky. Ik geef liever 180 euro aan een fles Banff dan 50 euro aan een fles Edrasour.

Toegegeven, ik was het onderwerp begonnen en had er wellicht "voor eigen gebruik" als uitgangspunt bij moeten zetten. Of dat nu is om zelf te savoureren of om op de plank of in de vitrine te zetten.

Als het om handel of als belegging of om te speculeren gaat wordt het inderdaad een ander bedrag en een andere discussie. Wanneer je e.e.a. gecombineerd doet is het zelfs nog lastiger (qua discussie wel te verstaan ! ).

Zie ook Beleggen in whisky of whisky belegging of speculeren en Verzamelen en verzamelingen.

[Carlo]

Momenteel een bovengrens van 0 euro, maar normaal rond de 50 a 60 euro.
heb nog genoeg te proeven tot deze hoogte.

[Joep]

Idem voor mij.

[Sjoerd]

@JayDie: Wat betreft die 0.7 liter vs 1 liter: het prijsverschil daartussen is vaak nihil of zo gering dat je een idioot bent om de kleinere te kopen, tenzij je die grote flessen te lomp vind (wat ze wel echt zijn )

Verder: Ik heb ooit 200 euro voor een fles uitgegeven, maar dat was bij hoge uitzondering. Verder zit ik te laatste tijd eigenlijk altijd onder de 100 euro, tenzij het een fles is voor een Bottle-Share, maar dan is het niet echt 'mijn fles'.

Uiteraard zijn er schitterende whisky's voor exorbitante bedragen, maar je gaat boven de 150 euro al snel voor de verzamelwaarde betalen, en gezien ik whisky koop om op te drinken doe ik daar liever niet aan mee.

Gemiddeld gezien probeer ik onder de 100 euro te blijven omdat ik vind dat daar de mooiste prijs/kwaliteit verhouding zit. Als ik echter iets fantastisch tegenkom en dat kost een paar tientjes meer ben ik geneigd die te kopen, en dan koop ik de maand erop niks. Ik laat me dus eigenlijk leiden door kwaliteit, waarbij ik mijn portemonnee in de gaten houdt.

Wat Piet zegt, als je eenmaal voor de 154 euro gaat is 164 ook niet ver weg, daar ben ik het wel mee eens. maar als ik voor 4 of 5 euro boven mijn prijsgrens een veel mooiere kan kopen dan ga ik mezelf daar niet mee beperken. Als ik die goedkopere (minder dure) whisky minder lekker vind koop ik die sowieso niet. Of ik die duurdere dan wel koop is een tweede. Anders denk ik bij de minder dure altijd 'had ik maar...'

[Piet]

...Uiteraard zijn er schitterende whisky's voor exorbitante bedragen, maar je gaat boven de 150 euro al snel voor de verzamelwaarde betalen, en gezien ik whisky koop om op te drinken doe ik daar liever niet aan mee.

Ik denk, of eigenlijk weet ik dat wel, dat ik vooral hierdoor tot mijn huidige pijngrens gekomen ben. Ik houd van oudere whiskies en ook onder dat bedrag is nog heel wat mooist te koop, ook van tussen 25 en 40 jaar oud.
En inderdaad is er ook veel dat er dan net iets, of meer dan iets, overheen gaat.

[Sjoerd]

Same here Piet.

Mijn eerste whisky van 70 euro was een Taketsuru 17, maar die wilde ik wel heel graag hebben. Heb bij de whiskykoning elke week opnieuw staan twijfelen, tot ik me bedacht dat ik er beter mee naar huis konden gaan, want al die uren niets doen voor die fles kostten me veel meer

[liefmans]

Ben nu al ietsje meer dan 10 jaar whisky aan het kopen (en proeven) en heb vrees ik de standaard curve al grotendeels doorlopen.

starten met max 30-35 euro, een jaartje later naar 50 dan naar 75 vervolgens 100.

Voorlopig zit de grens op ±150 euro voor flessen voor privé gebruik en ±250 euro voor iets voor http://www.gedeeldevreugde.be , maar merk dat er toch al weer aan die grenzen wordt geknabbeld.

Mijn "redding" is dat mijn vrouwtje mij deze hobby ten volle gunt en dat er elke paar maanden een bijdrage wordt overgeschreven uit onze reguliere bankrekening naar een gratis zichtrekening die enkel voor whisky wordt gebruikt, is die leeg dan wordt er niet meer gekocht.

[KSB66]

Om te drinken vind ik 80-100 euro genoeg. Daar zit nog zoveel mooi spul tussen.

Maar voor de verzameling is er geen bovengrens. Wel een maandgrens.
Bijv. ik wil nog steeds 2 Beam flessen hebben a 600 dollar . daar moet dan wel even voor gespaart worden.

[Ruval]

Op dit moment heb ik de grens tussen de € 60,00 en € 70,00 liggen.
Er is voor mij meer dan voldoende te ontdekken zonder dat ik daar meer geld aan
hoef uit te geven. Ik word best wel eens verleid om iets meer uit te geven, maar
zal m'n zinnen in eerste instantie op bovengenoemde prijscategorie zetten.

Voor mij is whisky nog steeds een ontdekkingsreis en ik zal niet beweren dat mijn smaak
elke week verandert, maar deze is zeker anders dan zeg grofweg een jaar geleden.

Groet,
Victor

[WhiskyNotes]

Ik heb niet zoiets als "dagelijkse drinkwhisky" maar dat heeft vooral te maken met het aantal whiskies dat ik als sample proef. Daarmee heb ik eigenlijk al ruim voldoende. Als ik iets aankoop, is het dus vooral met de bedoeling om enkele jaren weg te zetten om later onverwachte ontdekkingen te kunnen doen in mijn eigen kast

Voor mij lijkt er een grens te zijn rond 150 euro. Onder die prijs gaan kwaliteit en prijs (meestal) lineair naar boven. Daarboven betaal je zonder twijfel extra voor de zeldzaamheid, het verhaal, de verpakking... en minder voor de pure kwaliteit. Dat neemt niet weg dat ik regelmatig 200-300 euro spendeer aan flessen die ik toch uitzonderlijk goed vind. Daarboven haak ik wel af. Zoals hier al vaak gezegd, is alles relatief. Een Highland Park 40yo voor € 1000 is afzetterij, maar een Glenfarclas 40yo voor € 250 heb ik gekocht zonder nadenken.

Ik verplicht mezelf trouwens ook tot een ondergrens van ongeveer 100 euro. Onder die grens merk ik dat flessen eindeloos lang open in de kast blijven staan (zonder verdere interesse) en vrees ik dat ik niet verrast zal zijn als ik de fles pas later open doe (ook hier zijn er natuurlijk uitzonderingen). Ik hoef dus niet de zoveelste Laphroaig 12yo of Bruichladdich Bordeaux finish te hebben, die vind je op eender welk moment van verschillende bottelaars en aan een normale prijs, ook binnen 10 jaar.

[wim2103]

Helaas (of misschien wel niet helaas...) is mijn portemonnee de beperkende factor. Ik probeer binnen een grens van zo'n 50 euro te blijven en heb gemerkt dat er dan voldoende pareltjes te ontdekken zijn!
Neemt niet weg dat ik wel altijd samples probeer te scoren van de luxere/ duurdere merken om te zien of er iets is dat de hogere besteding rechtvaardigt...en ik sluit niet uit dat de grens incidenteel opgerekt wordt.

[pim]

Tja, het is en blijft een dillema, ik zoek meestal naar reccencies, vatsoort en/of moet hem al eens geproefd hebben. Is de whisky zodanig goed in de kwaliteit, prijs dan koop ik hem of zet de whisky op het verlanglijstje, een echte grens heb ik niet maar ik merk dat ik het laatste jaar toch meer richting 100 a150 euro ga. Dus wel minder flessen(smaken) maar wel van een andere kwaliteit.

Ps: ik heb nog zat staan, dus ik kan nog wel even door......

pascal