Het Whisky Forum

Het is natuurlijk best voor de hand liggend dat blinde resultaten anders zullen zijn dan niet-blinde resultaten. De hierboven genoemde argumenten sluit ik me bij aan.

Wat ik me wel vaak afvraag is het volgende. Is er een soort algemene consensus over de scores die mensen geven? Wat betekent het nou eigenlijk? Zoals Yapi al zegt sommigen vinden 78 heel goed?

Mijn interpretatie was altijd ongeveer zo:
<50 = ondrinkbaar (wordt vrijwel niet gebruikt)
50 - 59 = drinkbaar, maar niet voor je plezier
60 - 69 = drinkbaar, maar je zult het niemand aanraden
70 - 79 = OK (als in: voldoende)
80 - 89 = goed, aanrader voor anderen (hier zit dan dus veruit de meeste whisky)
90 - 100 = absolute topkwaliteit

Het gekke aan dit systeem vind ik altijd dat een groot deel van de schaal niet gebruikt wordt. Aan de andere kant: hebben "we" wel genoeg waarnemingsvermogen om daadwerkelijk heel nauwkeurige scores te geven aan drankjes? Ik betwijfel het. Dus misschien is 70 - 95 range waar 95% van de whisky in valt ook wel genoeg om een oordeel in te geven?

Wat is jullie mening daar überhaupt over? Of kaap ik nu dit topic te veel weg van het oorspronkelijke onderwerp?

Ik zie dat we nog niet een dergelijk (algemeen) onderwerp hadden, dus bij dezen even afgesplitst

Hoe ik zelf scoor: inderdaad min of meer volgens bovenstaande schaal (ik noem het maar even het Malt Maniacs systeem). Zelden onder de 75, zelden boven de 92.

Idem, alles onder de 80 wil ik eigenlijk niet meer herproeven.

tussen 80 en 84 zijn wel okee whisky's, maar niet mijn ding. Of met toch een bepaald foutje in voor mij, te bitter, te houterig, een vleugje zeep, te straf met te weinig smaak, enz. Deze whisky's ga ik niet vlug herproeven, maar kan wel.

85 betekent dat ik met plezier nog eens een dram inschenk, en geen storende fouten. Tot aan 89 geeft gewoon de verhouding weer hoe snel ik opnieuw een dram ga inschenken, hoe hard ie me smaakt, hoe perfecter hij wordt.

90 is een perfecte whisky, dwz foutloos, complex en helemaal mijn smaak. Voor mij heel wat Littlemills, Clynelish en Bowmore . Super fruitig, olieachtig, mineraal soms, meestal vol, van die riesling whisky's, vleugje turf of sherry, maar fruit overheerst.
91 is net dat ietsje meer dan 90, maar dan met een karakteristiek die de whisky erg speciaal maakt. Kan bepaalde kruidigheid in een Clynelish zijn, of dat brora-neusje in een bowmore, of die engelenpis van een Littlemill… of bv die extra olie - waxyness in de 18yo Springbank Nectar van dit jaar
92 is nagenoeg mijn limiet. Voor de allerbeste Littlemills, hedendaagse Clynelish en Bowmore's bv
93 en meer… tja, Lindores festival, Clynelish-Brora tastings, Glenburgie 66, de beste Lochside 81, Springbank Local Barley, wat oude samarolibottelingen, sestante, enz. Een paar dagen in een jaar, deze.

Idem, alles onder de 80 wil ik eigenlijk niet meer herproeven.

tussen 80 en 84 zijn wel okee whisky's, maar niet mijn ding. Of met toch een bepaald foutje in voor mij, te bitter, te houterig, een vleugje zeep, te straf met te weinig smaak, enz. Deze whisky's ga ik niet vlug herproeven, maar kan wel.

85 betekent dat ik met plezier nog eens een dram inschenk, en geen storende fouten. Tot aan 89 geeft gewoon de verhouding weer hoe snel ik opnieuw een dram ga inschenken, hoe hard ie me smaakt, hoe perfecter hij wordt.

90 is een perfecte whisky, dwz foutloos, complex en helemaal mijn smaak. Voor mij heel wat Littlemills, Clynelish en Bowmore . Super fruitig, olieachtig, mineraal soms, meestal vol, van die riesling whisky's, vleugje turf of sherry, maar fruit overheerst.
91 is net dat ietsje meer dan 90, maar dan met een karakteristiek die de whisky erg speciaal maakt. Kan bepaalde kruidigheid in een Clynelish zijn, of dat brora-neusje in een bowmore, of die engelenpis van een Littlemill… of bv die extra olie - waxyness in de 18yo Springbank Nectar van dit jaar
92 is nagenoeg mijn limiet. Voor de allerbeste Littlemills, hedendaagse Clynelish en Bowmore's bv
93 en meer… tja, Lindores festival, Clynelish-Brora tastings, Glenburgie 66, de beste Lochside 81, Springbank Local Barley, wat oude samarolibottelingen, sestante, enz. Een paar dagen in een jaar, deze.

AMEN

Mijn interpretatie was altijd ongeveer zo:
<50 = ondrinkbaar (wordt vrijwel niet gebruikt)
50 - 59 = drinkbaar, maar niet voor je plezier
60 - 69 = drinkbaar, maar je zult het niemand aanraden
70 - 79 = OK (als in: voldoende)
80 - 89 = goed, aanrader voor anderen (hier zit dan dus veruit de meeste whisky)
90 - 100 = absolute topkwaliteit

Wat ik me dan afvraag... waar zit hem het verschil tussen 79 en 81 dan in...
Bestel je 79 nog wel in een bar/Restaurant als er geen whiskies uit de hogere klasses zijn om toch maar ´sophisticated´ over te komen, maar zal hij er thuis niet inkomen? Of ligt de Bar/Restaurant vs. Thuis drempel bij 85 of zelfs 88 punten....

En hoe klassificeer je 80-98?
80 Goed-Beter dan OK
82 Goed-Minder dan Goed
84 Goed-Goed
86 Goed-Beter dan Goed
88 Goed-Minder dan Topkwaliteit
90 Topkwalieit (maar minder dan Absoluut).

Maak je het jezelf (in het algemeen) niet onnodig moeilijk met een schaal van 0-100?
Zeker als ik dan lees dat de 'beleving' ook een deel van de score is...of kan zijn.
En dan is zo'n score ook maar een momentopname.

Ik heb zelf ondervonden dat na verloop van (een korte) tijd mijn smaak is verschoven naar geturfde whisky.
Een Laphroaig 10y/o vond ik in 2011 vies bij de Whisky Experience (equivalent van (veel) minder dan 50 punten)
Hier heb ik laatst een flesje van uitgemaakt. Hoewel ik hem niet meer vies vond maar zelfs lekker was hij niet geweldig.
Hoe zou ik hem dan moeten scoren als ik hem OK vind (70-79)...
Maar als ik met een maatje voor de kast zou staan hem niet zou aan raden (60-69)...
Is dat dan een 69 of en 70 score?
{Retorische vraag - behoeft geen antwoord}

Zelf houd ik een score systeem aan van -- / - / = / + / ++
Als een Whisky geen indruk maakt (goed + of slecht -) blijft het vakje leeg voor een volgende tasting.
Waarbij een leeg vakje eigenlijk (bijna) gelijk is aan =
Het gros van de Whiskies zit in de middelste 3 groepen omdat ik gewoon wil genieten.
Ik kan me er niet echt druk over maken of een Whisky een beetje OK, een beetjeboel OK, of een grootbeetjeboel OK is.
Alledrie vallen in de + totdat het een enormgrootbeetjeboel OK Whisky is.
Het is meer een systeem voor mij om toekomstige miskopen te voorkomen, hoewel de scores niet heilig zijn.

Wat ik al eens eerder heb aangehaald is dat ik liever een (beknopte) smaaknotitie lees dan een score zie.
Een Whisky aangeduidt met 'turfneus' door een van de (door mij gezien als) experts op dit forum zegt mij meer dan een score van 90 door diezelfde expert. Zodra diezelfde door mij benoemde expert 15-20 geuren aanhaalt in de neus is hij mij ook weer kwijt. Zoals ik het zie zijn scores er meer voor jezelf dan voor anderen. Tenzij je een duidelijke overeenkomst ziet tussen de scores van jezelf en degene die je voor jezelf als expert hebt bestempeld.