Ten eerste. Ik word niet boos op iemand omdat hij/zij een mening heeft over een dram. Dan was ik zelf heel erg dom bezig als ik iemand af zou rekenen op zijn smaak.
Maar! Bruichladdich zoals Teun zegt is een bedrijf waar gewon geld / omzet gemaakt moet worden. Maar het is een bedrijf met een sociaal gezicht. En dat vind ik heerlijk. Het lijkt zelfs als je daar wat langer toeft, op een familie. Een mooie grote familie. Wat de finishes en expressies betreft:
Mark Reyner heeft ooit gezegd tegen iemand in de whisky industrie, "welke wijn heb je gisteravond gedronken"? "En de avond daarvoor"? "En de avond daarvoor"? Vaak bijmensen die eten met wijn zoeken ze een andere wijn bij elke andere gerecht. Of bij een bepaalde gelegenheid. Bruichaddich wil voorzien in de groeiend behoefte om een andere whisky expressie te drinken bij een andere gelegenheid. De verschillende cuveé's van de 16's bijvoorbeeld. En The Italian Collection. Heerlijke drams. Ik heb het hlemaal moeilijk inderdaad omdat ik Bruichladdich probeer te verzamelen. Ik drink het ook nog, dus moet ik telkens een paar bottelingen van elk kopen. En het natuurlijk erg gechargeerd om te zeggen dat ze elke twee weken een nieuwe expressie uitbrengen. Maar zeker 10+ bottelingen per jaar. En dat is nou voor mij de charme. Bij Laphroag mag je uit een handjevol expressies kiezen. Als voorbeeld, want ik had net zo goed Lagavulin kunnen zeggen. Waarom zou een distilery niet meerdere finishes en expressies niet op de markt brengen? Wat is daar zo erg aan?
Als het je niet aanstaat, koop je het toch niet. Ik vind trouwens Pano geen verwende drol. Wat ik wel tegen hem gezegd heb in fun, was dat mijn eerste auto een lelijk eend was. Daar ging ik zelfs met vrouw en klein kind naar Pamplona mee op vacantie. Over de bergen van Spanje/ Frankrijk. Nu kan ik enorm genieten van mijn Renault Clio. Pano is begonnen met een Bentley. Hij is als jonge whisky drinker begonnen met de cremé de la cremé. Dan ben je niet 123 tevreden met een eenvoudige standaard botteling. Maar zoals gezegd, was het in "good spirit" gezegd en dat was goed begrepen.
Whisky drinken is voor mij meer een holistische iets. Ik vind iets lekker, omdat het past in een bepaalde beleving. Omdat het mij raakt om de een of andere reden. Bruichladdich weet dat bij mij te doen, omdat ze zo'n sociaal gezicht hebben, omdat ze je als familie ontvangen, omdat ze een heerlijke sfeer hebben. En geloof mij nou aub ik ben in heel wat distilleries geweest die niet zo'n sfeer hebben. Met Iain Stewart van Serenity Scotland heb ik heel wat van binen gezien en ben op verschillende wijzen bejegent. Bruichladdich heeft mij aleen maar op een fantastische wijze bejegent en dat raakt mij diep. En het is juist dat "diep raken" dat mij steeds vaker doet aanschaffen van een fles Bruichladdich. Ik probeer ten minste een Bruichladdich bij elke tasting te doen. Bij de dames dispuut was het Bruichladdich Rocks. Echt een trendy jongeren dram. Een mooie alternatief voor "white spirits".
Over marketing kan ik kort zijn. Bruichladdich heeft net geen €120,000 per jaar om aan marketing te besteden. vergeleken met de jongens van DIAGEO en Pernod Ricard is dat echt een lachertje. Niet te spreken van de Edrington Group met hun Macalan Lalique en de Managers Choice van DIAGEO. De mensen die bij Bruichladdich werken zijn een voor een aandeelhouders in het bedrijf. Ze weten waarvoor ze het doen. Ze zijn meer dan een nummer. En dat stralen ze uit daar als je het bezoekt. Jij bent als consument meer dan een nummer. Je bent de moeite waard. Ik wilde een recensie doen van de Kosher Wine finish. Maar het wordt gemaakt voor de New Yorkse markt. Toen ik belde of ze toch eentje voor mij apart konden zetten dat ik kon oppikken als ik in mei daar ben, was het antwoord van Ella Edgar, "yes Jock, of course, looking forward to seeing you". Dit "beleving" maakt dat ik het product heerlijk ben gaan vinden. Waarom vindt wie dan ook wat dan ook lekker? ik meen dat het te maken heeft met een dieper iets. Ik werd en word daar altijd serieus genomen als persoon. Bij sommige distileries mag je niet eens een foto maken.
Nee, geef mij een Bruichladdich maar. Scotlands finest. Yes indeed
