Het Whisky Forum

Nja, de titel zegt al genoeg denk ik. Op welke fles ben je zo fier als een gieter dat die in je collectie zit en waarom? En dat hoeft niet per sé het mooiste label te zijn of de duurste fles. Ik zal de spits afbijten. Bij mij is dat de Dalmore 22yo 1974 Hart Brothers. Waarom?

- van alle +62.000 whisky's in WB is er slechts 1 die hem in zijn collectie staan heeft.
- naast de 4 officiële 1974 Dalmore bottelingen is er slechts 1 onafhankelijke bottelaar (weer volgens WB) die een 1974 op fles heeft laten trekken
- en de prijs was HEEL mooi
- hoe vaak kom je nog een Dalmore botteling tegen van begin jaren '70?

Is het een super whisky? Geen idee, ik kan er niets over vinden. Waarschijnlijk niet (maar ik hoop vaneigens van wel), maar dat kan me niet bommen. Dit is een 'pièce unique'.

Leuk idee! Ik ga even nadenken welke dat bij mij is

Mooi topic! Ik ga hier even goed over nadenken.
Tot voor kort was het m'n black bowmore final edition maar die heb ik weer verkocht.
Ik heb weer wat mooie flessen gekocht dus ik zal m'n collectie eens nagaan.

Voor mij is dat mijn Talisker 35y. 1 : omdat ik voor eerst zo gek gedaan heb. en 2 omdat hij van mijn geboortejaar is.

Van de open flessen: Auchentoshan distillery cask zonder twijfel. Het hele gebeuren van een vat uitzoeken, open meppen, proeven en een fles d'r uit trekken was fantastisch

Van de dichte flessen: De Glenrothes 1978 in houten kistje. Ooit op een heel mooi moment kunnen kopen voor een heel mooi prijsje. Gaat voorlopig alleen open als ik een moment vind dat ik denk van: 'JA en hierbij past wel een Glenrothes 1978....!'

Voor de moment zou ik zeggen mijn 30yo Caol Ila van Wilson & Morgan. Maar ik hoop dat deze binnenkort verandert wordt door een Glenfarclas uit mijn geboortejaar en gebotteld op mijn verjaardag. Dit vind ik toch uniek!

hoh, zeer leuk, maar hartverscheurend

Ik neem de vrijheid op te splitsen in 3 deelgroepen:

1. trots op mijn collectie littlemill, en dat zal in de toekomst alleen nog maar groeien denk ik (de trots, de collectie wordt altijd maar moeilijker )

2. smaakgewijs, toch DE 81 lochside Cadenhead. Daar geef ik 94 punten aan, gedacht dat ik die fles nog kan openen en helemaal opdrinken… geweldig! Kort gevolgd door de Linlithgow 74 OB en waarschijnlijk de Lochside SMS 1964

3. Sentimenteel: de nu toch al 13 flessen uit mijn geboortejaar 1976, met oa springbank, ardbeg, bunna, binnenkort benriach enz. Klap op de vuurpijl, 3 flessen gedistilleerd op mijn GEBOORTEDAG Normaal koop ik binnenkort nog 3 flessen bij, dat zijn er 16 in totaal, volgend jaar, op mijn 40ste, gaan er 6 open op een proeverij!!!

dus je ziet, mijn collectie is één en al trots LOL

Dat kan geen andere zijn dan mijn geboortejaarwhisky: Glen Grant 1974 BBR.

(Hoewel ik ook erg in mijn nopjes ben met de Old Pulteney 1990 CA alsmede de Glenmorangie Signet, die ik later vandaag mag verwelkomen)

Peter87 schreef:Mooi topic! Ik ga hier even goed over nadenken.
Tot voor kort was het m'n black bowmore final edition maar die heb ik weer verkocht.
Ik heb weer wat mooie flessen gekocht dus ik zal m'n collectie eens nagaan.

Jaja, flessen die als passant komen en snel weer gaan tellen niet mee he! Het moet een fles zijn waar je trots op bent, je schatje, die waar je elke keer even naar moet kijken en vasthouden.
Kortom; de fles die je NOOIT zult verkopen!

Ik heb best wel veel bijzondere en bijzonder lekkere whisky's staan om uit te kiezen. Maar ik mag er maar 1 kiezen en dat is niet de meest geroemde of meest veilingpresterende, want deze: Caol Ila 1980 Maltbarn.

Want: geboortejaar, oude Islay, oude Islay op sherry. Op een of andere manier geeft die combinatie mij het meeste plezier. Ik ben van plan om hem open te trekken op mijn 40e verjaardag, dus heb ik nog vijf jaar voorpret.

Oogadal schreef:

Peter87 schreef:Mooi topic! Ik ga hier even goed over nadenken.
Tot voor kort was het m'n black bowmore final edition maar die heb ik weer verkocht.
Ik heb weer wat mooie flessen gekocht dus ik zal m'n collectie eens nagaan.

Jaja, flessen die als passant komen en snel weer gaan tellen niet mee he! Het moet een fles zijn waar je trots op bent, je schatje, die waar je elke keer even naar moet kijken en vasthouden.
Kortom; de fles die je NOOIT zult verkopen!

Mee eens.

Als ik nu moet kiezen is het mijn kavalan solist sherry.
Die heb ik van mijn vriendin gekregen op de dag dat we 7 jaar bij elkaar waren. Deze maak ik open als we 10 jaar of misschien wel langer bij elkaar zijn.
Ik heb mooiere flessen in mijn collectie maar deze is wel speciaal voor me.

Ik zou niet te lang wachten....

Hier ook een geboortejaarwhisky: Tomintoul 1976

Ik ben trots op al mijn flessen en heb nergens een heel bepaald gevoel bij. Kan genieten van alle whiskies!
Hoop wel ooit een 1972 aan te schaffen!!

Hier ook een geboortedag whisky; mijn Glen Moray Mountain Oak uit 15.3.1991. Of deze fles ook heel erg lekker is? Geen idee maar het blijft een speciale fles voor mij.