Het Whisky Forum

Een discussietopic, het was al even geleden en het is vrijdagavond.

Ik las op de site van Thijs (wordsofwhisky.com) een stuk waar ik op aan ging:

(..) is bottled at cask strength, which I theoretically agree with and support. It leaves the decision for dilution not with the bottler but with the consumer, and that’s generally a good thing. However, sometimes cask strength is not the best possible version of a whisky.

There have been cases in the past where I felt reduction would’ve been advantageous. Some whiskies clearly benefit from it, especially if it is done in a controlled environment by people who know what they’re doing. Not by you or me messing about with a teaspoon or pipette.

Ik had eigenlijk niet beter kunnen verwoorden hoe ik er steeds meer naar kijk!

Hoewel ik het idee van CS helemaal steun, heb ik toch ook regelmatig CS whisky in het glas die echt wel te heftig/alcoholisch zijn imo en water kunnen gebruiken. Soms merk ik echt wel een (positief) verschil door wat met me pipet te klooien, maar ik heb toch vaak het idee dat ik het niet helemaal in balans krijg zoals bij (iets) afgewaterde whisky's. Daarmee bedoel ik natuurlijk wel dat een whisky geprobeerd is om op goede drinksterkte te krijgen, zeg van 58 naar 50%, niet commercieel afgewaterde zooi.

Bovendien, een gemiddeld glas is c.a. 3cl bij mij, niet veel meer. Ik vind dat ook eigenlijk te weinig om uitgebreid te spelen met het toevoegen van water.

Dus zeg het maar, heb je liever CS of DS? En hoe ga jij te werk als je water toevoegt?

Ps de quote van Thijs was bij een review van een WDS-botteling, maar het is me natuurlijk totaal niet te doen om deze specifieke bottellingen of de (bottel)visie van WDS.

Voor mij hangt het vaak af van mijn stemming. Soms vind ik het leuk om een avond te experimenteren met CS whisky, terwijl ik op andere avonden liever geniet van whisky zoals de bottelaar het oorspronkelijk heeft bedoeld, zonder er water aan toe te voegen.

Bij CS whisky moet je wel accepteren dat de dram niet altijd perfect is. Bij een nieuwe fles duurt het sowieso een paar drams voordat je weet hoeveel water nodig is voor de juiste balans. En daarna moet je dat iedere keer maar zien te reproduceren. Dat lukt mij zelden. Dat is dan ook wel weer onderdeel van het avontuur natuurlijk. Op sommige avonden is dat leuk, op andere avonden kan het frustrerend zijn.

Belangrijk is ook om aan te merken dat er verschil is tussen zelf het alcoholpercentage van een dram in een uurtje wat verlagen met water, tegenover het proces dat een bottelaar doorloopt waarbij het enkele dagen tot weken voor het bottelen plaatsvindt. Whisky die al op een lagere sterkte in de fles is gegaan, heeft de tijd gehad om meer in balans te komen.

Er zijn maar een paar CS drams die ik opzettelijk níet een plonsje water geef, zoals de Glenfarclas 105... die is gewoon op 60% zó lekker. De rest krijgt eerst een kans zonder water en daarna met. Mijn ervaring: alleen de Japanners worden minder met water erbij. De rest wordt alleen maar beter; vooral fruitiger.

Degenen die mij wel eens met een proeverij hebben meegemaakt..... Ik gooi nog geregeld een plons water in 46% whisky.

Ik drink mijn meeste whisky rond de 30-35% ofzo. Ik kieper gerust 10ml water in een 3cl glas met CS whisky.
Gewoon omdat ik dat de juiste drinksterkte vind. Ik weer heus wel dat dit gek is, maar ik proef dan het meest.
Ik word hierin gesteund door de master blenders, die pakken hun whisky veelal ook op max 30% omdat dat, naar hun zeggen, de aroma's het best te benaderen zijn.

Maar goed, ik ben met drank op wel meer gebieden een uitzondering

De Dudes bottelen zeker niet alles maar op CS. Als we alle drie vinden dat een whisky veel beter tot z’n recht komt met water dan gaat ie op een lager abv de fles in en staat dat duidelijk op het label in de vorm van ‘not cask strength’. Waarbij er nog genoeg ruimte blijft om te pielen met water. Zo hebben we de HP 5 yo naar 55% gebrachte, de 6 yo naar 60 en de 7 yo CS op 66.1%. Uit commercieel oogpunt is 66.1% niet heel slim, veel accijns en veel minder flessen tov 55% natuurlijk.
Dat Thijs stelt dat het beter is aan de professionals over te laten om de ideale drinksterkte te bepalen voor iedereen ben ik het ook niet mee eens. Want gebruik van water is erg persoonlijk en verschilt van persoon tot persoon en van welk glas en temperatuur van je dram. En zelfs bij dezelfde persoon van dag tot dag. Dus het is helemaal geen exacte wetenschap maar gewoon kwestie van proberen. Als je dat met beleid doet kan je weinig gebeuren toch? Teveel water toegevoegd? Beetje whisky erbij.

defeatless schreef:Maar goed, ik ben met drank op wel meer gebieden een uitzondering

Alleen met drank?

defeatless schreef: .. Ik word hierin gesteund door de master blenders, die pakken hun whisky veelal ook op max 30% omdat dat, naar hun zeggen, de aroma's het best te benaderen zijn.

Inderdaad, nu je het zo zegt, ik meen dat "vroeger" (batch 3) zoiets zelfs bij de Laphroaig 10CS achterop het etiket werd vermeld.

Mijn eigen voorkeur is momenteel 50 +/- 2%


Dirk

defeatless schreef:Degenen die mij wel eens met een proeverij hebben meegemaakt..... Ik gooi nog geregeld een plons water in 46% whisky.

Ik drink mijn meeste whisky rond de 30-35% ofzo. Ik kieper gerust 10ml water in een 3cl glas met CS whisky.
Gewoon omdat ik dat de juiste drinksterkte vind. Ik weer heus wel dat dit gek is, maar ik proef dan het meest.
Ik word hierin gesteund door de master blenders, die pakken hun whisky veelal ook op max 30% omdat dat, naar hun zeggen, de aroma's het best te benaderen zijn.

Maar goed, ik ben met drank op wel meer gebieden een uitzondering

Ralfy? Ik wist niet dat je ook Nederlands sprak?

Overigens net zoals bij de amateurs hangt het ook bij de blenders af van persoon tot persoon of en hoeveel water ze bij de whisky doen wanneer ze blenden. Heb al vaak die vraag gesteld als ik de kans krijg met een blender van een distillery of een IB te praten en sommigen neuzen en proeven ook gewoon op vatsterkte.

Kortom: het hangt gewoon af van je persoonlijke voorkeur. Ik ken mensen die nooit water bij hun whisky doen en anderen die experimenteren. Ik hoor bij die laatste. Ik ken er ook die alles wat onder 55% gebotteld is te zwak vinden, maar die hebben dan toch IMO een ander probleem. Ik neig de laatste tijd meer en meer naar ABVs rond de 50% - zo'n kanon van 60%+ is eens leuk om een paar nipjes van te nemen als afsluiter maar het bevordert voor mij de ervaring niet echt, in tegendeel.

Cask strength bottelingen zijn juist hetgeen whisky (en sterke drank in het algemeen) zo interessant maakt. Ik bepaal graag zelf hoe ik dat drink (geen water, weinig water, veel water, een sloot water) en daarbij is de ene whisky de andere niet en misschien nog wel belangrijker het ene moment het andere niet.
Probleem in het stukje van Thijs zit 'm dan met name in het woord "sometimes". Wie bepaalt wanneer dat is? Thijs' "sometimes" is waarschijnlijk niet mijn "sometimes" en ook niet die van de professional. En wordt die uiteindelijke drinksterkte er dan eentje afgestemd op het smaakpalet van die professional, rekening houdend met de gemiddelde drinker? Lijkt me bijna een garantie voor een suboptimale persoonlijke drinkervaring (al zul je dat dan nooit weten). Ik sluit dus niet uit dat er whiskies zijn die ik heb gedronken die beter hadden kunnen zijn als ze op een lager percentage waren gebotteld, maar voor iemand anders zijn ze dan misschien juist minder.

Overigens kun je je prima bij standaard of andere distillery bottelingen houden als je dit graag aan de professional overlaat. Ook daar begint steeds meer variatie in te komen. 48 en 50% zijn niet uitzonderlijk meer en de term batch strenght kom je ook steeds vaker tegen.

Casketje schreef:Kortom: het hangt gewoon af van je persoonlijke voorkeur. Ik ken mensen die nooit water bij hun whisky doen en anderen die experimenteren. Ik hoor bij die laatste. Ik ken er ook die alles wat onder 55% gebotteld is te zwak vinden, maar die hebben dan toch IMO een ander probleem. Ik neig de laatste tijd meer en meer naar ABVs rond de 50% - zo'n kanon van 60%+ is eens leuk om een paar nipjes van te nemen als afsluiter maar het bevordert voor mij de ervaring niet echt, in tegendeel.

Het voordeel van cask strength is dat je kúnt experimenteren met drupjes water. Verdunnen kunnen we zelf. Bij 40 of 43 % doe ik er zelden water bij, bij hogere percentages wel om nog wat extra smaak los te krijgen. En dan geleidelijk, want het beïnvloedt de smaakbeleving.
Bij percentages boven de 60% heb ik de indruk dat de hoge alcohol de smaak overheerst, zeker nu je ziet dat er steeds minder op de (Schotse) industriestandaard van 63,5% wordt afgevuld (da's dus afgewaterde new make). Je hebt van die whiskies die na 10 jaar rijping op 67 of zelfs 68% worden gebotteld...

En bij oudere whiskies vind ik een lagere sterkte geen enkel probleem als dat een natuurlijk proces is geweest. Zo'n oudje op 41,2% heeft vaak alsnog een vol mondgevoel. Andersom ben ik ook iets wantrouwig als een dertig jaar oude whisky nog steeds boven de 60% zit. Vonden de engeltjes hem niet lekker? Was het een potdicht vat zonder veel interactie?

Koning schreef:Bij percentages boven de 60% heb ik de indruk dat de hoge alcohol de smaak overheerst, zeker nu je ziet dat er steeds minder op de (Schotse) industriestandaard van 63,5% wordt afgevuld (da's dus afgewaterde new make). Je hebt van die whiskies die na 10 jaar rijping op 67 of zelfs 68% worden gebotteld...

Een spirit die op 70+% een vat in gaat heeft bovendien een andere interactie met het hout dan wanneer de spirit op 63,5% datzelfde vat in zou gaan.

HammerHead schreef:

Koning schreef:Bij percentages boven de 60% heb ik de indruk dat de hoge alcohol de smaak overheerst, zeker nu je ziet dat er steeds minder op de (Schotse) industriestandaard van 63,5% wordt afgevuld (da's dus afgewaterde new make). Je hebt van die whiskies die na 10 jaar rijping op 67 of zelfs 68% worden gebotteld...

Een spirit die op 70+% een vat in gaat heeft bovendien een andere interactie met het hout dan wanneer de spirit op 63,5% datzelfde vat in zou gaan.

Hoe bedoel je dat? Is dat juist een positief iets of een negatief iets?

Zoizo nooit gehoord over de Schotse industriestandaard van 63,5% maar wat zou daar goed aan zijn of slecht en wat maakt het verschil in hout contact of rijping?

Ik heb hier bijvoorbeeld een prachtige bunnahabhain van 13 jaar oud staan met maar liefst 67,9%

https://www.whiskybase.com/whiskies/whi ... -2010-tscl

En ik kan er enorm van genieten namelijk!

Puur intresse over hoe dit werkt zonder teveel van het topic af te wijken.

Zoizo nooit gehoord over de Schotse industriestandaard van 63,5% maar wat zou daar goed aan zijn of slecht en wat maakt het verschil in hout contact of rijping?

Ik meen een standaard om het onderling uitwisselen/verhandelen van vaten mogelijk te maken zonder de accijnzen te hoeven verrekenen.
http://whiskytalk.ru/nearonov_english/w ... -strength/

JeffreyRotterdam schreef:

HammerHead schreef:

Koning schreef:Bij percentages boven de 60% heb ik de indruk dat de hoge alcohol de smaak overheerst, zeker nu je ziet dat er steeds minder op de (Schotse) industriestandaard van 63,5% wordt afgevuld (da's dus afgewaterde new make). Je hebt van die whiskies die na 10 jaar rijping op 67 of zelfs 68% worden gebotteld...

Een spirit die op 70+% een vat in gaat heeft bovendien een andere interactie met het hout dan wanneer de spirit op 63,5% datzelfde vat in zou gaan.

Hoe bedoel je dat? Is dat juist een positief iets of een negatief iets?

Zoizo nooit gehoord over de Schotse industriestandaard van 63,5% maar wat zou daar goed aan zijn of slecht en wat maakt het verschil in hout contact of rijping?

Ik heb hier bijvoorbeeld een prachtige bunnahabhain van 13 jaar oud staan met maar liefst 67,9%

https://www.whiskybase.com/whiskies/whi ... -2010-tscl

En ik kan er enorm van genieten namelijk!

Puur intresse over hoe dit werkt zonder teveel van het topic af te wijken.

Heeft onder andere te maken met het toasten/charren van vaten waarbij cellulose en lignine in het hout wordt gecaramelliseerd. Daardoor kunnen bij interactie met een spirit diverse smaakcomponenten worden afgegeven zoals vanille, caramel, notigheid en kruidigheid. Afhankelijk van het percentage gaat dat makkelijker/moeilijker met de ene smaakcomponent dan met andere.

Oke, dus kan zowel aangepast worden op het voordeel van het verhandelen als in het aanpassen naar een bepaalde kwaliteit/profiel waar naar gezocht word!

Bedankt voor mijn off-topic vraag, nu weer on-topic.

Ik geef een CS whisky altijd de eerste keer een kans op de oorspronkelijke sterkte, daarna voorzichtig wat water toevoegen en dan is het vrij simpel of het is lekkerder of het word er minder van, zoveel werk maak ik er niet van soms worden de smaken wat meer intens dat kan zowel positief als negatief zijn maar wanneer het vlakker en wateriger word dan is het voor mij klaar dan blijft deze lekker op vat sterkte!