Het Whisky Forum

In navolging van het topic Hoe is jullie voorkeur veranderd door de tijd (smaakontwikkeling) ? leek het me wel leuk om deze stelling in een apart topic te plaatsen.

Ik las laatst een leuk artikel op scotchwhisky.com: https://scotchwhisky.com/magazine/opinion-debate/the-way-i-see-it/19800/stop-idolising-single-cask-whiskies/

De eerste zin begint met

It’s an important coming-of-age moment for whisky drinkers, when we learn that single malt Scotch isn’t generally poured directly from cask to bottle.

Ik denk dat velen, net als ik, zich hier wel in herkennen.

Ik ben nu zo'n twee jaar met whisky bezig. Na het proeven en kopen van een aantal instappers, samples en instappers voor gevorderen heb ik ook een aantal single cask whisky's aangeschaft. Denk aan de Signatory en Van wees bottelingen van rond de €40-60 gemiddeld. Allemaal erg leuk natuurlijk, het komt uit één vat, je ziet de distilatie en bottle datum.

Toch heb ik af en toe gehad dat er iets knaagde: Als ik kijk naar mijn favo whisky's in dezelfde prijsklasse denk ik toch aan een Bunna 12, Springbank 10 etc. Ik heb wel eens cask strength single cask whisky's gehad die toch wel erg jong waren, of juist oudere single cask whisky's die op zich best prima waren, maar toch niet zo goed als een OB van 21j.

Dus: Worden single cask door ons liefhebbers teveel opgehemeld? En aan de andere kant: Wordt er te veel 'neergekeken' op OB's en expressies die uit meerdere vaten bestaat?

Ps: Als iemand me kan uitleggen hoe ik die linkjes wat netter kan doen, graag.

van de 266 open flessen die ik heb zijn er zo'n 250 IB single cask. vaak van beter kaliber dan de meeste ( niet alle ) OB
wanneer je een enkele oudere hebt geprobeerd zegt dat niets
als je 40-60 euro range vwees / SV gaat vergelijken zegt dat ook nog heel weinig met de veelal puur voor de cash gebottelde piepjonge casks
ik nodig je van harte uit eens eerst wat meer samples te proberen van diverse leeftijden/merken en je mening wellicht bij te stellen..

Om even met je linksjes te beginnen. In het tekstvak klik je op URL.
Dan als volgt: [url=hier je link]hier je tekst[/url]

Daarnaast ben ik het deels zeker met je eens. Ik heb ook regelmatig een SC gehad waarvan ik vond dat de standaard OB beter was en in sommige gevallen ook nog gunstiger geprijsd. Vroeger (jij ik klink dan maar even als je opa) waren de IB's altijd een stuk gunstiger geprijsd tov de OB's, maar dat is nu ook lang niet altijd zo.
Je loopt met een IB meer risico op een slechtere prijs-kwaliteit whisky dan met een OB. Dat is een feit.

Maar.... IB's zijn natuurlijk wel een stuk diverser dan OB's. Daarom zijn ze vaak zo interessant. Ze belichten vaak een component van de OB's. Dat uitvergroten van de details van een OB is wat het voor mij interessant maakt.

Zelf probeer ik een mix van OB en IB aan te schaffen, gewoon omdat de balans vaak ergens in het midden ligt.
Daarnaast altijd even proeven voordat je een dure aankoop doet. De betere slijter heeft gewoon een sampleflesje staan van de duurdere whisky's!

Ik zie het maar zo dat je tegenwoordig net zo scherp moet letten op de kwaliteit van je (iets te jong gebottelde) IB, als op de volgende limited edition van.... [Vul hier een willekeurige distillery in] of Highland Park.

En (open deur) volgens mij kun je genieten als je in beide gevallen de eerste batterij "møk" overslaat.

JvR schreef:Dus: Worden single cask door ons liefhebbers teveel opgehemeld? En aan de andere kant: Wordt er te veel 'neergekeken' op OB's en expressies die uit meerdere vaten bestaat?

Nee, denk ik (over het algemeen). Als ik op whiskybase kijk zie ik genoeg single casks die ook maar matigjes gescoord worden, en genoeg OB's die heel hoog scoren.
Er zijn volgens mij genoeg OB's die zeer de moeite waard zijn, en door velen ook als zodanig beschouwd worden. Waar ik voor mezelf dan wel een patroon in zie, is het Abv. De whisky's die jij noemt, en vul dat aan met bv. de Ben Nevis 10, Ardbeg Uigeadail etc., hebben allemaal een Abv van 46% of hoger, en dat geldt ook voor bijv. alle 'Ultimates'. Uitzonderingen daargelaten vind ik dat wel een Abv waar een whisky echt wat meer indruk begint te maken.
Veel OB(-instapper)s worden op 40% of hooguit 43% gebotteld, dat vind ik vaak wat te braaf en waterig en dan verkies is wel een single cask, maar OB's op hoger Abv of die OB special releases (zoals bv. The Arran die regelmatig heeft) vind ik zeker ook nog steeds interessant.

henri schreef:van de 266 open flessen die ik heb zijn er zo'n 250 IB single cask. vaak van beter kaliber dan de meeste ( niet alle ) OB
wanneer je een enkele oudere hebt geprobeerd zegt dat niets
als je 40-60 euro range vwees / SV gaat vergelijken zegt dat ook nog heel weinig met de veelal puur voor de cash gebottelde piepjonge casks
ik nodig je van harte uit eens eerst wat meer samples te proberen van diverse leeftijden/merken en je mening wellicht bij te stellen..

Het is niet zo dat ik iets tegen SC heb ofzo hoor. Vooropgesteld, ik vond het een leuk artikel en het leek me een leuke stelling voor hier. Ik heb al meerdere topsamples mogen proeven uit SC's, onder andere van jou.

Nu begeef jij je ook wel in de buitencategorie he, met 250+ flessen van vaak dik boven de €100,-. Ik kan me voorstellen dat je dan snel klaar bent met de OB's. Toch zie ik ook vaak dat relatieve beginners al heel snel richting SC's kijken, en dat deze dan verkozen worden boven gelijkgeprijsde OB's. Als ik dan naar mezelf kijk, besef ik me achteraf dat ik me toch deels heb laten verleiden door het verhaal en dat de whisky's inderdaad ofwel te jong zijn gebotteld, of gewoon niet fantastisch spul was als het wat ouder was. En dan nog heb ik er vaak wel van genoten, maar als je me dan vraagt wat zijn nou je favo whiskyflessen die je in je bezit hebt gehad, zijn dat niet degene waar ik als eerst aan denk.

En hoewel ik graag verschillende samples drink, heb ik ook graag wat flessen thuis staan. En ik geef nu nog niet graag meer dan een €75,- uit aan whisky, op uizonderingen na.

Kikkerneve schreef:Ik zie het maar zo dat je tegenwoordig net zo scherp moet letten op de kwaliteit van je (iets te jong gebottelde) IB, als op de volgende limited edition van.... [Vul hier een willekeurige distillery in] of Highland Park.

En (open deur) volgens mij kun je genieten als je in beide gevallen de eerste batterij "møk" overslaat.

Helemaal mee eens. Limited editions/series laat ik eigenlijk altijd links liggen, aangezien de marketing er zo dik bovenop ligt en er nog zoveel anders te proeven is.

Op dit moment heb ik bijv. een Glen Moray van 3006, en hoewel deze op zich best aardig is had ik achteraf toch liever mijn geld aan iets anders besteed. Maar wat mij echt tegen kan staan zijn hele jonge whisky's die op een erg actief sherry vat hebben gelegen (laatst een Glenallachie van Vw op bijv.). Dat vind ik gewoon erg slecht.

Dre schreef:Nee, denk ik (over het algemeen). Als ik op whiskybase kijk zie ik genoeg single casks die ook maar matigjes gescoord worden, en genoeg OB's die heel hoog scoren.
Er zijn volgens mij genoeg OB's die zeer de moeite waard zijn, en door velen ook als zodanig beschouwd worden. Waar ik voor mezelf dan wel een patroon in zie, is het Abv. De whisky's die jij noemt, en vul dat aan met bv. de Ben Nevis 10, Ardbeg Uigeadail etc., hebben allemaal een Abv van 46% of hoger, en dat geldt ook voor bijv. alle 'Ultimates'. Uitzonderingen daargelaten vind ik dat wel een Abv waar een whisky echt wat meer indruk begint te maken.
Veel OB(-instapper)s worden op 40% of hooguit 43% gebotteld, dat vind ik vaak wat te braaf en waterig en dan verkies is wel een single cask, maar OB's op hoger Abv of die OB special releases (zoals bv. The Arran die regelmatig heeft) vind ik zeker ook nog steeds interessant.

De OB's die je noemt zijn inderdaad ook degenen waar ik aan moet denken. Welke bedoel je van The Arran, alle verschillende finishes?

dan heb je niet de beste fles van 3006 gehad. Heb ze allemaal kunnen proeven, vind de Glen Moray by far de minste (no offence Job).

JvR schreef:Welke bedoel je van The Arran, alle verschillende finishes?

Inderdaad die verschillende finishes o.a., of bijv. die diverse gelimiteerde bottelingen zoals WTF, Caramba, Peated, Trebbiano Casks etc.

Hoe ik het zie is dat er bij beide, OB en IB/Single Cask (dus ook single cask bottelingen van de distilleerderijen zelf) uitschieters zijn naar goed en slecht. Alleen zullen de uitschieters bij IB/Single Cask wat extremer zijn, dus heel goed of heel slecht. Beide heb ik ook al meegemaakt.

Dat is ook volkomen logisch wanneer je bedenkt dat een OB vaak samengesteld is uit een batch van vaten. Het extreme wordt dan weggeblend
Een single Cask is zoals hij is. Hij wordt wellicht alleen nog gefilterd, gekleurd en verdund.

De prijsklasse vind ik in deze wel erg bepalend voor de kwaliteit. Ik verwacht van een Single Cask rond de 50 euro geen spectaculaire dingen.
Ik heb al wel meerdere Single Casks van 100-200 mogen proeven die ik geweldig vond. Daar zit wat mij betreft de sweetspot.

Dus nee, je moet er zeker niet vanuit gaan dat iedere single cask geweldig is. Maar dat is met alles natuurlijk het geval. (Dooddoener, maar het enige juiste antwoord denk ik). Ik denk wel dat je bij single cask de grootste kans op iets geweldigs hebt en dat OB de veiligste keuze is.

Sterker nog, als ik het zo ff snel bekijk heb je in verschillende prijsklassen ook verschillend kans op de beste prijs/kwaliteit denk ik:
<50: OB
50-100: gelijke kans
>100: IB/Single Cask

JvR schreef:Op dit moment heb ik bijv. een Glen Moray van 3006, en hoewel deze op zich best aardig is had ik achteraf toch liever mijn geld aan iets anders besteed. Maar wat mij echt tegen kan staan zijn hele jonge whisky's die op een erg actief sherry vat hebben gelegen (laatst een Glenallachie van Vw op bijv.). Dat vind ik gewoon erg slecht.

Kikkerneve schreef::offtopic dan heb je niet de beste fles van 3006 gehad. Heb ze allemaal kunnen proeven, vind de Glen Moray by far de minste (no offence Job).

None taken, dat is weer het typische aan de smaak aangezien er ook zijn die juist van de Glen Moray een hele doos hebben leeggemaakt.
Binnenkort weer wat totaal andere bottelingen, waaronder ook wat spul waar ik zelf nog een beetje over in dubio zat maar waar mijn klanten verliefd op waren. Sneak peak; klein sherry octave project begonnen met wat oudere whisky`s, dus over een (half) jaar ofzo ieder dadelijk wat wils.
Mijn (grotere) afnemers krijgen ook samples om te laten proeven, dus vraag daar gerust naar.

Een SC heeft wel iets, geen samenstelling, en vaak op vatsterkte. Dus heel traceerbaar. Vaten blijven hun karakteristieken houden, zeker oude (solera) sherry vaten, door het combineren kun je meer diepgang creëren. Door het bottelen boven de standaard 40% behaal je als IB`er al een aardige kwaliteitswinst. Ook is het aanbod van standaard OB`s jarenlang vrij minimaal geweest waardoor je als doorgewinterde drinker sneller overgaat op andere smaken die bij IB`s en SC`s te halen valt.

Prijs van IB`s blijft ook toenemen in het vatenaanbod. Maar met zoeken kom je zeker leuk spul tegen wat niet de naam van een gefiguurzaagd frame mag dragen maar wel voor €67-70 in de winkel mag staan met 12 jaar oud en een 61,5% abv (en in de fles van 3006)

Wouter1981 schreef:Sterker nog, als ik het zo ff snel bekijk heb je in verschillende prijsklassen ook verschillend kans op de beste prijs/kwaliteit denk ik:
<50: OB
50-100: gelijke kans
>100: IB/Single Cask

Geen whisky maar whiskey; met de de Four Roses single barrel is met zijn prijs tussen de 25 en 30 euro (met een beetje mazzel), een meer dan uitstekende prijs/kwaliteit te pakken. Je moet dan wel van bourbon houden.

Nederland-paraat schreef:

JvR schreef:Op dit moment heb ik bijv. een Glen Moray van 3006, en hoewel deze op zich best aardig is had ik achteraf toch liever mijn geld aan iets anders besteed. Maar wat mij echt tegen kan staan zijn hele jonge whisky's die op een erg actief sherry vat hebben gelegen (laatst een Glenallachie van Vw op bijv.). Dat vind ik gewoon erg slecht.

Kikkerneve schreef::offtopic dan heb je niet de beste fles van 3006 gehad. Heb ze allemaal kunnen proeven, vind de Glen Moray by far de minste (no offence Job).

None taken, dat is weer het typische aan de smaak aangezien er ook zijn die juist van de Glen Moray een hele doos hebben leeggemaakt.
Binnenkort weer wat totaal andere bottelingen, waaronder ook wat spul waar ik zelf nog een beetje over in dubio zat maar waar mijn klanten verliefd op waren. Sneak peak; klein sherry octave project begonnen met wat oudere whisky`s, dus over een (half) jaar ofzo ieder dadelijk wat wils.
Mijn (grotere) afnemers krijgen ook samples om te laten proeven, dus vraag daar gerust naar.

Een SC heeft wel iets, geen samenstelling, en vaak op vatsterkte. Dus heel traceerbaar. Vaten blijven hun karakteristieken houden, zeker oude (solera) sherry vaten, door het combineren kun je meer diepgang creëren. Door het bottelen boven de standaard 40% behaal je als IB`er al een aardige kwaliteitswinst. Ook is het aanbod van standaard OB`s jarenlang vrij minimaal geweest waardoor je als doorgewinterde drinker sneller overgaat op andere smaken die bij IB`s en SC`s te halen valt.

Prijs van IB`s blijft ook toenemen in het vatenaanbod. Maar met zoeken kom je zeker leuk spul tegen wat niet de naam van een gefiguurzaagd frame mag dragen maar wel voor €67-70 in de winkel mag staan met 12 jaar oud en een 61,5% abv (en in de fles van 3006)

Ik had m ook voor kopen in de winkel geproefd hoor en kende je verhaal van hwf, beschouw het ook zeker niet als een 'opportunistische jonge botteling'

Hier een soort follow-up over dit onderwerp op Malt (overigens ook een leuke site om te volgen)

https://malt-review.com/2018/09/08/glen ... h-batch-7/

Wouter1981 schreef:Hier een soort follow-up over dit onderwerp op Malt (overigens ook een leuke site om te volgen)

https://malt-review.com/2018/09/08/glen ... h-batch-7/

Als je het leest lijkt het wel logisch, ja.
Ik ben in ieder geval wel van overtuiging dat single cask, cask strength, en dergelijke niet noodzakelijk zijn om een topwhisky te hebben.
Daar zit voor een gedeelte wat snobisme/elitair gedrag bij.

Ik snap de redenering ook wel, misschien dat ik de small batch serie van Cadenhead zo interessant vind.
In principe zou een goede mix van verschillende vaten natuurlijk een geweldig complexe whisky op moeten leveren.
Maar ik moet echt heel goed nadenken om een absolute topper in een standaard range te bedenken, laat staan ook nog eens <46%

Kan iemand een voorbeeld geven?
En dan niet meteen eentje van +200 euro

Daar tegenover kan ik wel een aantal Single Cask en Cask Strenght noemen onder dat bedrag die ik geweldig (90+) vond.