Wanneer geef je een whisky meestal een hoge score?

[henri]

Goede poll!

Ik ben benieuwd naar de inzichten. Zelf krijg ik soms de indruk dat scores van flessen gedreven zijn door schaarste of prijs. (Maar goed, dat laatste zou in principe moeten samengaan.)

vind ik dan weer vrij onzinnig want als het goed is laat je je score niet afhangen van schaarste en/of prijs, maar alleen op de drank an sich..

ik ga dan ook compleet voor de dooddoener..

[defeatless]

Ik heb gekozen voor de sherry variant. Maar dat is gewoon omdat mijn voorkeur daar echt ligt.
Jonge sherrybommen kunnen mij bekoren, maar ook de oudere kunnen dat zeker. De een is de ander niet, maar een goed actief sherryvat, met dus een donkere whisky, hebben mijn voorkeur. Waarbij een donkere whisky niet altijd goed is, maar ik wel eerder geneigd ben er wat meer voor te betalen. Kwestie van vaak positief erdoor verrast zijn.

Maar ook verfijnde whisky's kunnen mij bekoren. Als het maar gebalanceerd is. De timorous beastie 40yo is een pracht exemplaar. En alle bunna OB's (de 12yo is de beste imho) ook. Terwijl dat dan weer geen sherry bommen zijn.

De prijs neem ik wel degelijk mee in mijn beoordeling. Een whisky is een totaalbeleving voor mij en ja mijn portemonnee heeft ook gevoelens. De nieuwe Macallan 1991 zal ik op smaak zeker hoog scoren. Maar ik reken die 10.000 pond echt wel mee in mijn beoordeling. Zo ook de Dalwhinnie Winter's Gold, daar is de whisky niet te zuipen en de prijs te hoog. Four Roses Single Barrel is weer heel redelijk geprijsd voor de kwaliteit die je krijgt.

[henri]

Een whisky is een totaalbeleving voor mij en ja mijn portemonnee heeft ook gevoelens.

je portemonnee is een dood stuk huid, of zelfs imitatie.. die voelt niets..
elke port ellen ( ook maar een voorbeeld ) die 10 jaar geleden op bijvoorbeeld 90 punten zou komen, zou je volgens de criteria die je nu geeft op dit moment 60-70 punten moeten geven omdat ze nu veel te duur zijn.. maarja stiekem zijn ze toch wel goed.

scoren doe je op reuk, smaak, body, balance en finish
ook ik zoek natuurlijk wel naar prijs/kwaliteit, maar in de score kan het amper meewegen, omdat als je de weging ook echt serieus gaat doen met de prijzen van dit moment je eigenlijk hele grote toppers standaard op 75 punten moet gaan zetten omdat je portemonnee "au" zegt... en jij en ik weten allebei dat een portemonnee niet kan praten.. laat staan "au" uitkermen..

[FGG]

Ik ben het er mee eens dat je de portemonnee, en ook de looks van de fles, niet mee mag laten wegen in de beoordeling van de whisky. Als een goede whisky een leuke prijs heeft of in een toffe fles zit dan is dat mooi meegenomen. Op WB wordt gervraagd om deze twee items ook te beoordelen. Ik tel meestal de punten tot dusver op en kijk op wat voor score ik zit. Die score ga ik dan gemiddeld gebruiken voor de presentatie en de prijs. Voorbeeld: als ik met de neus, smaak, body en finish op gemiddeld 85 punten kom en het is een leuke fles en een mindere prijs dan geef ik die twee bv. resp 90 en 80 punten. Dit houdt de score op 85 maar geeft wel aan dat ik de presentatie top vind en de prijs wat minder.

[mikegerards]

scoren doe je op reuk, smaak, body, balance en finish
ook ik zoek natuurlijk wel naar prijs/kwaliteit, maar in de score kan het amper meewegen, omdat als je de weging ook echt serieus gaat doen met de prijzen van dit moment je eigenlijk hele grote toppers standaard op 75 punten moet gaan zetten omdat je portemonnee "au" zegt... en jij en ik weten allebei dat een portemonnee niet kan praten.. laat staan "au" uitkermen..

Fully agree....trouwens je portemonnee zegt idd geen au maar ik denk hij bedoeld dat hij zelf au zegt als ie een veeg uit de pan krijgt van de wederhelft omdat weer zoveel geld aan whisky is uitgegeven

[mikegerards]

Ik ben het er mee eens dat je de portemonnee, en ook de looks van de fles, niet mee mag laten wegen in de beoordeling van de whisky. Als een goede whisky een leuke prijs heeft of in een toffe fles zit dan is dat mooi meegenomen. Op WB wordt gervraagd om deze twee items ook te beoordelen. Ik tel meestal de punten tot dusver op en kijk op wat voor score ik zit. Die score ga ik dan gemiddeld gebruiken voor de presentatie en de prijs. Voorbeeld: als ik met de neus, smaak, body en finish op gemiddeld 85 punten kom en het is een leuke fles en een mindere prijs dan geef ik die twee bv. resp 90 en 80 punten. Dit houdt de score op 85 maar geeft wel aan dat ik de presentatie top vind en de prijs wat minder.

presentatie vind ik zooooooooooo onzinnig om te scoren he. Tuurlijk voor de kast is het leuk soms maar om te scoren? Daar vul ik dan ook maar wat in om heel eerlijk te zijn maar jouw idee van de 3 scores te middelen die ertoe doen is wellicht een goed idee

[edwinedje]

Wanneer de smaken mijn glas uit knallen
Als de whisky heel verfijnd van smaak is
- Tsja.... ik blijf het moeilijk om geuren en smaken te benoemen... dus Nee

Als het distillery character duidelijk merkbaar is, maar er een redelijke invloed van het hout te merken is
- Mensen die dit kunnen benoemen, zeker in een VBT, zijn helden... diep respect... dus Nee

Hoe ouder en hoe meer hout, hoe beter
- Als Kilchoman fan die voornamelijk jonge Whisky uitbrengt... dus Nee

Vooral veel sherry please
- Meer van de Bourbon invloeden... dus Nee

Zo jong mogelijk
- Laga 16, Balvenie 10, en een NAS hier en daar waar je het niet weet... dus Nee

Als er maar turfsmaak aan zit
- Ik heb ook hele smakelijke ongeturfde op mijn lijstje staan... Maar dit zou kunnen

Als er maar geen turfsmaak aan zit
- Turf heeft wel een Pre... dus Nee

Waar hebben jullie het over? Voor ieder moment z'n eigen smaak (wel een dooddoener...)
- Tsja.... Na alles eens gewikt en gewogen te hebben... Stem ik op de dooddoener...

[FGG]

Ik ben het er mee eens dat je de portemonnee, en ook de looks van de fles, niet mee mag laten wegen in de beoordeling van de whisky. Als een goede whisky een leuke prijs heeft of in een toffe fles zit dan is dat mooi meegenomen. Op WB wordt gervraagd om deze twee items ook te beoordelen. Ik tel meestal de punten tot dusver op en kijk op wat voor score ik zit. Die score ga ik dan gemiddeld gebruiken voor de presentatie en de prijs. Voorbeeld: als ik met de neus, smaak, body en finish op gemiddeld 85 punten kom en het is een leuke fles en een mindere prijs dan geef ik die twee bv. resp 90 en 80 punten. Dit houdt de score op 85 maar geeft wel aan dat ik de presentatie top vind en de prijs wat minder.

presentatie vind ik zooooooooooo onzinnig om te scoren he. Tuurlijk voor de kast is het leuk soms maar om te scoren? Daar vul ik dan ook maar wat in om heel eerlijk te zijn maar jouw idee van de 3 scores te middelen die ertoe doen is wellicht een goed idee

Net zo onzinnig als de prijs. Hij is lekker of hij is niet lekker. Prijs of presentatie moet niet uitmaken.
Ik kan wel gecharmeerd zijn van een mooie fles (Kilchoman, MoS, SV) maar uiteindelijk beïnvloedt deze niet mijn beoordeling.
Vandaar ook de methode van scoren zoals hierboven.

Nou weet ik trouwens niet wat er met de score gebeurt als je de presentatie en de prijs geen score geeft.

[caskstrength]

De keuze-opties bevatten bewust geen "als mijn portemonnee auw doet" en al helemaal geen "op basis van de presentatie".
Zoals in de beginpost al aangegeven, vinden sommigen dit belangrijk, maar ik ga nu even uit van de harde kern waar iedereen het mee eens is. En dat zijn de geur- en smaakgerelateerde kenmerken.

Over de invloed van de portemonnee e.d. zijn al andere topics, dus discussies daarover kunnen mooi in die topics plaats vinden .

Terug on-topic:

Een voorbeeld waar beoordelingen uit elkaar liggen is de Ballechin Flemish Tour. Velen scoren deze hoog, eind 80 of 90. Net als een klein aantal anderen scoor ik hem vrij laag omdat het voor mij te heavy, niet-harmonieus en te veel new spirit + heel veel sherry-invloed is. Uiteindelijk is niets goed of fout, maar het is wel interessant om te ervaren waar de verschillen vandaan komen.

[Willum]

En dan is er slechts eenkeuze mogelijk...hmm.
Uiteindelijk komt het erop neer dat ik afwisseling fijn vind (spoiler alert..dooddoener coming up).

Distilleries herken ik niet en ik beschouw mijn smaak ook niet als heel verfijnd.
Ik was vooral van de turf en minder van het zoete. Maar waardeer dat zoete inmiddels ook wel; finishes met px, port of madeira kunnen de smaak een mooie extra laag geven. En de grains die ik door het enthousiasme hier heb geprobeerd, wisten me toch ook prettig te verrassen met allerlei mooie fuitige smaken (en de lijmgeur blijft me ook trekken ). Er hoeft niets uit mijn glas te knallen, soms is duidelijkheid echter wel fijn; ik wil graag zelf ontdekken, maar het moet geen lange zoektocht worden.

Wat de whiskys die ik het meest waardeer verbindt, is dat de geur en smaak een mooie ontwikkeling hebben en dat die ontwikkeling in vloeiende stapjes voorbij komt (balans?); ik wil daarin meegenomen worden. Bij het nemen van te grote stappen overslaan of erg vreemde (hoekige) wendingen in die ontwikkeling haak ik af.

[mikegerards]

Net zo onzinnig als de prijs. Hij is lekker of hij is niet lekker. Prijs of presentatie moet niet uitmaken.
Ik kan wel gecharmeerd zijn van een mooie fles (Kilchoman, MoS, SV) maar uiteindelijk beïnvloedt deze niet mijn beoordeling.
Vandaar ook de methode van scoren zoals hierboven.

Nou weet ik trouwens niet wat er met de score gebeurt als je de presentatie en de prijs geen score geeft.

Agree dat prijs EN presentatie onzinnig zijn.
Als je prijs en presentatie geen score geeft telt hij "0"

[Dre]

Ik kan wel gecharmeerd zijn van een mooie fles (Kilchoman, MoS, SV) maar uiteindelijk beïnvloedt deze niet mijn beoordeling.
Vandaar ook de methode van scoren zoals hierboven.

Niet helemaal waar wat je zegt. Toevallig zag ik recentelijk ('about a week ago') een rating van je (omdat ik er direct ná mijn eigen rating plaatste, krijg je met die tastings he ) van die North British MoS, waar je de presentation een 95 geeft terwijl de overall rating op 91 punten uitkomt. Dat gemiddelde heb je met die 95 wel degelijk omhoog getrokken en daarmee beïnvloed.

Geeft verder niet hoor, soms ís de fles nou eenmaal dusdanig mooi dat je er haast niet omheen kan om het toch níet mee te nemen in de score. Maar de werkelijkheid is daarmee toch íets anders dan je beweert.

[nigel_tufnel]

Een echt hoge score geef ik pas als het een positieve unieke smaakervaring is.
Een whisky die je van je sokken blaast en die perfect in balans is. Niet te houterig, niet te droog.
Whisky's met zo'n uniek palet dat je ze zeer zelden tegenkomt en meestal ook eigen zijn aan de stokerij.
Meestal ontdek je bij deze whisky's ook telkens nieuwe dingen.
Het zijn dikwijls oudere whisky's.
Niet noodzakelijk whisky's die oud zijn maar een hele tijd geleden gemaakt werden.
Gelukkig zijn er af en toe een aantal nieuwe whisky's die hier ook aan voldoen.

Voor een hoge score moet het plaatje gewoon kloppen.
Voor mij moet het wel een smaakbom zijn.
Whisky's waar je echt aan moet werken om uiteindelijk toch iets van intense smaak te krijgen zijn minder mijn ding.
Subtiliteit kan perfect maar het moet ook niet te subtiel zijn.

[FGG]

Ik kan wel gecharmeerd zijn van een mooie fles (Kilchoman, MoS, SV) maar uiteindelijk beïnvloedt deze niet mijn beoordeling.
Vandaar ook de methode van scoren zoals hierboven.

Niet helemaal waar wat je zegt. Toevallig zag ik recentelijk ('about a week ago') een rating van je (omdat ik er direct ná mijn eigen rating plaatste, krijg je met die tastings he ) van die North British MoS, waar je de presentation een 95 geeft terwijl de overall rating op 91 punten uitkomt. Dat gemiddelde heb je met die 95 wel degelijk omhoog getrokken en daarmee beïnvloed.

Niet helemaal waar. Gemiddeld kwam de score zonder fles en prijs op 91,5. De fles heb ik hoog gewaardeerd, de prijs laag waardoor die samen 92,5 scoorden. Klopt, inderdaad 1 punt te hoog, ik had de prijs 88 moeten geven, mijn fout. Echter, met de 91,5 gaat ie naar 92. Met de te hoge prijsscore komt ie op 91,8, wordt ook 92. Ik heb de prijsscore bijgewerkt. Resultaat is hetzelfde.

Geeft verder niet hoor, soms ís de fles nou eenmaal dusdanig mooi dat je er haast niet omheen kan om het toch níet mee te nemen in de score. Maar de werkelijkheid is daarmee toch íets anders dan je beweert.

Ah, weet ik. Ik bedacht me dat deze week dat dat de manier was om de score in balans te houden. Dus in het 'verleden' zal het vast wel eens fout zijn gegaan.

[Wouter1981]

Ik vind dit een heeeeeele lastige, maar wil hem niet afdoen met de dooddoener.

Natuurlijk, ik ben het er helemaal mee eens dat ieder moment zijn eigen whisky heeft. Maar wat mij betreft krijgt een whisky een hoge rating wanneer hij mooi complex is, waarin je de aard van de spirit nog kan herkennen en deze mooi geïntegreerd is met de invloeden van het vat.

Een voorbeeld voor mij: Arran Cold Cold Winter. Deze haalt bij mij 90 punten (is voor mij al een hoge score)
Mooie combi van de spirit en (volgens mij) refill (of misschien seasoned?) ex-sherry. Waarbij beide herkenbaar zijn, maar niet overheersen.
Of een mooie Clynelish of refill ex-bourbon

Natuurlijk zijn er ook uitzonderingen, sherry bommetjes als Abunadh of Glenrothes WhB bijvoorbeeld, maar toch halen die niet de 90 bij mij.
Sherrybom Longmorn vW haalde dat dan weer wel.

Jonge peat haalt de 90 ook niet. Hoe lekker ik een Laphroaig CS of Uigeadail ook vind, zeker voor dat geld.

De optie zo jong mogelijk slaat voor mij al helemaal nergens op. Ik heb nog nooit een 3 jarige whisky een super hoge score gegeven.

Dus ik kom uit bij optie 2 of 3.
Nou wil ik niet zeggen dat ik het karakter van een distillery blind kan herkennen, dat zeker niet.
Maar een whisky hoeft wat mij betreft ook niet perse heel verfijnd te zijn.
Ik ga voor optie 3. Met de opmerking dat beide vooral mooi moeten combineren. 1+1 is soms gewoon 3 namelijk.