SirNagalot schreef:Reichenbach schreef:De Glenfiddich 12.
Mijn eerste kennismaking was de Johnnie Walker Red Label. De Glenfiddich heeft me duidelijk gemaakt dat er toch wel wat meer te bereiken was op het gebied van Whisky.
'Lekkerste' is afhankelijk van de referentie die je tot dat moment hebt.
Ja, uiteraard hangt alles af van de referenties die je hebt, maar heb je serieus sindsdien niets meer geproefd waar je harder van onder de indruk was?
Ja natuurlijk wel.
De Glenfiddich was voor mij de aanleiding om eens wat verder te kijken dan de goedkope blend uit de aanbieding.
Highland Park, Aberlour 12 DCM, Talisker 10, Jack Daniëls en nog wat andere kandidaten dienen zich vervolgens aan naast een Jameson en Bushmills (de laatste doet het goed in een Ierse koffie).
Over deze 'standaard uitgaven' heb ik daarover inmiddels een mening, de Aberlour 12 DCM beviel me daarvan het best, al vond ik de Highland Park 12 ook niet slecht.
Maar aan de andere kant ben ik relatief een 'beginnend' liefhebber van whisky die eerst nog moet ontdekken welke smaken, en distilleerderij profielen mij bevallen.
Daarbij is het de lekkerste sherry? de lekkerste peat of lekkerste bourbon? eigenlijk heb ik nog geen idee.
Van de honderd verschillende schotse stokerijen heb ik er misschien tien of twintig gehad (van enkele meerdere varianten), met de Amerikanen er bij zo'n vier of vijf extra. We weet zit mijn beste whisky in een van de andere tachtig Schotse stokerijen of een Amerikaan. Het kan ook een blend zijn waarin alles op een of andere manier samenkomt.
De investering per fles is dan ook beperkt. Eerst maar zoeken in de breedte, de standaard bottelingen van de distilleerderij. Dan kan ik later altijd nog in de diepte investeren daar waar het profiel mij aanstaat.
Tot nu toe vind ik de Springbank 10 een geweldige whisky. Of een Single Barrel van Four Roses. De Ardbeg 10 vind ik een lekkere peat. Misschien instappers volgens 'de gevestigde orde' maar voor mij speelt de gedane investering zeker ook een rol in deze beleving.
