Ik lees dit topic nu pas, erg interessant! Ik had ook al hier een stelling neergelegd, maar het hier op andere wijze verwoorden.
Voor mijn gevoel is transparantie richting de consument het belangrijkste, zowel voor NAS als bottelingen met leeftijdsaanduiding. Smaak is subjectief en dus moeilijk af te zetten tegen een prijs, iets dat al eerder is gepost.
De liefhebbers of anderen die new make geproefd hebben, weten dat deze new make tijd nodig heeft om een aantal negatieve smaakelementen kwijt te raken. In deze zin is leeftijd belangrijk. Daarnaast is het imho belangrijk te weten in wat voor vat de whisky is gerijpt: zowel het soort hout, het aantal vorige fills en de andere drank die er in heeft gezeten (en misschien nog zelfs de mate van charring maar da's iets teveel in detail). Tenslotte is nog relevant of de whisky een koude filtering heeft ondergaan en of er kleurstoffen (caramel) aan zijn toegevoegd.
Dit klinkt wellicht schoolmeesterachtig (natuurlijk wist iedereen dit al), maar waarom vinden we niet op alle flessen deze informatie terug? We zijn in een aantal gevallen al te lang gefopt met onvolledige aanduidingen en flessen die in beleving van de klant anders smaken dan een voorhanden zijnde smaakbeschrijving.
Flessen met leeftijdsaanduiding hebben in ieder geval het voordeel dat je kunt inschatten of de ergste onaantrekkelijke elementen van new make zijn "weggerijpt", dit lukt ook in refill-vaten. Daarom heb ik moeite met NAS, omdat ik ben aangewezen op reviews van degenen die zo dapper waren om een fles te kopen, proeven en hun bevindingen te delen.
In zoverre moet ik Diageo nageven dat ze bij de intro van hun special releases 2015 aangaven dat de Clynelish, een NAS-botteling, alleen whisky heeft gebruikt die 15 jaar of ouder is. Daarbij is al beter in te schatten of het om welke kwaliteit het gaat. De prijs is echter belachelijk, alsof er bijna alleen maar 30-jarige of nog oudere whisky in is gedaan.
Als zulke bedragen worden gevraagd, dan gaat het eerder om een investering (tenzij je veel poen hebt) en lijkt me volledige transparantie op zijn plaats.
John Glaser heeft laatst bakzeil gehaald en alle informatie over de inhoud van zijn botteling "this is not a luxury whisky" van zijn website moeten verwijderen, aangezien een lid van de SWA (speculatie: Diageo, er zit nl oude Caol Ila en nog meer lekkers in) heeft geklaagd. De reden: het zou tegen Europese richtlijnen zijn. Dat is toch de omgekeerde wereld? Zie
https://scotchwhisky.com/magazine/news/ ... ks-eu-law/ voor het artikel.
Ik denk dat ik maar eens een fles "this is not a luxury whisky" ga aanschaffen en kijken of en hoe ik in Brussel aanhangig kan maken dat zonder verdere criteria ten aanzien van de kwaliteit NAS een grotere mate van gebrek aan transparantie aan de dag legt.
