Glenmorangie Finealta - 46%

[JayDie]

Glenmorangie Finealta
ABV: 46%
Non chill-filtered

Glenmorangie Finealta is a painstaking recreation of a recipe dating back to 1903. Matured in a combination of American white oak casks and Spanish Oloroso sherry casks this whisky is unusual for its light touch of peatiness - a reminder of a time when Glenmorangie dried its barley in a peat fired kiln.

Bron: Glenmorangie.com

Zie ook: Nieuwe expressie Glenmorangie: Finealta
Geproefd tijdens: 28 jan 2011 - 23u: Glenmorangie Finealta Skype tasting

Glas: Libbey Tasting glass. De tranen komen traag op gang en vallen traag naar beneden.
Kleur: Een donkere kleur; ik kan zosnel niet vinden of deze gekleurd is...: Donker goud met een oranje gloed
Neus: Rook is licht en subtiel aanwezig. Absoluut niet de Islay peat smoke, maar meer de rook van een Connemare Peated Irish Whiskey. Zo'n zoetige gas BBQ / banaanachtige geur. Hij ruikt verder zoet. Sinaasappel. Het lijkt alsof je in een snoepwinkel rondloopt. Zuurtjes! Bloemen (ik denk aan geranium?), rozijn, mout, groen gras, tabak / hout. Heerlijk! Laat hem staan en ruik opnieuw; je zult telkens weer wat anders ruiken!!! Complex!
Smaak: Dat is raar... over de smaak kan ik weinig opschrijven; ik zal hem later herproeven. Hij wordt in het begin wat peperig. Gember wellicht, want zoet is ook aanwezig. Fruit, snoep.
Afdronk: Ja, heerlijk! Daar komt de peat pas duidelijk. (Let wel: niks vergeleken bij een Islay! Subtiel, heerlijk). Weer die zoetjes van snoep en zuurstokjes. Laat wordt hij wat bitter op de tong. Salmiak. Hoorde een omschrijving als die zwarte dropstaafjes in de Engelse drop; ja, dat kan ik me wel bij aansluiten Rozijn en chocolade.
Commentaar: Tsja, tsja... een heerlijke dram, dat zeker, maar mind-blowing... nog niet! Desalniettemin komt hier een flesje van op m'n schapje! Die neus... hmmmm! Die afdronk... hmmmm! Alleen daarvoor al! Water heeft hij niet (teveel) nodig; daarvan wordt de afdronk bitterder en wordt de snoep-zoetheid ook minder. Wel gaat de spiciness op de tong daardoor weg...

Score: mid-80's.

[bdijkslag]

We hebben 'm 20 december jl. geproefd bij de regioproeverij van Usquebaugh Society in Leusden.

Kreeg gemiddeld 82 punten van de aanwezigen, vond het zelf geen hoogvlieger.... maar toch 81 punten van mij, het heeft iets bijzonders. Ik vind de Quinta Ruban en de Lasanta meer diepgang hebben qua smaak.... of dat dan door de finishes komt..... wie weet .

[henrihenrynl]

glas: glencairn,
kleur: amber+1, gezien de sherry finish vermoed ik geen bijkleuren, kleur was ook vrij licht.
neus: duidelijk bourbon invloeden, zoet, kruidig, citrus, tabak. rook ruik je niet.

taste: lichte invloeden van vanille, mint/anijsdrop, voldoende kruidig door Sinaasappel, zoet/bitter van gember en het rokerige niet-medicinale truf aan het eind.

opmerking: volgens oud recept nagemaakt, wat dat ook moge betekenen, proeft het vrij modern, vakkundig gemaakt drammetje, duidelijke franse perfectie, een vrij vriendelijke peated whisky voor de beginner. goed drinkbaar in het voorjaar, iets minder geschikt voor de koude winterdagen. ik had er een glas makersmark naast gezet om de vanille te beoordelen, MM was warmer, zwaarder, meer amandelspijs, MM is een bourbon zonder rogge dus bij uitstek geschikt naast een single malt, sluit duidelijk goed op de glenm. FA.

[MoreBowmore]

Aangezien ik de Glenmorangie's over het algemeen wel kan waarderen ( de Quinta Ruban en de Sonnalta PX scoren bij mij boven de 90 punten ) heb ik ook een flesje hiervan aangeschaft.

Tot nu toe haalt hij niet hetzelfde hoge niveau ( komt nu nog een beetje eenzijdig over ) maar ik vind het nu nog te vroeg mijn oordeel definitief te maken...
Eerst maar eens afwachten of hij niet lekkerder wordt naarmate de fles wat langer open is.

[BWhisky]

Net ook eens geproefd

-Vrij donker van kleur ( amber, diep goud)
-Neus is zeer veelbelovend , vanille maar ook allerhande (zoet) fruit, een zachte geur, ook wat hout. Top.
-Mooi zacht maar toch stevig mondgevoel
-De smaak is moeilijker , er komt een kleine beetje rook door maar zeker niet overweldigend. Verder zoet fruit. Dan wordt 'ie plots bitter, niet echt storend maar 't valt toch op
- Afdronk is vrij lang , zoet maar vooral het bittere blijft lang hangen bij mij.

Al bij al een lekkere whisky, vooral de neus en de 'body' spreken mij aan , jammer van de ietwat bittere afdronk.
Punten geven doe ik meestal niet, ik zal het houden op een bovengemiddelde whisky.

[MoreBowmore]

Aangezien ik de Glenmorangie's over het algemeen wel kan waarderen ( de Quinta Ruban en de Sonnalta PX scoren bij mij boven de 90 punten ) heb ik ook een flesje hiervan aangeschaft.

Tot nu toe haalt hij niet hetzelfde hoge niveau ( komt nu nog een beetje eenzijdig over ) maar ik vind het nu nog te vroeg mijn oordeel definitief te maken...
Eerst maar eens afwachten of hij niet lekkerder wordt naarmate de fles wat langer open is.

Voor mij een nog steeds wat tegenvallende Glenmorangie.

Vooral de neus vind ik zeer tegenvallend ( en na een saunabezoek gisteravond is mijn neus in ieder geval weer goed in vorm ). Maar ook wat betreft smaak vind ik hem nog steeds redelijk eenzijdig ook al komt de turf nu duidelijker en krachtiger door.

Zeker het proberen waard geweest maar afgezet tegen de Quinta Ruban en Sonnalta PX ( allebei rond de 95 voor mij ) niet meer dan 82

[I_SPEY]

[]

Glas: Libbey Tasting glass. De tranen komen traag op gang en vallen traag naar beneden.
Kleur: Een donkere kleur; ik kan zosnel niet vinden of deze gekleurd is...: Donker goud met een oranje gloed
Neus: Rook is licht en subtiel aanwezig. Absoluut niet de Islay peat smoke, maar meer de rook van een Connemare Peated Irish Whiskey. Zo'n zoetige gas BBQ / banaanachtige geur. Hij ruikt verder zoet. Sinaasappel. Het lijkt alsof je in een snoepwinkel rondloopt. Zuurtjes! Bloemen (ik denk aan geranium?), rozijn, mout, groen gras, tabak / hout. Heerlijk! Laat hem staan en ruik opnieuw; je zult telkens weer wat anders ruiken!!! Complex!
Smaak: Dat is raar... over de smaak kan ik weinig opschrijven; ik zal hem later herproeven. Hij wordt in het begin wat peperig. Gember wellicht, want zoet is ook aanwezig. Fruit, snoep.
Afdronk: Ja, heerlijk! Daar komt de peat pas duidelijk. (Let wel: niks vergeleken bij een Islay! Subtiel, heerlijk). Weer die zoetjes van snoep en zuurstokjes. Laat wordt hij wat bitter op de tong. Salmiak. Hoorde een omschrijving als die zwarte dropstaafjes in de Engelse drop; ja, dat kan ik me wel bij aansluiten Rozijn en chocolade.
Commentaar: Tsja, tsja... een heerlijke dram, dat zeker, maar mind-blowing... nog niet! Desalniettemin komt hier een flesje van op m'n schapje! Die neus... hmmmm! Die afdronk... hmmmm! Alleen daarvoor al! Water heeft hij niet (teveel) nodig; daarvan wordt de afdronk bitterder en wordt de snoep-zoetheid ook minder. Wel gaat de spiciness op de tong daardoor weg...
Score: mid-80's.

Precies, wat ik ook schreef, John!
Ik vind 'm niet echt bijzonder, maar wel erg lekker en zéér drinkbaar! En er zitten ook wat geraffineerde smaakjes doorheen, zoals de peper en de gember, met later het bitterje(zachte peper!) En op het einde inderdaad chocolade, zachte wel te verstaan! Dit is absoluut geen whisky om water bij te doen! Moord Geef 'm 82-83 pnt.
Hij boeit me wel, op de een of andere manier - het Glenmorangie geheimpje!