Na even nadenken of ik ook mijn duit in het zakje zal doen... ik ben namelijk niet zo van het gooien van je hele hebben en houden op het internet, en het is ook niet helemaal in lijn met het imago van mijn werkgever... Maar goed, het is mijn hobby, ik weet dat ik het verantwoordelijk doe en de NSA weet toch al alles van me

. Dus komt ie dan heh.....
Ik ben van beroep
wegenwacht, de mooiste baan die er is al zeg ik het zelf

.
Ik denk dat een hoop mensen al een duidelijk beeld bij de Wegenwacht hebben, maar als ik dan toch van de gelegenheid gebruik maak wil ik graag benadrukken dat we geen monteurs zijn maar
hulpverleners, en zo voel ik me ook.
Als we naar een lid toe komen, dan komen we om het lid te helpen. Vaak helpen wij door auto pech te verhelpen, maar mijn taak is niet primair de auto maar het helpen van het lid. Als die een begravenis dreigt te missen is de eerste prioriteit zorgen dat dat niet gebeurd, de auto is dan bijzaak in zo'n geval.
Andere aspecten van hulpverlening zijn dat we een mobiele EHBO hulppost zijn, bij ongevallen zorgen voor veiligheid, inroepen van de juiste hulp, verlenen van (eerste)hulp en uiteindelijk daardoor doorstroming van verkeer bevorderen. Af en toe iemand die gevaarlijk staat maar geen lid is even weg trekken naar een veilige plek, of beveiligen tot er een berger is, zodat er geen ongelukken gebeuren en het verkeer kan blijven doorstromen (stel je voor er rijd een lid tegenaan??? ). Dat is een beetje onze maatschappelijke taak.
Heel boeiend werk. En als ik een klusje heb die ik met twee vingers in mijn neus doe richt ik me op het lid, van mensen zijn er geen twee het zelfde! En af en toe verbaas ik me er nog over hoeveel je kan leren en te weten komt door met jan en alleman een praatje te maken

.
Al dit gecombineerd maakt het een zeer leuke en boeiende baan. Enkel ongevallen hebben af en toe een keerzijde, maar als je toch geholpen hebt en zorgt dat het niet erger wordt als het al is dan geeft dat toch een goed gevoel aan het einde van de rit...