- Glendronach Octarine 8yo
- Glendronach 2002 - bottled for WFDH 2012 NL 10yo
- Glendronach CS #1
- Glendronach 15yo Revival
- Glendronach 21yo Parliament
Het is toch wel grappig hoeveel nieuwe informatie je daar uit haalt. Zo vond ik de 21 nooit zo'n enorme verbetering t.o.v. de Revival voor wel bijna 2x de prijs. En eigenlijk idem voor de 2002 vergeleken met de Revival. De Octarine en CS waren nieuw voor mij, die heb ik gisteren pas geopend.
Direct uit de fles was de Octarine duidelijk nog wat scherp en onrustig. De CS had hier minder last van, maar had ook wel wat ademtijd nodig om los te komen. De anderen hadden al gelucht door de maanden heen.
Wat opviel is dat het sowieso een hele duidelijke en herkenbare lijn is als je ze naast elkaar zet. Maar toch elk met z'n eigen karakter binnen die lijn. De Octatrine, 2002 en CS waren duidelijk een rijtje. Dat ging echt van fris en fruitig naar medium fris met meer sherry noten, naar meer complex en volle smaken met de CS. Het fruitige deel verbind die 3 vooral.
De Revival en Parliament zijn een stuk minder fruitig en gaan veel meer richting chocolade, rozijnen, toffee en caramel. Nu was voor 't eerst erg duidelijk dat ik de 21 toch wel een stuk beter vind. De 15 scoort vooral qua smaak in de mond, maar de reuk en finish vind ik een stuk minder. De 15 heeft iets medicinaals, zwavel achtig, wat ik een smetje vind op de verder perfecte dronk. De 21 lijkt iets chaotischer in de mond, maar is qua geur en finish echt een klasse beter.
De grootste verassingen van de lineup was dat ik zo naast elkaar de Revival 't minst vond. Toch de whisky die ik eigenlijk altijd wel als een favoriet zag. Een nog grotere verassing was de kwaliteit van de 8yo. Zeker na wat adem tijd en een drup water. Fruitig en witte chocolade, heerlijk. Prijs kwaliteit technisch kun je niet om die Octarine heen. Echt een hele lekkere whisky. Dat je echt gaat denken van, waarom geef ik ook alweer 3x zoveel uit voor die 21? Toegegeven, de 21 heeft een ander karakter. Meer volwassen en meer body. Maar de frisheid van de Octarine samen met 't Glendronach karakter maakte't voor mij een nieuwe favoriet. Ik heb geen andere whisky met dat karakter, terwijl ik van die zwaardere sherry's een kast vol heb staan. Denk ook bijv. aan de Longmorn vW of de beste van allen, de Glenrothes Adelphi 6yo.
De CS #1 vond ik het meest in balans overkomen. Wat fruitig, maar ook de volle smaken van de meer sherry zware 15 en 21.
Kortom, interessante sessie met niet echt verliezers, maar als ik die moet noemen de 15yo en als winnaar, zeker voor de prijs, de Octarine. En m'n maat had precies dezelfde conclusie.
Heb nog wel 2 flesjes bij een lokale slijter op de kop weten te tikken voor 28 EU p/st. 
