Poll: Multinationals kopen onafhankelijke distilleerderijen

[Peat]

De puntjes op de whisky-i

In samenwerking met Whisky Passion een nieuw onderwerp met een poll, de zesde in deze reeks. De volledige stellingtekst staat op blz. 52 en 53 van nr. 4/2012.
Net als de vorige is de stellingen in WhiskyPassion een Pro/Contra stelling. Ook dit keer zullen we in de poll geen extra nuance aanbrengen. Dat kan uiteraard wel in de vorm van commentaar. Want ook de commentaren van de stellingnemers brengen aardig wat nuance aan in de voor en tegenstellingen.

Verkort maar bondig de stelling uit "De puntjes op de whisky-i"
(... zie het originele artikel in WhiskyPassion voor alle argumenten voor en tegen...)

Multinationals kopen laatste onafhankelijke Schotse distilleerderijen - Bruichladdich naar Rémy Cointreau.

Clobnair Ceann, PRO: [i] .... "Weer een kleintje dat het loodje moet leggen voor het grote geld". En die reactie is best begrijpelijk. Heel wat doorwinterde whiskyliefhebbers leven nog steeds met het romantische whisky-idee van kleine distilleerderijen waar de gouden nectar op de meest ambachtelijke wijze wordt geproduceerd; enkel en alleen omwille van de liefde voor het vak, en niet uit puur winstbejag.
De romanticus in mij vindt het ook best jammer ..... Maar we vergeten daarbij maar al te gemakkelijk dat er voor Bruichladdich, maar ook voor ons - de whiskydrinkers - ook heel wat voordelen aan deze zakelijke transactie zijn verbonden ....

Klaas Verzeilberg, CONTRA:[i] .... Glenfarclas, Glenfiddich, Balvenie, Springbank, Glengyle, Edradour, Benromach, BenRiach, Glendronach, Arran en Kilchoman. Het zijn de elf laatst overgebleven distilleerderijen die (nog) niet in handen gevallen zijn van multinationals zoals Diageo, LVMH, Rémy Cointreau, Whyte & MacKay enzovoort. Dit zijn de elf laatsten die zelf nog alle beslissingsrechten hebben over wat ze ja of nee gaan doen, over hoe ze zaken gaan aanpakken en over hoe ze whisky gaan maken.... Ik hoor 't Jim McEwan nog zeggen op een tasting van hem die ik ooit bijwoonde kort nadat zij Bruichladdich verworven hadden: "We are independent, and will remain independent" ...tot... er iemand vor de deur staat met een cheque van 58 miljoen pond (u leest 't goed, €74.000.000).
.... Als ik zie hoe bij overnames door multinationals sommige kippen met gouden eieren geslacht werden, dan vrees ik ook een beetje voor verregaande standaardisatie bij Bruichladdich. ... ze gaan nu misschien ook beginnen met meer aandacht te besteden aan wat rond de fles zit dan wat erin zit. ... maar toch, het begrip winstmaximalisatie betekent bij al die gasten krek 't zelfde.

Ook hiervoor geldt:

De redactie van Whisky Passion vraagt om reacties en zal er daarvan een aantal, "de meest opmerkelijke en interessante", gaan publiceren. Ik heb hierover contact gehad met Ronald Zwartepoorte, (hoofdredacteur) en hij zal graag gebruik maken van de poll en eventueel reacties uit dit bericht ook publiceren in het magazine.

Houd er dus rekening mee dat wanneer je hier reageert, deze reactie gepubliceerd zou kunnen, kan en mag worden in een van de volgende Whisky Passion magazines.

[Soundwave]

Heel erg jammer! Al geloof ik ook dat de kwaliteit van een whisky zeker niet ineens minder hoeft te worden door een andere eigenaar op afstand. De onafhankelijkheid en de mogelijkheid voor een distilleerderij om haar eigen weg te gaan, te experimenteren en daardoor meer diversiteit op de markt, maakt dat ik contra ben. Natuurlijk zitten er tussen de 'vrije' distilleerderijen ook enorme missers, maar ze zorgen ook voor innovatie. Je ziet iets vergelijkbaars in de tech industrie, waar de grote spelers (Apple, Google, Microsoft, etc) de kleine spelers de markt uitwerken of overnemen om vervolgens een lading patenten ergens in een kluis te leggen en er niets mee doen totdat ze het kunnen gebruiken in een rechtszaak.

Overigens wil ik nog wel reageren op de opmerking van Klaas Verzeilberg over Bruichladdich dat die mogelijk "nu misschien ook beginnen met meer aandacht te besteden aan wat rond de fles zit dan wat erin zit". Volgens mij waren er ook voor de overname maar weinig distilleerderijen die zich zo nadrukkelijk en opvallend met de 'look and feel' bezig hielden als Bruichladdich en de whisky is er niet minder om.

Groeten,

Pieter

[Piet]

Overigens wil ik nog wel reageren op de opmerking van Klaas Verzeilberg over Bruichladdich dat die mogelijk "nu misschien ook beginnen met meer aandacht te besteden aan wat rond de fles zit dan wat erin zit". Volgens mij waren er ook voor de overname maar weinig distilleerderijen die zich zo nadrukkelijk en opvallend met de 'look and feel' bezig hielden als Bruichladdich en de whisky is er niet minder om.

Helemaal mee eens dat viel mij ook direct op.
Als er één merk is dat enorm met branding én marketing bezig is geweest, en een diversiteit heeft neergezet die mij juist heeft doen afhaken, dan is het Bruichladdich wel. En achteraf gezien zou het mij niet verbazen als zoiets als deze overname niet één, zo niet dé, drijvende factor is geweest achter de (marketing/branding) aanpak.

Als er echt geen redden meer aan is kan ik het begrijpen maar wat betreft de stelling ben ik als whisky-aficionado tegen al dit soort overnames van gezonde bedrijven.

[WieIk?]

Nog even ter nuancering: de lijst met onafhankelijke distilleerderijen in de openingspost is niet volledig. Sowieso missen Daftmill en Abhainn Dearg, twee nieuwkomers die evenals Kilchoman tegen de stroom van de schaalvergroting ingaan. Daarnaast zie ik ook Bladnoch niet in de lijst staan.

Verder zijn Glengoyne en Tamdhu van Ian Macleod Distillers, volgens mij redelijk vergelijkbaar met Gordon&MacPhail's Benromach die wel genoemd staat als onafhankelijk. Dan hebben we nog The Edrington Group, ook een privaat Schots bedrijf en de eigenaar van Macallen, Highland Park en Glenturrent.

De vraag is voor mij dan wanneer we een distilleerderij echt als zelfstandig zien? Wat is het waar we naar opzoek zijn en zo weten te waarderen? Ik heb zelf veel respect voor bedrijven als Springbank, Bruichladdich en Kilchoman. Ik heb het idee dat vakmanschap daar hoog in het vaandel staat en dat zij liever in de lokale community investeren dan voor de hoogst mogelijke winst gaan. Daarnaast natuurlijk altijd een bepaalde sympathie met de underdogs, degene die tegen de grote jongens in gaan. Vooral Bruichladdig uit dit ook nog sterk in hun marketing. Verder is een gezicht waardevol boven een anoniem bedrijf, het bezoek aan een distilleerderij (afhankelijk van hoe die bevalt) of bijvoorbeeld Ralphy's filmpjes over Springbank voegen (voor mij) toch wat toe aan de beleving die je met een whisky hebt.

Wat dat betreft heb ik het idee dat zelfstandigheid zich meer uit in hoe de destilleerderij zelf gerund wordt dan hoe de financiën precies zitten. Afhankelijk van hoeveel en hoe Remy Contreau zich bemoeit met Bruichladdich zal bepalend zijn voor het karakter en de beleving van Bruichladdich. Komt het daarna over als puur een deel van een grote multinational of veranderd er weinig en blijkt Remy puur een aandeelhouder die zich niet met de bedrijfsvoering bemoeit. De tijd zal het leren.

Dat gezegd hebbende ben ik tegen de overnames door de grote multinationals. Dat profiel zoals ik beschrijf hierboven gaat nou eenmaal makkelijker binnen kleinere bedrijven. Zodra de beurs erbij komt kijken is de focus vaak al gauw op de waarde voor de aandeelhouders en is er minder ruimte voor andere doelen dan puur winstmaximalisatie. Maar gelukkig is het ook weer niet uitgesloten binnen grotere multinationals.

[I_SPEY]

Als er één merk is dat enorm met branding én marketing bezig is geweest, en een diversiteit heeft neergezet die mij juist heeft doen afhaken, dan is het Bruichladdich wel. En achteraf gezien zou het mij niet verbazen als zoiets als deze overname niet één, zo niet dé, drijvende factor is geweest achter de (marketing/branding) aanpak.

Als er echt geen redden meer aan is kan ik het begrijpen maar wat betreft de stelling ben ik als whisky-aficionado tegen al dit soort overnames van gezonde bedrijven.

H é l e m a a l mee eens, Piet! Oei, uitkijken voor Jock.....

[Matti]

Om maar eens iets eruit te pakken: een groot gedeelte van de kwaliteit van een whisky zit hem in de kwaliteit van de gebruikte vaten. En betere vaten kosten meer. Dus mocht het zo zijn dat een grote nieuwe eigenaar koste wat kost de winst wil maximaliseren (en dat hoeft natuurlijk niet persé zo te zijn), dan is het aanschaffen van goedkopere, mindere kwaliteit vaten uit kostentechnisch oogpunt een prima middel. Dit doet wel af aan de kwaliteit van de whisky, maar ik zie in mijn fantasie het argument 'red label (lees: bocht) verkoopt toch ook?' al op het puntje van de tong van het bestuur liggen...

Kortom, ik ben Contra en ben het eens met Piet dat zo lang een distillery goed draait en geen schulden heeft gekozen zou moeten worden voor onafhankelijkheid. Pluraliteit is een groot goed en in mijn ogen de beste stimulans om te innoveren in de van nature oer-conservatieve whisky-markt.

[bart_g]

Als docent marketing zijnde, zie ik regelmatig dergelijke 'cases' voorbij komen in de praktijk. Mijn mening is dat je hierover niet vooraf een uitspraak kunt doen. Niet elke multinational is erop uit om de winst van elk bedrijfsonderdeel te maximaliseren.

Sterker nog, in de marketing zijn 'echte merken' (zoals vele distilleerderijen zijn) steeds populairder aan het worden. Het zou dus zomaar kunnen dat een multinational een distilleerderij koopt vanwege het merk en inhoudelijk verder niets aanpast om de echtheid van het merk te behouden. In dat geval zou het natuurlijk alleen maar goed zijn. De distilleerderij kan zijn ding blijven doen met de zekerheid van een grote organisatie erachter. Dat ze winst moeten maken, zou niets uit moeten maken, want dat moeten ze nu ook.

Mijn punt is eigenlijk dat je niet kan zeggen of het een goede of slechte zaak is dat distilleerderijen worden overgenomen. Dit ligt namelijk volledig aan de partij die overneemt. Gaan ze inderdaad voor winstmaximalisatie die ten koste zou gaan van de kwaliteit dan zou dat een slechte zaak zijn. Er zijn echter talloze voorbeelden te bedenken die wel voordelig uit zouden pakken voor ons als consument en voor de distilleerderij.

En zolang er vraag naar is, zullen onafhankelijke distilleerderijen altijd blijven bestaan.

[semtex]

Voor het specifieke geval Bruichladdich begrijp ik dit wel ergens. Als ze naast de Bruichladdich-range ook nog eens deftig werk willen maken van de uitbouw van Port Charlotte, dan was er gewoon (veel) extra kapitaal nodig. Als je dan moet kiezen tussen opgaan in een grotere groep, om je "kinderen" hun levenskans te garanderen; of anderzijds alleen verder doen en je daarbij genoodzaakt zien je boreling (Port Charlotte) te moeten laten vallen; dan is de keuze rap gemaakt he.

[Valon]

Het vermarkten van een product kost geld. Veel geld. Werknemers, distilleerderij, transport en productinnovatie: het moet allemaal betaald worden.

De voordelen zijn evident. Een wereldwijd distributienetwerk bijvoorbeeld. De nadelen ook, want zo komt de onafhankelijkheid van een distilleerderij bijvoorbeeld in het geding.

Maar we moeten niet vergeten dat multinationals als kerntaak krijgen aangewezen om steeds meer geld uit de markt te halen. Er dienen constructieve en strategische keuzes te worden gemaakt, waarbij het letterlijk over lijken gaan van een merk/ distilleerderij - we kennen tal van voorbeelden - niet zal worden geschuwd.

Uiteindelijk zal een merk altijd overleven in de gedachte van de ware liefhebber. In schril contrast staan de inkomsten uit de verkoop van whisky die juist wordt behaald door de verkoop van whisky aan een overgrote meerderheid zonder noemenswaardig sentiment voor whisky.

Om de wens van liefhebbers en de vercommercialisering van whisky's voor de overgrote meerderheid hand in hand in een eenduidig beleid te laten samensmelten wordt door multinationals sterk geluisterd naar enerzijds de liefhebber - een unieke waarborging van de cultuur - en anderzijds de vraag in de markt.

Daardoor komen er jaarlijks zoveel mooie whisky's op de markt die we voor een betaalbare prijs kunnen aanschaffen, dat de verheerlijking - in de vorm van vercommercialiseerde whisky's - in het niet valt. We hebben tenslotte zelf de keuze om een whisky wel of niet te kopen.

Het verliezen van een mooie whisky loopt hier parallel aan het kunnen bewonderen van een nieuwe whisky. In feite wijkt dit proces niks anders af dan van de onafhankelijke distilleerderijen die dit ook al jaren doen.

[Wolfe Tone]

Ik ben principieel en fundamenteel tegen de overname van kleine bedrijven door grote multinationals in ALLE bedrijfstakken! Inclusief Whisky.

Wat mij betreft moeten we een halt toeroepen aan de accumulatie van het kapitaal en de macht van de multinationals. Maar goed, ik ben dan ook een socialist..

[Daniel]

Niets tegen het opkopen van distilleerderijen door multinationals, wel iets tegen het feit dat die distilleerderijen 90% van de productie moeten afstaan voor de blends die mega populair zijn in de BRIC. Wanneer het daar nog zo goed blijft gaan zie ik ook Single Malts in europa schaars worden omdat men dat daar helemaal eens status symbool is.

Helaas is het bestaansrecht van een moderne distilleerderij het leveren voor blends, dat zorgt er wel voor dat ze via zichzelf dan wel de multinational waar ze van zijn dan wel een OB nog steeds heerlijke dingen op de markt kunnen brengen en dat moet alleen maar als positief beschouwd worden.

Nederland zal altijd een grote afzet markt blijven, als klein landje nummer 9 zijn in de wereld wijde afzet markt van Single Malts is een hele prestatie (bron; whiskyproeverij gisteren met toelichtingen)

[Otje]

Ik ben principieel en fundamenteel tegen de overname van kleine bedrijven door grote multinationals in ALLE bedrijfstakken! Inclusief Whisky.

Wat mij betreft moeten we een halt toeroepen aan de accumulatie van het kapitaal en de macht van de multinationals. Maar goed, ik ben dan ook een socialist..

Eens, dit lijdt alleen tot de ons zo verfoeide graaierij, en moderne slavernij...
Dus tegen overname...maar ja, ik ben ook socialist.

[I_SPEY]

Als er één merk is dat enorm met branding én marketing bezig is geweest, en een diversiteit heeft neergezet die mij juist heeft doen afhaken, dan is het Bruichladdich wel. En achteraf gezien zou het mij niet verbazen als zoiets als deze overname niet één, zo niet dé, drijvende factor is geweest achter de (marketing/branding) aanpak.

Als er echt geen redden meer aan is kan ik het begrijpen maar wat betreft de stelling ben ik als whisky-aficionado tegen al dit soort overnames van gezonde bedrijven.

Ja, mee eens!

Uiteindelijk zal een merk altijd overleven in de gedachte van de ware liefhebber

Ook als jouw favoriete distilleerderij dit overkomt "En in de gedachte van"... ja, ik zou je zo graag willen volgen, maar de realiteit is toch anders....!

En zolang er vraag naar is, zullen onafhankelijke distilleerderijen altijd blijven bestaan

En de bergen geld van "de grote jongens" dan? Ben je die vergeten? Want die zijn er, wachten én zitten gewoon op het vinkentouw om hun slag te slaan! Alles wordt harder in deze huidige maatschappij, voor je het weet ben je letterlijk het haasje.

Ik ben óók tegen overnames van deze "kleine, hard werkende, kleine jongens", maar de realiteit is anders. toch?
Bruichladdich is toch ook van eigenaar veranderd! Onbegrijpelijk, nee hoor, totaal niet. Zat er gewoon aan te komen, terwijl ze toch aardig scoorden!!

"The power of money" ? Yes, I rest my case!

En toch geloof ik(hoop ik, oprecht), dat vele goeddraaiende, kleinere(dus géén multi-) distilleerderijen het redden.

René

[Roel]

Kan ik kort over zijn. Het zijn de laatst overgebleven, kleine onafhankelijke distilleerderijen die met de meeste passie en toewijding whisky maken. Glenfarclas, Springbank: topmerken. Voor een "Singeton of Campbeltown" hoeven we voorlopig niet bang te zijn.