Het paradepaardje van de middag was een Port Ellen 26 jaar oud van Duncan Taylor op 54,6% (van "meer dan € 200,-").
Hierbij kwam de volgende vraag op: "Is het mogelijk dat Port Ellen weer in productie gaat ?"
Ik heb daarop geantwoord dat ik dacht te weten dat, hoewel het een belangrijke mouterij is voor geturfde mout, de distilleerderij inmiddels ontmanteld is. Maar ja, gezien heb ik dat niet en hoe ik aan die kennis kom ?
Dus toch maar even opgezocht in Islay: Whisky-eiland vol geschiedenis - Robin Brilleman. En inderdaad, daarin wordt dit bevestigd. Op blz.127/128:
.. En zo werd de distilleerderij in mei 1983, zestien jaar na de heropening, voorgoed gesloten. In 1992 werd de vergunning, die op naam stond van Low Robertson & Co. Ltd beëindigd. Vier jaar later werd de distilleerderij ontmanteld en werd het interieur verkocht aan een bedrijf in India. Door vandalisme en verwaarlozing moesten in 2003 het in de jaren '60 van de vorige eeuw gebouwde stillhouse en de grootste kiln met het opvallende rode dak worden gesloopt.
Hiermee lijkt het antwoord, neen, dus bevestigd.
Ik heb e.e.a. nooit zelf gezien dus mochten er ervaringsdeskundigen zijn ?
Een andere vraag was: Wordt de gerst daar met de hand gekeerd? Ook dat kon ik me gezien de schaalgrootte niet voorstellen, maar ook even opgezocht:
In 1973 bouwde men achter de distilleerderij een trommelmouterij en werd de vloermouterij van Port Ellen gesloten. Deze trommelmouterij was zo gebouwd dat hij ook mout kon leveren aan Caol Ila en Lagavulin,.....
Dus in elk geval geen handwerk meer !




