HammerHead schreef:Ik geloof zo dat het heel lastig is om de legendarische status van je bottelingen vast te houden als er zo veel vraag naar is en je bovendien een heel aantal jaren stil hebt gelegen. Ik vind dit soort scores alleen wel een beetje ongeloofwaardig. Zijn de whiskies naast elkaar geproefd bijvoorbeeld, da's voor mij in dit geval bijna een vereiste. Ik krijg namelijk het idee dat de scores van 90 en 92 (bezopen hoge scores overigen) voornamelijk zijn ingegeven door nostalgie en de BFYB die de 15 destijds was. De gemiddeldes op WB liggen iig veel minder ver uit elkaar.
Klopt, dat is ook enorm lastig.
Of de scores onterecht zijn, ik weet het niet. De oude Revival was wel echt een favoriet. En als je kijkt in welke periode Ralfy en Serge deze geproefd hebben, kan nostalgie nog niet hebben meegespeeld. Mogelijk speelde dat wel mee in het oordeel van de nieuwe Revival, dat weet ik natuurlijk niet.
Ik had de Allardices overigens head to head voor mijn oordeel. Nou zou ik daar niet zoveel punten tussen laten vallen trouwens (misschien meer 89 vs 86-87).
Reichenbach schreef:De scores moet je altijd met een korrel zout nemen. Dubbel blind proeven is de enige betrouwbare methode om een objectief oordeel te krijgen.
Dat snap ik ook wel, maar kenners (als in mensen die duizenden whisky's geproefd hebben, een goed ontwikkelde neus en smaak hebben, etc) die een oordeel vellen over zo'n whisky zónder dat ze ervoor betaald worden (dus niet mensen die bijbels ahem boeken schrijven) kun je wel enige geloofwaardigheid toedichten vind ik.
Reichenbach schreef:Dat zo'n warenhuis niet onuitputtelijk is zou je moeten begrijpen.
Het is dan de kunst om de tent weer net op tijd te verkopen aan een investeerder en met de winst een nieuwe distilleerderij op te kopen en daar het zelfde kunstje weer te flikken.
Impliceer je nou dat Billy Walker de tent net op tijd verkocht heeft en nu bij GlenAllachie... neeeeee...






