punchbowl schreef:Goh, de flessen die ik nooit plan te openen, staan bij mij nooit in het zonlicht en draai ik om de zoveel tijd eens om (om de kurk vochtig te houden). Verder hou ik ze van vochtige plaatsen. Dit klinkt misschien dom, maar voor mij betekent whisky niet alleen het proeven ervan, maar ook het verzamelen om ervan te genieten. Ik vind er groot plezier in om ervan te drinken, alsook ze te verzamelen en zo te kijken hoe die magische drank in die flessen behouden blijft. Het is toch fantastisch om iets ongeopend, exclusief te bezitten. Van whisky moet je kunnen genieten/drinken, maar het is toch een extra dimensie om ze te verzamelen voor hun exclusiviteit. Ik vind het soms jammer hoe men reageert dat het godlasterend is van het verzamelen van whisky en ze daarbij niet te openen. Volgens mij ligt daarbij de extra attractiviteit van whiskyliefhebber te zijn. Zowel het proeven als het jagen achter die ene, bepaalde fles. Bij het schrijven van deze post krijg ik de drang om een goeie whisky te drinken bij het afzeilen van de zoektocht naar die ene bepaalde fles ik op zoek ben. Wat zijn wij toch gelukzakken.
Persoonlijk begrijp ik niet waarom iemand exclusieve whisky wil bezitten zonder ze te willen proeven. Kriebelt het dan niet, vraag je je niet af hoe ie dan echt zal smaken? Of heb je wel al een sample geproefd?
Dat is ook de reden dat ik recent een Port Ellen heb geopend (en een paar mede-forummers blij heb kunnen maken met een sample). Je kunt naar de fles blijven kijken (ook best een mooie fles trouwens), maar dan kan er net zo goed thee in zitten... Het proeven van een dergelijke whisky doet voor mij toch vele malen meer dan alleen het kijken naar de fles, en weten dat ik 'm bezit. Wat dan wel weer pijn doet, is als ie op raakt








(burp), Dirk

