Onze Ceilidh band
www.step-we-ceilidh.nl speelde gisteravond op een Burns Supper in Wassenaar. Er waren gedichten voorgelezen en de toast, "tae the Lassies" en ook de toast, "tae the Laddies" . Na afloop van Haggis Neeps en Chappit tatties hebben wij gespeeld en ik was heel blij dat er veel mensen waren die bereid waren te dansen.
Mense spreken over Shakespeare. PUH! Robert Burns. Die was pas stoer. Hij schreef een liefdesgedicht voor elke vrouw waar hij mee naar bed was geweest. En hij schreef net iets meer dan 80 exclusief het gedicht aan zijn vrouw Jean Armor.
Hij werd in Ayreshire geboycott door de kerk vanwege zijn losbandig leven. Niemand wilde meer zijn agrarische producten meer kopen. Maar hij was nooit bitter en preekte liefde en begrip onder de volkeren. Hij was jaren voor zijn tijd. Een soort profeet als je wilt.
Gisteravond zong ik , "Auld Lang Syne" en " The Lea Rig" en " My Love is like a Red Red Rose".
Ach ja Robert Burns. Hij vertegenwoordigd de neiging van Schotten om niet te onderwerpen en gewoon jezelf te zijn.
En Robert Burns en Whisky?
"Then let us toast John Barleycorn,
Each man a glass in hand;
And may his great posterity
Ne'er fail in old Scotland!"
John Barleycorn= Gerst, Whisky.
Jock
)
(ik ben zelf zo monogaam als een Zwaan dus heb daar geen last van).
