Het vatenavontuur - 3006 Whisky
Geplaatst: 12 Nov 2017, 13:04
Zoals enkele forumleden al weten is de whisky hobby al eventjes (behoorlijk) uit de hand gelopen. Links en rechts is er wel het een en ander benoemd. Maar op verzoek een kleine uiteenzetting van het avontuur.
Een jaar of drie-vier geleden voor de lol naast een groeiende collectie aan flessen als klein avontuur een vat new-make gekocht (Dalmore) via een broker. Met de intentie om deze door lengte van jaren te volgen en tegen de tijd dat deze op leeftijd is er iets mee te doen.
Maar zoals altijd ging het van kwaad tot erger. Binnen een jaar had ik nog vier vaten bij gekocht om wat verschillende soorten whisky te hebben liggen. De leeftijd van deze vaten lagen op het punt dat deze nog wel even konden liggen. Op een zeker moment kon ik een 28 jarige Caledonian kopen, nu stond een vat van een closed distillery nog op het verlanglijstje. Na deze geproefd te hebben is het vat aangekocht.
Maar na de aankoop werd duidelijk dat deze toch wel de fles in moest. En toen begon het echte avontuur. Om de whisky in een standaard fles te stoppen met een fancy etiket was ook weer zoiets. Er moest iets komen dat voor wat meer onderscheid zorgde. Zo was het oog gevallen op een eigen fles. De lokale glasfabrieken wilden pas bij belachelijke hoeveelheden produceren, uiteindelijk is na het nodige onderzoek de keuze gevallen op een kleine Chinese fabrikant. De communicatie en geleverde diensten was/is goed, zo heb ik een aantal pallets in een zeecontainer naar Schotland laten sturen. Dus genoeg flessen om af te vullen. Maar op de fles moet dan ook nog een kurk, drie keer raden, ook deze moest op maat gemaakt worden. Uiteindelijk met een klein fabriekje in Portugal een mooie kurk gemaakt. Zo is dan toch alles geland.
Het logo en label heb ik door een bevriend reclamebureau laten maken. Zo was het product gereed, er zijn nog wel een paar kleine wijzigingen tussendoor gekomen i.v.m. wetgevingsdingetjes. Het laten drukken van genummerde labels was ook nog lastiger dan voorzien, uiteindelijk daar een geschikte partij voor gevonden.
De tijd om alles te regelen had ik, als student tussen verschillende stages en afstudeerprojecten door heb ik ook nog wat sturing mogen ontvangen van het ondernemingsloket van de hogeschool. Dat heeft alles wel in een stroomversnelling gebracht, anders zat de Caledonian nog in het vat.
En toen was het moment daar na 1,5 jaar plannen. Het concept van 3006 Whisky was daar en de Caledonian moest eraan geloven. Ik heb het enkel bij de Caledonian gehouden om te kijken of het proces ging zoals gepland. Wat kleine vertragingen tussendoor, maar die kan ik in de toekomst incalculeren.
Het moment dat de pallet met flessen op de stoep staat is wel bijzonder. Maar dan komt het pas echt, ruim 200 flessen zelf leegmaken gaat niet lukken. Daar hebben we hulp bij nodig. Dus met de nodige flessen achter in de auto en wat samples maar gewoon gaan rijden langs slijters in de buurt en ook wat verder weg om zo de flessen in het schap te krijgen. Dit is wel aardig gelukt, in een relatief korte periode waren alle flessen bij mij uitverkocht. Nog een paar doosjes heb ik staan voor proeverijen en eigen gebruik uiteraard.
Maar bij het vat Caledonian blijft het niet, in de tussentijd had ik nog wat andere vaten gekocht om te bottelen. Deze enkele weken geleden naar Nederland gekomen, een first-fill Glen Moray 2007, een Ardmore 2010 en een Secrets of Islay vol. 1 2008. Dit zijn in tegenstelling tot de Caledonian 1987 jonge whisky`s. Daar is bewust voor gekozen, een whisky hoeft in mijn opinie niet oud te zijn om lekker voor te gaan zitten. Neemt niet weg dat oude vaten bijna onbetaalbaar zijn en bij de doorberekening naar de winkelprijs op belachelijke bedragen komt.
Het sampelen en monitoren van vaten is toch iets wat erg leuk is om te doen. Er zullen dan ook nog meer bottelingen volgen met als insteek om value for money te creëren, dat gebeurt de laatste tijd steeds minder in mijn opinie. Met grote voorkeur lekker op vatsterkte en zeker niet gefilterd of gekleurd. Met een lage kostenstructuur (en gewoon een baan naast de hobby) is dat zeker haalbaar.
Het verkoopkanaal blijft de onafhankelijke slijterij in Nederland. Ik heb niet veel klanten, maar dat heeft ook wel iets. De band met de slijter is ook belangrijk in plaats van alleen maar flessen wegduwen bij zo veel mogelijk slijters. Misschien komen op termijn ook de omliggende landen aan de beurt. Maar dat brengt meer administratieve taken met zich mee, al moet ik zeggen dat die beginnen te wennen.
Dat is in een nutshell een beetje hoe de hobby van kwaad naar erger gegaan is. Voel vrij om te vragen, daar zijn we voor.
Een jaar of drie-vier geleden voor de lol naast een groeiende collectie aan flessen als klein avontuur een vat new-make gekocht (Dalmore) via een broker. Met de intentie om deze door lengte van jaren te volgen en tegen de tijd dat deze op leeftijd is er iets mee te doen.
Maar zoals altijd ging het van kwaad tot erger. Binnen een jaar had ik nog vier vaten bij gekocht om wat verschillende soorten whisky te hebben liggen. De leeftijd van deze vaten lagen op het punt dat deze nog wel even konden liggen. Op een zeker moment kon ik een 28 jarige Caledonian kopen, nu stond een vat van een closed distillery nog op het verlanglijstje. Na deze geproefd te hebben is het vat aangekocht.
Maar na de aankoop werd duidelijk dat deze toch wel de fles in moest. En toen begon het echte avontuur. Om de whisky in een standaard fles te stoppen met een fancy etiket was ook weer zoiets. Er moest iets komen dat voor wat meer onderscheid zorgde. Zo was het oog gevallen op een eigen fles. De lokale glasfabrieken wilden pas bij belachelijke hoeveelheden produceren, uiteindelijk is na het nodige onderzoek de keuze gevallen op een kleine Chinese fabrikant. De communicatie en geleverde diensten was/is goed, zo heb ik een aantal pallets in een zeecontainer naar Schotland laten sturen. Dus genoeg flessen om af te vullen. Maar op de fles moet dan ook nog een kurk, drie keer raden, ook deze moest op maat gemaakt worden. Uiteindelijk met een klein fabriekje in Portugal een mooie kurk gemaakt. Zo is dan toch alles geland.
Het logo en label heb ik door een bevriend reclamebureau laten maken. Zo was het product gereed, er zijn nog wel een paar kleine wijzigingen tussendoor gekomen i.v.m. wetgevingsdingetjes. Het laten drukken van genummerde labels was ook nog lastiger dan voorzien, uiteindelijk daar een geschikte partij voor gevonden.
De tijd om alles te regelen had ik, als student tussen verschillende stages en afstudeerprojecten door heb ik ook nog wat sturing mogen ontvangen van het ondernemingsloket van de hogeschool. Dat heeft alles wel in een stroomversnelling gebracht, anders zat de Caledonian nog in het vat.
En toen was het moment daar na 1,5 jaar plannen. Het concept van 3006 Whisky was daar en de Caledonian moest eraan geloven. Ik heb het enkel bij de Caledonian gehouden om te kijken of het proces ging zoals gepland. Wat kleine vertragingen tussendoor, maar die kan ik in de toekomst incalculeren.
Het moment dat de pallet met flessen op de stoep staat is wel bijzonder. Maar dan komt het pas echt, ruim 200 flessen zelf leegmaken gaat niet lukken. Daar hebben we hulp bij nodig. Dus met de nodige flessen achter in de auto en wat samples maar gewoon gaan rijden langs slijters in de buurt en ook wat verder weg om zo de flessen in het schap te krijgen. Dit is wel aardig gelukt, in een relatief korte periode waren alle flessen bij mij uitverkocht. Nog een paar doosjes heb ik staan voor proeverijen en eigen gebruik uiteraard.
Maar bij het vat Caledonian blijft het niet, in de tussentijd had ik nog wat andere vaten gekocht om te bottelen. Deze enkele weken geleden naar Nederland gekomen, een first-fill Glen Moray 2007, een Ardmore 2010 en een Secrets of Islay vol. 1 2008. Dit zijn in tegenstelling tot de Caledonian 1987 jonge whisky`s. Daar is bewust voor gekozen, een whisky hoeft in mijn opinie niet oud te zijn om lekker voor te gaan zitten. Neemt niet weg dat oude vaten bijna onbetaalbaar zijn en bij de doorberekening naar de winkelprijs op belachelijke bedragen komt.
Het sampelen en monitoren van vaten is toch iets wat erg leuk is om te doen. Er zullen dan ook nog meer bottelingen volgen met als insteek om value for money te creëren, dat gebeurt de laatste tijd steeds minder in mijn opinie. Met grote voorkeur lekker op vatsterkte en zeker niet gefilterd of gekleurd. Met een lage kostenstructuur (en gewoon een baan naast de hobby) is dat zeker haalbaar.
Het verkoopkanaal blijft de onafhankelijke slijterij in Nederland. Ik heb niet veel klanten, maar dat heeft ook wel iets. De band met de slijter is ook belangrijk in plaats van alleen maar flessen wegduwen bij zo veel mogelijk slijters. Misschien komen op termijn ook de omliggende landen aan de beurt. Maar dat brengt meer administratieve taken met zich mee, al moet ik zeggen dat die beginnen te wennen.
Dat is in een nutshell een beetje hoe de hobby van kwaad naar erger gegaan is. Voel vrij om te vragen, daar zijn we voor.
, ben wel benieuwd waar de naam vandaan komt...
)
