Het Whisky Forum

Dag samen.
Misschien een al eerder besproken onderwerp, zeker in diverse onderwerpen, maar toch ?
( is dit zo / of moet dit verplaatst, dan excuus en alvast dank Mod ).
Ik lees hier best vaak dat er Whisky aangeschaft word van bv 500 tot 1000 euro.
Wat ik mij hierin afvraag is dit :
Drinkt men deze nog, trekt men die open met vrienden of alleen of bij een speciale gelegenheid.
Het zijn namelijk toch bedragen die Jan Modaal zich niet kan veroorloven.
( tenminste niet die Jannen in mijn omgeving ).

Dus dames en heren, drinken jullie dit of

Groet Cor

Poe, goede vraag. Ik heb wel gemerkt dat bij deze hobby dergelijke grenzen nogal veranderen met de tijd.
Zo heb ik zelf een hele periode in het begin gehad waarbij ik een fles van € 50 euro best aan de prijs vond en € 100 een absolute bovengrens voor me was. Ik was toen ook net bezig met de hobby en "gelukkig" vallen veel instapflessen om je smaakprofiel te ontdekken wel in die prijscategorie.
Destijds volgens mij een Ardbeg 10 voor 30, een Talisker 10 voor 25, een GlenDronach 15 voor 30-35, etc.

Maar naarmate de tijd en je hobby vordert en je smaak zich ontwikkelt en je een voorkeur voor een bepaald profiel krijgt, merkte ik dat ik binnen dat profiel ook meer dingen wilde proberen. Een keer een wat oudere. Een keer een ander vattype. Een keer een cask strength. Een limited edition. Etc. etc.

En voor je het weet ben je op een punt aanbeland waar je zonder veel blikken of blozen € 200 voor een fles neertelt (ja, die je ook echt op gaat drinken). En uiteraard snap ik ook wel dat het enorm per persoon verschilt of je omstandigheden het toelaten. Wij zijn tweeverdieners zonder kinderen. Dat is een compleet andere situatie dan bij wijze van spreken enige kostwinner zijn in een gezin met 3 kinderen waarvan er 2 in de pubertijd zitten en om de haverklap nieuwe kleren nodig hebben ofzo.

Wel worstel ik nog wel eens met flessen die ik destijds redelijk goedkoop heb gekocht om te drinken en die inmiddels zo in prijs zijn gestegen dat ik ze amper nog open durf te maken. Maar dat is eigenlijk meer een psychologisch verschijnsel. Denk dat elke liefhebber dat herkent.

Lang verhaal kort: geen idee eigenlijk. Op dit moment zijn de duurste flessen die ik heb gekocht iets boven de € 300 maar dat zijn wel bijzondere flessen die vaak lang dicht blijven en enkel bij een bijzondere gelegenheid open gaan.

Ik snap de vraag heel goed! En ook de toevoeging van Daan is heel herkenbaar met de flessen die zo onwijs in 'waarde' zijn gestegen. Met de aanhalingstekens bedoel ik dat je het er altijd nog maar voor moet zien te krijgen etc...

Bij mij is de grens ook geleidelijk omhoog gegaan alhoewel ik bij iedere fles boven de 200 euro mezelf echt nog wel even achter de oren krab. Daarentegen gaan ze wél open, één voor één. En soms wat meer tegelijk als de actuele voorraad open flessen toevallig snel is geslonken door een geslaagd avondje met mede-liefhebbers.

Het aantal flessen dat ik in huis heb moet ik wel in toom houden wil ik in vrede blijven met moeder overste. Daarom ga ik zo nu en dan er even doorheen en laat ik af en toe een flesje gaan. Maar menig liefhebber zal hetzelfde hebben als dat ik dat heb... Er komt meer binnen dan dat er gaat.

Voorheen had ik flessen staan voor bijzondere gelegenheden maar waarom zouden we dat niet omdraaien? Met een speciale whisky maak je zelf een bijzonder moment. Mooi toch? Daarbij ook de morbide gedachte dat als je morgen om zou vallen... dan heb je al dat moois dat je hebt 'verzameld' zelf nooit geproefd, dat gaat een ander dan voor je doen!! Leef nu, geniet nu.

Dit blijf ik ook altijd lastig vinden.
Wat tegenwoordig scheelt is dat je van veel flessen een monstertje kan kopen en dan wordt een iets ander verhaal.
Ik koop liever voor het zelfde geld een mooi sampletje dan een gewone whisky in een bar. Dan kom je meestal toch net uit in een hoger segment en heb je niet gelijk een hele fles staan.
Daarnaast vind ik een tasting / line up van 1 merk ook altijd interessant, zodat je goed kan vergelijken welke jij het lekkerst vind en dat hoeft niet altijd de duurste te zijn (en als de duurste wel de lekkerste is dan weet je dat ook gelijk).
Maar voor mij persoonlijk is een whisky tussen de 50 en 100 euro prima om te drinken en daarboven zou ik niet snel een fles kopen om (alleen) op te drinken, dan is het toch meer voor de verzameling of een speciaal moment.

kopen, openen en sampelen
het leed ( prijs ) en het genot ( het proeven ) beiden delen

Ik zal voorlopig nog niet snel een fles van €100,- + opentrekken. Heb wel diverse open flessen die in de jaren die prijs voorbij zijn gegaan. Maar als aanschafprijs liever niet, daarvoor vind ik mijn smaak/belevingsgevoel nog niet ervaren genoeg voor.

SebasDB schreef:Ik snap de vraag heel goed! En ook de toevoeging van Daan is heel herkenbaar met de flessen die zo onwijs in 'waarde' zijn gestegen. Met de aanhalingstekens bedoel ik dat je het er altijd nog maar voor moet zien te krijgen etc...

Bij mij is de grens ook geleidelijk omhoog gegaan alhoewel ik bij iedere fles boven de 200 euro mezelf echt nog wel even achter de oren krab. Daarentegen gaan ze wél open, één voor één. En soms wat meer tegelijk als de actuele voorraad open flessen toevallig snel is geslonken door een geslaagd avondje met mede-liefhebbers.

Het aantal flessen dat ik in huis heb moet ik wel in toom houden wil ik in vrede blijven met moeder overste. Daarom ga ik zo nu en dan er even doorheen en laat ik af en toe een flesje gaan. Maar menig liefhebber zal hetzelfde hebben als dat ik dat heb... Er komt meer binnen dan dat er gaat.

Voorheen had ik flessen staan voor bijzondere gelegenheden maar waarom zouden we dat niet omdraaien? Met een speciale whisky maak je zelf een bijzonder moment. Mooi toch? Daarbij ook de morbide gedachte dat als je morgen om zou vallen... dan heb je al dat moois dat je hebt 'verzameld' zelf nooit geproefd, dat gaat een ander dan voor je doen!! Leef nu, geniet nu.

Voor mij redelijk exact hetzelfde

Zo'n beetje wat Daan schrijft. Alleen zijn wij geen tweeverdieners maar twee-drinkers

Zelf ben ik ook van plan mijn dichte flessen open te maken, ik heb daarnaast al een stuk of 40-50 open flessen staan hoewel ik dat aantal wel iets terug wil brengen als dat lukt.
Bij het openmaken van flessen zit bij mij niet echt veel gedachte achter, ik probeer alleen maximaal 2 of 3 flessen van dezelfde distillery tegelijk open te hebben maar dat is het dan wel zo'n beetje.
Ik zit in een klein clubje met enthousiastelingen en meestal hebben we thematische proeverijen waarvoor iedereen een nieuwe fles opent, sommige flessen bewaar ik voor een bepaalde gelegenheid maar als mijn gevoel zegt vandaag gaat 'ie open dan gebeurt dat meestal ook wel.

Voor mij gaat het er met name om wat je krijgt voor wat je betaalt, 190 EUR is wel een soort bovengrens maar zo'n bedrag zou ik in principe alleen neertellen voor een Whisk(e)y van minimaal 20 jaar oud.
Gaat het bedrag nog hoger dan zijn het echt slechts enkele Whisk(e)ys die mij interesseren, van bepaalde distilleries en een zekere leeftijd, speciaal vat, speciale uitvoering, etc.
Ik koop overigens bijna alleen maar independents en intussen zijn dat niet vaak flessen onder de 100 EUR omdat die gewoon niet bieden wat ik verwacht.

De huidige prijsstijgingen in het laatste jaar vind ik belachelijk en ik ben echt sterk geneigd vrijwel niets meer aan te schaffen merk ik, het is gewoon te duur, niet goed genoeg of beide.
Toch denk ik dat, gezien ik over het algemeen zeker zo'n anderhalf tot twee jaar met een fles doe, Whisk(e)y nog steeds een minder dure hobby voor mij is dan craft beer of iets dergelijks, daar betaal je minder voor een flesje maar dan is het wel meteen op.

Voorlopig heb ik nog genoeg moois staan om ook lekker te delen (dat is uiteindelijk het leukste) en her en der zullen er nog wel flesjes binnendruppelen en geruild of verkocht worden.

Alles hierboven beschrijft inderdaad perfect hoe en wat...elke persoonlijke situatie verschilt...ikzelf vind me ook hard in het stuk van Daan dat waar 50-100euro vroeger veel was, je later zonder blikken of blozen weleens meer uitgeeft en ook drinkt!

Daarbij moet je nog nemen dat vele hier al een hele tijd bezig zijn met de hobby en daarbij flessen hebben kunnen kopen die nu high end zijn, maar dus toch open...want als je zoals Henri zegt alles dicht laat, mja, het kan, maar dat is nog niet half de fun...en deel dan misschien lief en leed door samples.

Proef wat je kan, en koop enkel wat je echt lekker vind, of die keuze wordt gemaakt door ervaring of niet...

Tris schreef:ik ben echt sterk geneigd vrijwel niets meer aan te schaffen merk ik, het is gewoon te duur, niet goed genoeg of beide.

Waarbij ‘te duur’ me eigenlijk niet uitmaakt, zolang het goed genoeg is...

De laatste jaren koop ik amper flessen, als ik in 2020 er 15 heb gekocht houdt t wel op. Meer vaten toegevoegd als flessen gekocht....
Dubbele flessen ruim ik op als ik er het oordeel ‘niet goed genoeg’ aan hang.
Geen last van FOMO, ik koop bijna niks meer blind, wat ik voorheen wel deed. Zelfs een Port Charlotte kan me amper triggeren. Tenzij t 2001 en op ex sherry of port heeft gelegen...

Tris schreef:De huidige prijsstijgingen in het laatste jaar vind ik belachelijk en ik ben echt sterk geneigd vrijwel niets meer aan te schaffen merk ik, het is gewoon te duur, niet goed genoeg of beide.

Helemaal eens. Ik schaf echt al minder aan dan voorheen, en troost me met de gedachte dat ik nog héél veel dicht heb staan, én nog héél veel in de pijplijn heb zitten voor de komende 10 jaar m.b.t. vataandelen. Daar zou ik al heel oud mee kunnen worden als ik nu zou besluiten niets meer te kopen. Niet dat ik dat moment al bereikt heb, maar als je voor een beetje IB op vatsterkte en >11-12yo straks al niet meer normaal onder de 100 euro uit kan is de lol er toch echt wel behoorlijk vanaf.

Tris schreef:Toch denk ik dat, gezien ik over het algemeen zeker zo'n anderhalf tot twee jaar met een fles doe, Whisk(e)y nog steeds een minder dure hobby voor mij is dan craft beer of iets dergelijks, daar betaal je minder voor een flesje maar dan is het wel meteen op.

Ha ja, dat heb ik mezelf ook lang voorgehouden. Dat wijn of bier duurder is want (vrijwel) direct op. Maar dat gold misschien nog met enkel flessen drinken van 30-40 euro, of zelfs van 60-70 euro. Maar ik koop ook nog wel heel veel samples, en die kosten makkelijk soms ook 6-7 euro per stuk. En soms high-ends van 10-20 euro voor 2cl. Nip je er daar een paar van weg op een avond, dan kan je moeilijk volhouden dat een exclusiever biertje duurder is. Zo'n sampletje is meestal namelijk ook meteen op

Leuke vraagstelling. Mijn duurste open whisky was (helaas) een Caol Ila van € 500. Deze heb ik open gekocht van een forum lid en tjonge, wat was die lekker. Ik heb ook wel open flessen staan die bij aanschaf aanzienlijk goedkoper waren dan de huidige waarde. In het algemeen zitten de open flessen in de range van € 90 tot € 150. En ja, ik ben vrijgezel met volwassen kinderen.

Ik herken me ook wel in het feit dat het drinken van mooie craft biertjes of een mooie rode wijn veel kostbaarder is dan de glaasjes whisky die ik zo af en toe nuttig. Een mooi craft biertje op een whisky vat gelagerd kost toch snel € 10 of meer.

Ik hoop alleen niet dat de hele Brexit ons plezier gaat verstoren gezien mijn laatste ervaring met import tarieven. Ben benieuwd wanneer dat roet in het eten (drinken) gaat gooien.

henri schreef:kopen, openen en sampelen
het leed ( prijs ) en het genot ( het proeven ) beiden delen

Wat hij zegt!

In beginsel kost het mij geen moeite mooie tot zeer mooie flessen te openen en te delen hier maar ik kan mij voorstellen, dat dit niet voor iedereen zo is.
De eerstvolgende parel, voor zover te voorzien, komt in 2024 aan de beurt, wanneer wij ons 25 jarig samenzijn hopen te vieren. Voor mijn vrouw, die amper drammetjes drinkt, komt er dan een mooie Port (Quinta do Noval vintage 1999) op tafel en voor mijzelf dit flesje: https://www.whiskybase.com/whiskies/whi ... rn-1973-hb
We hopen het te beleven