Zoals Totalatool zegt, ik heb er geen probleem mee een dure fles te openen, na tal van smaakhobby's (sigaren, bier, whisky)
ben ik tot de constatatie gekomen dat ook dat moet kunnen, als je het kan betalen uiteraard. Nogmaals, idd, veel verkocht vorig jaar, nu is dat al veel minder. Maar ik heb denk ik wel genoeg hoge kwaliteit staan om jaaaaaaren verder te kunnen.
Mijn duurste fles die open staat - wat ik er voor betaald heb - is zo'n 250 euro. De Longmorn '73 G&M. En andere staan te wachten, op een leuk moment. In het topic "welke whisky drink je nu" ga je sommige daarvan idd regelmatig zien passeren, al waak ik er wel op dat, wanneer ik een dram of 3 drink, ik meestal die eerste twee wat laat opbouwen naar de laatste.
Zeg maar een Glencadam 10yo, dan bv een Clynelish TBD om dan naar een Glen Ord 30yo te gaan. Maar deze week kijk ik er niet achter, misschien doe ik zelfs nog een nieuwe topper open, het mag eigenlijk wel!
Maar ik vind het ergens getuigen van gezond verstand dat je zoveel mogelijk koopt wat je kan betalen, omdat de prijzen mijns inziens niet meer gaan zakken voor bepaalde flessen. Ik heb nu een fles of 5 Brora, 12 PE's, misschien komt daar nog iets bij, maar als je bedenkt dat ik zonder ongelukken misschien 78 jaar wordt, heb ik wel nog 40 jaar whisky te drinken. Ik wil op mijn 60ste of 70ste verjaardag echt wel nog eens een PE of Brora kunnen open doen, en zelfs delen met vrienden! Tegelijk, nu Brora's en PE's kopen lijken me geweldige investeringen!
