Afgelopen weekend eens een horizontale tasting voor mezelf gedaan, met een zestal verschillende batches (jaartallen) van de Talisker 10.
De line up bestond uit bottelingen uit
1988,
2004,
2011,
2016,
2021 en nog een andere uit
2021.
Ik was erg benieuwd, vaak gehoord over de Talisker 10 dat de oude bottelingen veel beter waren dus daar vel ik dan graag een eigen oordeel over.
Wat al direct opviel: In de geur van de drie oudsten in de reeks was eigenlijk geen spoor van turf te ontdekken, fruitig, grassig, vegetaal, wat ziltig, maar ook zeker veel zoets (zeker na verloop van tijd). Waar de recentere bottelingen direct al een heel duidelijk spoor van een (overigens ook weer niet ál te heftige) geturfdheid afgaven. Ook veel minder vegetaal.
Zeker de alleroudste heeft die typische muffigheid die je vaak bij oude malts tegenkomt, echt een andere stijl whisky dan tegenwoordig.
Zowel in geur als in smaak viel me ook op dat er eigenlijk best wel heel veel verschil tussen de diverse batches zit. Zeker tussen ouder en nieuwer, maar zelfs bijvoorbeeld tussen de twee 2021-bottelingen. Mogelijk dat dit ook wat te maken heeft met hoe lang de fles al open was, aangezien merendeel samples was weet ik dat niet precies.
Maar: de oude bottelingen zeker kruidig, aards, vegetaal, maar amper turf, waar de nieuweren dus veel meer turf-, rook- en tabakselementen hebben. Naast ook wel de kruidigheid, fruitigheid en zoete tonen.
Eerlijkheidshalve moet ik dan ook zeggen dat voor mij dan ook echt gold: hoe ouder de botteling, hoe beter, voller en mooier.
Maar tegelijkertijd vind ik nog wel steeds: Gezien wat er tegenwoordig op de markt komt, is de Talisker 10 toch nog steeds best een hele aardige whisky voor zijn geld, een bovengemiddeld goede instapper.
Was al met al een interessant en leerzaam avondje
