Het Whisky Forum

Onder het motto: "VBT 10 staat om de hoek", weg aan het mijmeren over unieke (en daardoor) herkenbare eigenschappen van sommige whisky's/distilleerderijen. Smaken en geuren die je automatisch associeert met een bepaalde whisky/distilleerderij, zelfs als je blind proeft.

Zo had ik zojuist een leuke Glen Keith in mijn glas (klik) en schoot mij weer te binnen wat ik nou áltijd herken in Keith's.. de ziltige zoute schelpdieren. Een beetje zoals Clynelish dat ook heeft. En dat terwijl Glen Keith toch niet direct aan de kust ligt, weird! Voor mijn gevoel kan ik een Glen Keith blind herkennen op deze geur/smaak.

Hetzelfde geldt voor een Port Charlotte (zeker op Bourbon) die mij altijd Cheetos/ham-kaas doet denken (heerlijk, die chemische maischips!).

Oeh, en als laatste de perfect omschreven (Kay) "jutezak/zak van Sinterklaas" bij diverse Japanse whisky's; o.a. de Fujikai en Isawa (beide van de Monde Shuzou-distilleerderij).

Grappig, ik moet bij schelpdieren/schelpjes direct denken aan Ledaig. Eigenlijk specifieker: handvol schelpen in een schuur op een boerderij.

Welke ik ook altijd heel herkenbaar vind qua geur is Lagavulin. Turf, maar met iets modderigs en grassigs. Ik vind het een heerlijke geur (maar da's misschien ook omdat het mijn eerste peated whisky was). Mijn schoonvader had ooit een fles Finlaggan gekregen voor zijn verjaardag die open ging. Is altijd een undisclosed Islay begrijp ik. Aan de geur durfde ik er wel geld op te zetten dat die fles een Lagavulin was in elk geval, zo herkenbaar vind ik die geur.

Die laga daar kan ik je wel gemakkelijk in volgen, is wel een speciaal geur/smaakje.
Die ledaig dat nr vongole ruikt is wel al iets moeilijker. Straks is proeven .

Dit vind ik een hele lastige, ik denk dat ik daar nog lang niet ver genoeg voor ben.

Een Bowmore zou ik herkennen, Kilchoman waarschijnlijk ook wel, misschien GD.

Bowmore heeft een muffige, aardse peat-geur die ik bij andere peated whisky's niet herken. Tot nu toe geen Bowmore gehad, die het niet had. En ook geen niet-Bowmore die het wél had.

Kilchoman is een mooie asbak-smoothie zonder het laboratoriumgevoel wat ik bij de rest van Islay wel heb (m.u.v. een Bunna misschien).

Bij Ledaig denk ik aan boerderij, net als bij sommige HPs.
Bij Longmorn denk ik aan geel fruit, klik op kruiden en Ricola.
Glen Keith is voor mij juist ook een fruimandje.

Glen Garioch van vroeger is aardse turfrook met zoethout en fruit.
Talisker is turfachtig, zeewier, soms wat zwaar vanwege de worm tubs, en een pepertje.

Clynelish is was

Laphroaig is pleister, TCP en oesters

Glengoyne is appel, peer, gedroogd fruit bij refills, en vanille

Bij Auchentoshans ontdek ik altijd kardemom.

Meteen ook de reden dat dit een van mijn minst favoriete distilleerderijen is.

Welke ik ook altijd heel herkenbaar vind qua geur is Lagavulin. Turf, maar met iets modderigs en grassigs. Ik vind het een heerlijke geur (maar da's misschien ook omdat het mijn eerste peated whisky was). Mijn schoonvader had ooit een fles Finlaggan gekregen voor zijn verjaardag die open ging. Is altijd een undisclosed Islay begrijp ik. Aan de geur durfde ik er wel geld op te zetten dat die fles een Lagavulin was in elk geval, zo herkenbaar vind ik die geur.

Dat hadden mijn woorden kunnen zijn .

Daar zitten inderdaad een aantal patronen in. Alhoewel bij onderstaande uitspraken, de uitzondering de regel bevestigd.

Ik moet bij zowel Mortlach als bij Ben Nevis denken aan gekruid rood vlees en bbq.
Bij Glenrothes is het vaak brood en zwavel
Bij Tullibardine is het ouwe-boeken-in-een-doos
Glenburgie is het sap uit een blikje gemend fruit

Oe, deze is lastig denk ik door mijn onervarenheid maar:
Bij een Ledaig komt rokend rubber in mij op.
Bij Laphroaig het likken aan een leren riem.
En een Octomore moet er blind toch zo uit te pikken zijn.

Clynelish, candle wax / beeswax

Freddy schreef:Oe, deze is lastig denk ik door mijn onervarenheid maar:
Bij een Ledaig komt rokend rubber in mij op.
Bij Laphroaig het likken aan een leren riem.
En een Octomore moet er blind toch zo uit te pikken zijn.

met al die materialen die ik nu voorbij zie komen, kan die octomore dan alleen nog maar lak of latex als kenmerken hebben.
doet me denken dat je bij whisky hele andere associaties hebt.

henri schreef:

Freddy schreef:Oe, deze is lastig denk ik door mijn onervarenheid maar:
Bij een Ledaig komt rokend rubber in mij op.
Bij Laphroaig het likken aan een leren riem.
En een Octomore moet er blind toch zo uit te pikken zijn.

met al die materialen die ik nu voorbij zie komen, kan die octomore dan alleen nog maar lak of latex als kenmerken hebben.
doet me denken dat je bij whisky hele andere associaties hebt.

Hij sluit zijn flessen waarschijnlijk ook af met een rode bal...

henri schreef:

Freddy schreef:Oe, deze is lastig denk ik door mijn onervarenheid maar:
Bij een Ledaig komt rokend rubber in mij op.
Bij Laphroaig het likken aan een leren riem.
En een Octomore moet er blind toch zo uit te pikken zijn.

met al die materialen die ik nu voorbij zie komen, kan die octomore dan alleen nog maar lak of latex als kenmerken hebben.
doet me denken dat je bij whisky hele andere associaties hebt.

Ja raar he! En toch vind ik het allemaal heerlijk spul.

Freddy schreef:Bij Laphroaig het likken aan een leren riem.

Ik kan niet anders concluderen dat je dat dan ook een keer gedaan hebt...

het laatste Ralfy filmpje associeerde hij de beoordeelde Ledaig met de smaak van de binnenkant van een schoorsteen. En ja, hij erkende deze geproefd te hebben.

Of dat de schoorsteen van het crematorium was werd niet genoemd.