Het 'Domme Vragen Bestaan Niet'-topic

[Scotaya]

Misschien een rare vergelijk maar het volgende:
Kan ik stellen dat een blend net als melk altijd hetzelfde smaakt of verschilt dit ook per batch? smaakt bijv een Chivas Regal 12 jaar van 20 jaar geleden hetzelfde als die van vandaag?

Melk wordt van verschillende boerderijen verzameld waar de koeien onder andere op verschillende grasvelden grazen dus andere smaak melk produceren (vergelijk het met de verschillende distilleerderijen). Echter heb ik begrepen dat de melk vervolgens in de fabriek wordt ontleed en vervolgens conform een vast receptuur weer wordt samengesteld. Hierdoor smaakt melk altijd hetzelfde. Het vetpercentage bepaald of het mager of bijv volle melk is.

Aangezien blends een samenstelling van single malts is, die zoals ik in eerdere berichten lees altijd uniek en superieur zijn, dan zou je toch denken dat de blends ook elke batch anders is of worden deze dusdanig doorgeblend (ik weet niet of dit een bestaand woord is) tot dezelfde smaak bereikt is.

Ik vind het echt een geniale vergelijking Eentje die ook nog best steek houdt. Echter (als jouw uitleg over de melkproductie klopt) speelt techniek een veel grotere rol bij melk dan bij whisky. Bij whisky wordt er inderdaad doorgeblend tot dezelfde smaak is bereikt. Maar dat blijft toch mensenwerk, waardoor er altijd kans is op smaakverschillen per batch. Consistentie is bij de grote blends (Johnnie Walker, Famous Grouse etc) het ultieme ideaal, maar daar is dus geen technisch foefje voor om dat te bereiken. Het is de neus van de masterblender die daar leidend in is.

En wat als de techniek het in de toekomst wel overneemt van de neus van de master distiller? niet alleen bij blends maar ook bij de single malts. wat als het over 5 of 10 jaar allemaal flessen met een vast receptuur worden. (uiteraard die iedereen lekker zou vinden). Dan wil men toch weer de oude traditionele flessen whisky drinken. die uit de jaren 60-90. wat denk je dat die flessen dan gaan kosten. ik wil het niet eens weten, anders zou ik nu niks meer drinken.

[Peter87]

Dan wil men toch weer de oude traditionele flessen whisky drinken. die uit de jaren 60-90.

Dat wil iedereen nu toch ook al

[Mvamelsfort]

Mijn "domme" vraag: zijn de Glendronach 8 12 15 18 en 21 un-chill filterd en uncolored? Het staat namelijk niet op de fles kom ik nu (ja nu pas) achter maar was altijd dus gewoon een aanname van me.

[Nino]

Mijn "domme" vraag: zijn de Glendronach 8 12 15 18 en 21 un-chill filterd en uncolored? Het staat namelijk niet op de fles kom ik nu (ja nu pas) achter maar was altijd dus gewoon een aanname van me.

Op de kokers van de 12 en 15 wel

[Dre]

En wat als de techniek het in de toekomst wel overneemt van de neus van de master distiller? niet alleen bij blends maar ook bij de single malts. wat als het over 5 of 10 jaar allemaal flessen met een vast receptuur worden. (uiteraard die iedereen lekker zou vinden). Dan wil men toch weer de oude traditionele flessen whisky drinken. die uit de jaren 60-90. wat denk je dat die flessen dan gaan kosten. ik wil het niet eens weten, anders zou ik nu niks meer drinken.

Wel een hoop "wat als"-en. Ik geloof niet dat de techniek de neus van de master distiller overneemt, en ook niet dat het allemaal flessen met een vast receptuur worden. Daar heeft een distillery namelijk helemáál geen baat bij. Eén van de krachten van (de populariteit van) de whisky is volgens mij juist de enórme hoeveelheid aan uiteenlopende smaken, de diversiteit. Daar kunnen distilleries zich mee onderscheiden, en draagt ook bij aan de sfeer en mystiek die rondom whisky zweeft en waardoor zoveel mensen zich hierdoor aangetrokken voelen.
Ik denk eerder dat het omgekeerde steeds verder gaat, er zullen alleen nog maar meer bijzondere bottelingen bijkomen, in beperkte oplages waardoor het collectables worden en de prijs lekker opgedreven kan worden. Het enige waar ik dan in je verhaal in mee ga, is: "wat denk je dat die flessen gaan kosten"...

[DiXi]

Iemand bekend met dit concept?

http://mackmyra.com/limited-editions/th ... k-edition/

Ik ga in juli naar de distilleerderij. Wil kijken of ik zelf een fles kan vullen uit een mooi (ouder) vat.

[Mvamelsfort]

Mijn "domme" vraag: zijn de Glendronach 8 12 15 18 en 21 un-chill filterd en uncolored? Het staat namelijk niet op de fles kom ik nu (ja nu pas) achter maar was altijd dus gewoon een aanname van me.

Op de kokers van de 12 en 15 wel

Ja misschien slecht uitgelegd ik drink momenteel de 18 en daar zie ik het niet op (op de fles).

[Nino]

Mijn "domme" vraag: zijn de Glendronach 8 12 15 18 en 21 un-chill filterd en uncolored? Het staat namelijk niet op de fles kom ik nu (ja nu pas) achter maar was altijd dus gewoon een aanname van me.

Op de kokers van de 12 en 15 wel

Ja misschien slecht uitgelegd ik drink momenteel de 18 en daar zie ik het niet op (op de fles).

Het bleef mij ook jeuken, dus net even op de fles (12yo) gekeken en daar staat het inderdaad niet op! Kennelijk alleen op de kokers misschien.

[caskstrength]

En wat als de techniek het in de toekomst wel overneemt van de neus van de master distiller? niet alleen bij blends maar ook bij de single malts. wat als het over 5 of 10 jaar allemaal flessen met een vast receptuur worden. (uiteraard die iedereen lekker zou vinden). Dan wil men toch weer de oude traditionele flessen whisky drinken. die uit de jaren 60-90. wat denk je dat die flessen dan gaan kosten. ik wil het niet eens weten, anders zou ik nu niks meer drinken.

Wel een hoop "wat als"-en. Ik geloof niet dat de techniek de neus van de master distiller overneemt, en ook niet dat het allemaal flessen met een vast receptuur worden. Daar heeft een distillery namelijk helemáál geen baat bij. Eén van de krachten van (de populariteit van) de whisky is volgens mij juist de enórme hoeveelheid aan uiteenlopende smaken, de diversiteit. Daar kunnen distilleries zich mee onderscheiden, en draagt ook bij aan de sfeer en mystiek die rondom whisky zweeft en waardoor zoveel mensen zich hierdoor aangetrokken voelen.
Ik denk eerder dat het omgekeerde steeds verder gaat, er zullen alleen nog maar meer bijzondere bottelingen bijkomen, in beperkte oplages waardoor het collectables worden en de prijs lekker opgedreven kan worden. Het enige waar ik dan in je verhaal in mee ga, is: "wat denk je dat die flessen gaan kosten"...

Daarbovenop komt dat er in diverse regio's diverse smaken zijn. Een master blender moet zich daarop kunnen instellen. Dit vergt soms een flink inlevingsvermogen, inclusief het proberen aan te passen aan de drink- en eetpatronen van de mensen waarvoor de persoon de whisky maakt. Dit proces laat zich niet eenvoudig vervangen door een receptje.

[DutchEdge]

Op de kokers van de 12 en 15 wel

Ja misschien slecht uitgelegd ik drink momenteel de 18 en daar zie ik het niet op (op de fles).

Het bleef mij ook jeuken, dus net even op de fles (12yo) gekeken en daar staat het inderdaad niet op! Kennelijk alleen op de kokers misschien.

Heb even gekeken naar mijn eigen 15 revival en verschillende andere (12, 18, 21) op whiskybase. Het staat inderdaad alleen op de koker en niet op de fles. Vreemd/opvallend overigens, maar goed, het staat in ieder geval wel érgens op.
Er zijn echter ook versies van 12 original van 40%, ik kan me niet voorstellen dat die non chill filtered is.

[Sietseus]

Nu vroeg ik mij plotseling af hoe dit zit met new make? Dit naar aanleiding van een artikel over een master blendSter waarin zij stelde dat het herkennen van de spirit, en aan de hand daar van de vaten bepalen waarin die het goed zal doen, een tak van sport is waarin het onderscheid tussen de vakmensen en meesters gemaakt wordt. Zit er veel variatie in de new make van 1 en dezelfde distilleerderij? Aannemend dat ze volgens 1 en het zelfde recept new make maken in het voorbeeld. Ik kan mij voorstellen dat een bepaalde batch gerst/mout er ook invloed op heeft? Stel je wil het allemaal zo constant mogelijk houden, hoe constant is het dan in werkelijkheid? Want als het echt altijd het zelfde is, dan kan je standaard recepten gebruiken met een bij benadering voorspelbaar eind resultaat, maar dit lijkt mij dus niet zo eenvoudig als ik het artikel mag geloven...
Nu vraag ik mij dus af:

- Zit er dan nog vel variatie in de eigenschappen van de new make? En zo ja wat zijn de voornaamste verschillen die merkbaar zullen zijn en wat voor invloed heeft dat op de vervolgstappen (type vat waar het in gaat bijv.)?

Idealiter niet. Wij (The Macallan/Highland Park) willen het liefst een continuïteit in de new make hebben. Het kan echter voorkomen dat er kleine verschillen tussen runs optreden, dit egaliseren we door de spirit van verschillende runs met elkaar te mengen en zo tot een terugkerend geheel te komen. Soms experimenteren we met een aparte run (bijv. 100% peated bij HP of een ander gerstras), dat heeft wel aparte resultaten. Vatkeuze wordt vooraf bepaald, voor het vullen van speciale edities worden specifieke vatselecties apart gezet.

- Zijn die verschillen al merkbaar bij bijv. 2 opeenvolgende runs?

Kan voorkomen, hoewel echt minimaal.

- Zijn die verschillen merkbaar tussen verschillende gerst/mout batches?

Voor Macallan distilleren we een deel spirit van het gerstras Momentum (voorheen Minstrel, daarvoor Golden Promise). Dat is anders dan spirit van Concerto of Optic. Gerstrassen verschillen van elkaar door bijv. de hoeveelheid eiwitten en stikstof in de korrel. Dit kan resulteren in een lichtere of juist zwaardere (meer oliën) spirit. Runs van hetzelfde gerstras hebben doorgaans hetzelfde resultaat, tenzij er met opslag iets anders is gegaan.

- Is hier een controle op?

We controleren elke stap. Dus ook new make spirit, die controle voeren we zowel op de distilleerderij op, als in het lab, als door een team dat niet in productie werkt.

- Is het mogelijk dit door de jaren heen constant te houden? Desnoods met aanpassingen in het proces?

Daar stemmen wij onze methode zo goed als het kan op af. Echter, eens in de zoveel jaren wordt grondstofgebruik veranderd door bijvoorbeeld vernieuwde gerstrassen, beter werkende gist, etc. Een reden om 'oude' gerstrassen niet te gebruiken is bijvoorbeeld dat het ras steeds vatbaarder wordt voor ziekten en minder oplevert.
[/quote]

- Hoe gaat men hier in de praktijk mee om?

Meten, meten, meten! We houden continu in de gaten wat ons proces oplevert. Mogelijke verschillen worden getraceerd naar het moment van productie en waar nodig aanpassingen gemaakt (temperatuur, lengte van een run, hoeveelheid water/gist/etc). Bijschakelen blijkt zelden nodig.

- Wordt er überhaupt gepoogd hier consistentie te bereiken?

Ik geloof dat mijn antwoorden op bovenstaande vragen hier inzicht in hebben kunnen geven

Sorry... ik liet mij even gaan

Ben benieuwd of iemand, of Sietseus aangezien die nogal goed geinformeerd is..., hier wat licht op kan schijnen?

Bedankt voor je geduld!

[berndw]

Een vraag van mijn kant:
Ik ben dus net een ruime maand wat 'serieuzer' met whisky bezig. Samples besteld, af en toe lekker proeven en beetje noteren. Nu probeer ik zoveel mogelijk 'samen' te proeven met een Ralfy of een andere snuiter op YT. Vind ik leuk en draagt bij aan de beleving voor mij. Ik vind de één lekker, de ander wat minder en de ander superlekker.
Als ik dan kijk naar ratings op bijv. whiskybase en de malt marks van Ralfy, dan valt het mij op dat er best veel whisky's zijn die redelijk hoog (85+) scoren. Deze zijn ook niet per sé duur. En het verschil tussen een 87'er of 92'er heb ik nog niet kunnen ontdekken. Maar dat hoeft ook niet, dat laat ik aan de meer ervaren proevers/drinkers.
Nu kom ik even the point: Er zijn dus heel veel whisky's vanaf 85 punten verkrijgbaar (een 8.5 vroeger op school was bijna een 10) voor niet heel veel geld. +/- 30 tot 45 euro. Waarom zou je een whisky van 15-20 euro gaan kopen die tussen de 70 en 80 punten scoort?? Je kunt zeggen: voor mijn daily dram. Ik kan uiteraard niet in ieders portemonnee kijken, maar als dat tientje meer zo'n verschil maakt zou ik andere hobby kiezen, of mijn dagelijkse drankje inruilen voor een pilsje en de whisky voor de special ocasions houden.

Zou de beweegreden om 'mindere' whisky's te kopen alleen een financiële zijn, of zijn er allerlei sentimenten waar ik nu geheel overheen kijk?

[Dre]

Nu kom ik even the point: Er zijn dus heel veel whisky's vanaf 85 punten verkrijgbaar (een 8.5 vroeger op school was bijna een 10) voor niet heel veel geld. +/- 30 tot 45 euro. Waarom zou je een whisky van 15-20 euro gaan kopen die tussen de 70 en 80 punten scoort?? Je kunt zeggen: voor mijn daily dram. Ik kan uiteraard niet in ieders portemonnee kijken, maar als dat tientje meer zo'n verschil maakt zou ik andere hobby kiezen, of mijn dagelijkse drankje inruilen voor een pilsje en de whisky voor de special ocasions houden.

Zou de beweegreden om 'mindere' whisky's te kopen alleen een financiële zijn, of zijn er allerlei sentimenten waar ik nu geheel overheen kijk?

Het zal vooral (ook) met smaakontwikkeling te maken hebben. Beginnen met goed betaalbare whisky's met een nog niet al te uitgesproken smaak is toch veelal de manier waarop men de eerste stappen in de whisky zet. Later wordt het dan meer een uitdaging om (smaak)vollere, complexere en dus betere whisky's te vinden voor nog steeds een mooie prijs (zie het 'Bang for your Bucks' topic).
Overigens zou ik me niet al te blind staren op de punten. Is hier op het forum al het nodige over geschreven, de ratings moet je toch altijd met een gezonde korrel zout nemen. Er zijn vele redenen hoe een bepaalde score tot stand komt, naast goed onderbouwde scores van ervaren whisky-drinkers is dat o.a. ook: een evt. hype rondom een whisky, het napraten van elkaar, en natuurlijk ook het verschil in smaak per individu.
Uiteindelijk kun je het beste gewoon van je eigen smaak uitgaan en je niet teveel door ratings laten leiden. Veel samples proeven, daarmee je eigen smaak(profiel) ontwikkelen, en hopen dat je favoriete whisky's nog enigszins tot het betaalbare segment behoren

[berndw]

Duidelijk, ik heb het argument van smaakontwikkeling vaker gehoord. Bijv. bij Henri toen ik daar mijn eerste setje samples op ging halen. Eigenlijk kan je mijn vraag dan omdraaien m.b.t. het extra tientje uitgeven. Ik moet mezelf afvragen, wil ik een tientje minder uitgeven aan een fles die over het algemeen lager scoort, maar misschien beter is voor mijn ontwikkeling.
Lastig, dit gaat tegen mijn natuur in, omdat ik liever iets meer uitgeef voor een 'beter' product. Vandaar dat ik ook whisky ben gaan drinken, mooi product.

maar ik begrijp het argument wel, en zal er nog eens goed over nadenken

ps. uiteraard moet ik ratings niet te letterlijk nemen, maar als er echt veel scores zijn gegeven, kan ik er wel een beetje vanuit gaan. 75 of 88 punten, zal toch wel ergens kloppen dan.

[Breedút_Genietsje]

Ik ben niet zo van de ratings; dat een ander een whisky meer dan 85 punten geeft wil nog niet zeggen dat ik 'm ook lekker moet vinden...
Zelf proeven en smaak 'ontwikkelen' is veel leuker.

Ik vind het ook leuk om dezelfde whisky onder andere omstandigheden te proeven,
(door het klas een 10 tal minuten te laten staan, een paar druppen water toe te voegen
of na het eten van chocola of droge wordt)
3cl samples schieten dan te kort.

En ja, de 70 cl 'samples' worden dan wel prijzig...
Dat kan zeker het verschil maken tussen een fles van 3 tientjes of 5 tientjes.