Het zal, maar ik zie prijzen voorbij komen waarbij het stadium ‘investeren voor rendement’ allang een gepasseerd station is. Vorige week een 2009 Ledaig op een onbekende hogshead met 200 bulk liter op 59.9%. Hamerprijs £ 13.500 + 10% opslag. Ga je die retailen zonder marge voor de bottelaar en alleen voor de slijter dan staat ie al voor € 115 op het schap.
Hoe gaat dat vat je nog rendement opleveren de eerste 10 jaar? Is on ieder geval gekocht door iemand die er de ballen verstand van heeft, voor dat geld koop je ook 2005 Ledaig. Ook te duur trouwens.
Maar het probleem zit bij die te dure vaten want een bottelaar die een 2009 Ledaig heeft liggen die hij heeft gekocht in 2010 voor laten we zeggen £ 2.000 die kan z’n vat wel gaan bottelen en op de markt brengen, maar hij zal moeten rekenen met wat het hem nu zou kosten een vergelijkbaar vat te kopen. Anders kan ie beter de tent sluiten en z’n vaten ook de veiling opknikkren.

Dat bedoel ik dus met ‘weinig hoop’ dat prijzen normaliseren. Want in het geval van whisky zit de grootste druk op prijsstijgingen bij de prijs van vaten. De marktwerking in retail is van ondergeschikt belang.