Welke smaak trek jij slecht in whisky?

[Koning]

Voor mij 2 hele duidelijke:
--
2. Iets in Glen Garioch. Het is iets kruidigs, kaneelachtig als ik het me goed herinner. Het klikte niet en sindsdien heb ik de distillery links laten liggen. Een beetje alsof er een kruidenmix in de ketel is gevallen.. Nog iemand met deze ervaring?

Glen Garioch is een wat zwaarder destillaat, en inderdaad iets kruidigs. Heb er zelf goede ervaringen mee.

De Schot die mij bepaald geen schot in de roos is is Edradour. Zure muffe meuk, na een paar slechte ervaringen is EdraSour de enige Schotse destilleerderij die ik echt structureel links laat liggen.

[HammerHead]

Heb een aantal Glengariochs gehad die inderdaad dat kruidige, notige hadden en in extremis zelfs vuilig waren (oa de 15 y/o OB sherry cs bijvoorbeeld). Lastig om te zeggen of dat nu destillaat was of vatinvloed. Is wel allemaal 90's destillaat lijkt het. Heb ook een paar bourbon cask gerijpte Geerie's geproefd uit 2011/12 en die hebben dat eigenlijk helemaal niet.

[Fat Bastard!]

Na de overname van de distillery door Beam Suntory ('94/'95) zijn ze afgestapt van direct firing van de stills. Dit heeft ook direct gevolgen gehad voor de smaak.
Grappig genoeg zijn ze na de grote investering van een paar jaar geleden hierop terug gekomen. De Wash Still wordt nu weer direct verwarmd.
Tevens hebben ze ook weer een moutvloer in gebruik genomen om terug te stappen naar het traditioneler proces.
Ik ben wel benieuwd wat de aanpassing in het proces voor de smaak gaat doen.
Later dit jaar ga ik een 'Geerie' proeverij geven met 7 of 8 bottelingen waaronder een vintage '94 (dus vlak voor de aanpassing) en 31yo uit '91. Wordt leuk om de verschillen dan te proeven.
Overigens nog nooit een Glen Garioch van voor 1990 geproefd, schijnbaar maakten ze in die tijd alleen zwaar geturfde malt voor de blends van Diageo?

[Lakerfield]

Heb een aantal Glengariochs gehad die inderdaad dat kruidige, notige hadden en in extremis zelfs vuilig waren (oa de 15 y/o OB sherry cs bijvoorbeeld). Lastig om te zeggen of dat nu destillaat was of vatinvloed. Is wel allemaal 90's destillaat lijkt het. Heb ook een paar bourbon cask gerijpte Geerie's geproefd uit 2011/12 en die hebben dat eigenlijk helemaal niet.

Die 15yo Sherry CS inderdaad. Hou wel van een dirty randje maar hier zat dus een flinke bak kruiden en ook zwavel in. Achja, je kan niet altijd 6 gooien.

[bodevami]

Voor mij vooral ook de zware tonen van zwavel, rotte eieren, vuurwerk, verbrande lucifers.
Soms zit het er heel licht in en dan kan ik het wel aan, maar als het iets te overheersend wordt kan ik niets anders ruiken.
Volgens mij zijn vooral de Duitsers hier dol op en zo heb ik in Duitsland wel eens zo'n "miskoop" gehad.

Daarnaast vind ik peated whisky lekker, maar heb zo ook wel eens een "ranzige" gehad, meende een Knockdhu.
Maar of het ranzige peat is of gronderig water, ik weet het niet. Jura heeft dat ook nog wel eens in mijn ogen.

En als laatste zijn rye whisky's ook niet mijn ding. Zit voor mij ook iets in de smaak wat ik niet lekker vind, maar meestal begint het al bij de neus.

[Toondby]

Ondanks wel een Laddie fan (geweest) te zijn, heb ik al batches gehad (ik meen van Classic Laddie), die echt 'lactic' waren, precies erg veel melkzuur... En dat beviel me helemaal niet. Ook in wat oudere batches van SB10 tegengekomen naderhand.

De ergste ervaring die ik had was mijn eerste ervaring met een Heavily Peated Port Charlotte. Met een studiegenoot na het laatste examen van ons eerste jaar economie besloten als 'beloning' samen een peated fles te kopen. (ik had er zelf nog geen ervaring mee). Vermoeid door een pittige sessie, weinig slaap en geen ontbijt, trokken we nuchter naar de whiskywinkel in het centrum. Ik denk dat mijn maag zich van die 1cl meermaals heeft omgekeerd die dag. Maar heden wel een echte liefhebber geworden van dat spul!

[Flop]

Echte sherrybombs trek ik niet….te zoet, niet in balans met de overige tonen.
Heb er “helaas” wel een paar staan. Zo nu en dan klok ik er eentje weg…maar niet mijn favoriet.

Flop

[Lakerfield]

Echte sherrybombs trek ik niet….te zoet, niet in balans met de overige tonen.
Heb er “helaas” wel een paar staan. Zo nu en dan klok ik er eentje weg…maar niet mijn favoriet.

Flop

Tegenwoordig heb je helaas ontzettend veel 'moderne' sherrybommen die weinig van doen hebben met hoe het ooit was en, hoe het in mijn ogen, hoort. Schrijf het dus zeker niet af want er is genoeg moois te vinden! De echte toppers worden alleen steeds zeldzamer (en duurder )

[pedrowhisky]

Tegenwoordig heb je helaas ontzettend veel 'moderne' sherrybommen die weinig van doen hebben met hoe het ooit was en, hoe het in mijn ogen, hoort. Schrijf het dus zeker niet af want er is genoeg moois te vinden! De echte toppers worden alleen steeds zeldzamer (en duurder )

Als minder oude whiskydrinker vraag ik me af; wat maakt het een moderne sherrybom toz een oude hoe het ooit was? Waar zit het verschil in smaak?

[defeatless]

Het zit um volgens mij in de manier van het maken van de vaten.

Echt heel vroeger had je nog Paxarette, maar de mensen die daar nog whisky van hebben zijn er niet veel meer.
Tegenwoordig is de productie van sherryvaten voor de whisky industrie totaal losgekoppeld van de sherry productie zelf. En worden ze onder hoge druk met een flinke scheut sherry erin 'geseasoned' en gaan ze met nog een scheut extra sherry erin naar Schotland. Daar vergeten een hoop (voornamelijk IB's) dat die transportsherry er eerst nog even uit moet.

Vroeger, misschien gaan we weer terug naar die tijd, hoefde het allemaal niet snelsnelsnel en liet met de sherry wat langer in de vaten en ging het allemaal niet op 80bar in de rondte. En liet men de sherry er eerst uitlopen alvorens de whisky of de spirit erop te leggen.

Nu kan ik 5 sherrybommen naast elkaar zetten en ik denk dat er niemand is die kan vertellen welke distillery je proeft. Terwijl de sherry vroeger een aanvulling was op de whisky.

[Reichenbach]

Vroeger, misschien gaan we weer terug naar die tijd, hoefde het allemaal niet snelsnelsnel en liet met de sherry wat langer in de vaten en ging het allemaal niet op 80bar in de rondte.

In de jaren '80 werd het verboden sherry in vaten te exporteren. In de jaren daarvoor was de export in vaten gebruikelijk en werd de sherry in Engeland gebotteld. De lege transportvaten werden vervolgens doorverkocht aan de whisky industrie.

De meeste vaten waarin de sherry rijpt liggen tientallen jaren in de bodega's en worden steeds hergebruikt, om al te sterke invloed van nieuw hout te beperken.

Houd ik zelf ook niet van zoete whisky, ook bij gezoete rum haak ik af. Ergens wel jammer, Guyana rum is best rijk van smaak, maar de suiker verpest het dan weer voor me.

[Koning]

Sluit me aan bij de verklaringen hierboven, maar het beantwoordt nog niet de vraag van pedrowhisky over het smaakverschil.

De moderne sherrybommen kennen we allemaal wel. Gedroogd fruit, chocolade en vaak nog wat donkerder met koffie en soms wat notigheid. Zonder meer lekker, maar op het gegeven moment begint het allemaal op elkaar te lijken: de generieke "Glen Sherry". Aanrader is om eens een echte glas oloroso en pedro ximenez te proeven, dan weet je waar het smaakprofiel vandaan komt.

Maar hoe smaakt een klassieke sherryrijping dan, uit de tijd voor 'sherry-seasoned casks' die tegenwoordig op industriele schaal speciaal voor de whiskyindustrie worden gefabriceerd? Helemaal zeker van het vat ben je natuurlijk nooit, en tot in de jaren '80 speelde de industrie vaak ook 'vals' met paxerette in de vaten. Als ik toch een poging mag wagen: naar mijn ervaring zijn de 'old school' rijpingen gebalanceerder en met veel meer diepgang dan het smaakprofiel dat ik hierboven noemde. Bij oudere rijpingen krijg ik vaak iets hartigs en iets gefermenteerds mee, lastig om het precies te omschrijven. Merk dat ik dan aan een paar minuten snuffelen aan het glas niet genoeg heb, je blijft nieuwe aroma's ontdekken.

Er zijn hier genoeg forumleden die meer oude sherryrijpingen geproefd hebben dan ik, ben ook erg benieuwd hoe zij het verschil omschrijven!

[Lakerfield]

Tegenwoordig heb je helaas ontzettend veel 'moderne' sherrybommen die weinig van doen hebben met hoe het ooit was en, hoe het in mijn ogen, hoort. Schrijf het dus zeker niet af want er is genoeg moois te vinden! De echte toppers worden alleen steeds zeldzamer (en duurder )

Als minder oude whiskydrinker vraag ik me af; wat maakt het een moderne sherrybom toz een oude hoe het ooit was? Waar zit het verschil in smaak?

Ik ben ook nog 'maar' 30 hoor haha M'n interesse werd destijds, in mijn beginnersjaren, gewekt door de volledig oloroso Glendronach 15yo Revival en daarna volgden nog een flink aantal sherry drams.. Van recent tot wat ouder laten we zeggen.

Mijn ervaring is als volgt:

'Nieuwe' sherry kenmerkt zich als enorm zoetig, donker fruit, veel eik, droog en overheersend t.o.v. het distillaat. Zit voor mijn gevoel weinig diepgang/nuance in en het voelt als een soort extra laag die aan de whisky is toegevoegd. Voornamelijk bij finishes die zo zwart zijn als cola.. Dat doet de whisky geen goed en is puur om de verkoop te stimuleren.

'Oude' of liever 'oldschool' sherry smaakt gewoon heel anders. Meer umami, leerachtig, een bepaalde 'stoffigheid' of 'keldergevoel' en over het algemeen heb je het idee dat alles in je glas meer saamhorig is. Ook hier kan het het distillaat overheersen maar komt het anders tot zijn recht. Het klinkt allemaal een beetje uit de lucht geplukt maar dit is hoe ik het ervaar.

Een mooi, recent voorbeeld waarbij een echt oud sherryvat is gebruikt is de Caol Ila 2007 VM. Daarbij merkte je echt dat je wat bijzonders had. Krijg er nog kippenvel van hoe goed die was!

[Uridium]

Ik trek de smaak van kurk heel slecht.
Het komt eens per ca. 50 flessen voor, dat er kurk - dus het chemische component trichlooranisol (TCA) - in de whisky zit.
Ik zit in een panel van ca. 25 leden die elke maand 10 tot 12 drams proeven. Onder ons zit 1 wijnhandelaar, 1 supergevoelige proever met turboneus en 1 vinoloog (ik dus). En áls er TCA in de whisky zit, dan zijn wij drieën meestal de enigen, die het direct proeven. De rest noemt het - ten onrechte - old bottle effect of zwavel, maar het is dus echt de smerige verbinding die ontstaat, als er bacteriën in de kurk overleven en hun afval uitspugen, dat samen met het ontsmettingsmiddel trichloormethaan reageert tot trichlooranisol.
Echt een smaak waar ik heel allergisch voor ben en als ik 'em in whisky tegenkom, denk ik steevast: had even 1 euro meer uitgeven voor een goede kurk. Of bottel onder schroefdop. Dit is zó zonde!!!

[Reichenbach]

Ook wel eens gehad met een Port Charlotte; wat is dat smerig.