Herkansing omdat de eerste ontmoeting niet vlekkeloos verliep laten we maar zeggen.
Een ‘bijzondere’ of ‘lastige’ PC wil ik het wel noemen.
Wat begon als een fijn/subtiel rokertje, veranderde als snel in ziltig/vuilig, groen? mosselen? rot?... koppelingsplaten! Ik kon er eerst niet opkomen, daarna kwam ik er niet meer vanaf.
Vandaag heb ik er minder moeite mee. Geen standaard PC. Er blijft iets groens en vuils in zitten maar dit keer geen slippende platen.
Net als bij de eerste date maakt de smaak en finish een hoop goed! Vol van smaak, rokerig, rietsuiker zoet met een medium/long finish.
Een ‘interessante’ dram maar niet eentje om mee te eindigen. Ik tik hem af met de Ledaig 2004 vW Heeft al eerder bewezen geen last te hebben om als laatste op te treden






. Whiskywise gaat er, Campbeltown daargelaten, voor mij momenteel weinig boven mooie bourbonmatured Bowmore.


Voor de smaak alleen geef ik hem 92 punten vanavond, totaalplaatje net iets minder met 90 punten
