Ik weet niet of ik hem al in de viezewhiskythread heb genoemd, maar de Benromach 'Glenmosset' van the Exclusive Malts is er een waarvan ik echt spijt heb. Ik had de gedachtegang "Benromach +1, Sherry +1 -> kopen."
Een paar tasting notes die ik over deze whisky gelezen heb noemden het niet, maar er zit toch een hoop zwavel in. Ik heb hem eergisteren nog eens geproefd en de rillingen liepen weer over mijn rug, maar dan van de verkeerde soort. Toch een rotzonde want de typische Benromach rokerigheid met de lichte harssmaak zit er wel in. Opmerkelijk is dat als je de ratings op whiskybase bekijkt, hij op een gemiddelde van 85 uitkomt. Ik vind het ethisch onverantwoord om hem door te verkopen en ik vind het ook een beetje zonde om hem door de plee te gieten.
Een lichtere spijt had ik van whisky's die 'wel OK' zijn. Ofwel flessen whisky die lang blijven staan omdat er altijd wel wat lekkerders in de buurt staat. Hier ben ik inmiddels wel op teruggekomen. Bijvoorbeeld de Balvenie Signature of een Glenrothes met rum finish die ik in een opwelling kocht vond ik eerst 'wel OK' en inmiddels 'best OK en soms gewoon lekker als je ervoor in de stemming bent'. Ofwel: niet meteen afschrijven naar een paar drams (behalve die Benromach dan).
Spijt van non-aankopen heb ik ook wel gehad, maar dat vind ik toch minder erg omdat er blijkbaar toch genoeg ander lekkers te krijgen is. Ik heb eigenlijk toch geen plek meer voor nieuwe flessen, maar dat kwaak ik al een half jaar.

Eén non-aankoop is nog wel het vermelden waard: een Master of Malt 36-jarige Inchgower voor 75 pond. Ik had blijkbaar nog niet door wat een koopje dat was en deze was dus inderdaad lang en breed foetsie voordat ik de knoop dreigde door te hakken.