Bram84 schreef:caskstrength schreef:Wat ik niet snap, is dat er wordt gezegd er klaar mee te zijn, en flessen te verkopen. Waarom heb je ze dan in eerste instantie gekocht? Je kunt de flessen toch ook langzaam op drinken?
Als ik je even mag quoten Paul. Eerst en vooral ben ik er verre van klaar mee om een goede dram te drinken. Dit kwam misschien verkeerd over in de verschillende posts. Waar ik wel klaar mee ben, is het FOMO gedrag en het te veel betalen voor een fles, ze kost wat kost wil binnenhalen, speuren tot een gat in de nacht. Wat is 'te veel' is dan waarschijnlijk de vraag. Zal persoonsgebonden zijn. Eens wat flessen wegdoen om wat anders te kopen of de collectie uitdunnen omdat je te veel hebt staan naar je eigen gevoel, verandering van smaak... Denk dat iedereen zich hier wel eens schuldig aan maakt, niet?
Ik zie ook van jou een post met een groot aantal flessen te koop aangeboden. Wat is dan jouw drijfveer om deze te verkopen en niet langzaam op te drinken? Waarom zijn deze dan in eerste instantie gekocht? Ben je er ook klaar mee?

(Sarcastic Smiley)
B
Wederom, helemaal eens met Bram.
Geloof me, ik geniet nog steeds ongelooflijk om een hele goede dram te drinken.
Heb tijdens mijn vakantie ook een aantal drams gedronken: BenRiach '76, Littlemill Archives,... en er ook absoluut van genoten!
Het is inderdaad het FOMO verhaal en de absurd hoge prijzen tegenwoordig.
Bij de winkeliers swingen de prijzen de pan uit, de 2dehands markt is booming, veilingen gaan absurd hoog.
Ik kijk/keek elke keer naar een veiling en dacht: deze keer kan het zo gek niet worden, de prijzen kunnen niet blijven stijgen.
En elke maand lijkt het zotter en zotter.
En ja, uiteraard komen er nog steeds goede whisky's uit maar je moet er ten eerste als de kippen bij zijn.
En ten tweede zijn de prijzen navenant. Jonge whisky's aan +100 euro...
Ik ben niet eens zolang met whisky bezig maar toen ik begon was de prijs van een Bunna '68: 215 euro,
Port Ellen 1983: 200 euro, Bunna '76: 135 euro,...
En dat waren niet alleen oude whisky's maar tevens echte toppers.
Dat is nu amper of helemaal niet meer te vinden aan die prijzen. En dat gaat wellicht ook niet meer gebeuren.
Zoals ik al eerder zei, als je de echte "betaalbare" toppers van nu wil koppen dan moet je bijvoorbeeld Irish of
undisclosed Speyside whisky's kopen. Maar die kosten ook al snel 300-400 euro.
Dat is wat mij betreft in ieder geval niet meer haalbaar.
En inderdaad je kan het in twijfel trekken als er ineens veel verkocht wordt
maar de grote aankopen zijn dikwijls tijdens de grootste passie.
Een keer de passie luwt hoef je ineens die grote hoeveelheid of bepaalde flessen niet meer en
toch kun je nog genieten van hetgeen je wel wil houden. Zij het kleinschaliger.
Als je het dan toch met auto's wil vergelijken: stel je bent echt zot van oldtimers.
Je zoekt je een type uit, koopt alle materiaal om je eigen auto helemaal klaar te maken en te restaureren.
Je steekt er al je tijd en moeite in. Maar na een tijdje heb je het gehad.
Je houdt misschien nog wel 1 auto om wat mee rond te cruisen omdat het zo fijn is.
Maar je garage verbouw je. Je verkoopt het meeste van je gereedschap en je onderdelen en gaat enkel nog voor het essentiële.
Het komt een beetje overeen met dat gevoel denk ik en het beu zijn dat je niks mag missen.
En ja, uiteraard is dit persoonlijk en hoef je het niet zo te doen of ervaren.
Trouwens het zijn niet alleen de "hype"whisky's hoor zoals de Arran, Ardbeg, Highland Park releases.
Alles lijkt tegenwoordig dan wel een hype.
Kijk bijvoorbeeld eens maar naar die undisclosed Speyside whisky's die zijn meestal weg als sneeuw voor de zon.
En zo zijn er tal van voorbeelden zonder fancy verpakking.
Bedenk goed dat je voor die jaren '70 Speyside whisky's +/- 400 euro moet geven zonder dat je weet van welke stokerij het komt.
En dan zijn het ook nog eens onafhankelijke bottelingen.
Zover zijn we ondertussen gekomen dat dit "koopjes" en must buys zijn.
Ik ga niet stoppen, dat hoor je me niet zeggen maar ik heb ondertussen voor mezelf wel een conclusie gemaakt.