Het Whisky Forum

Uit: Korenwijn vs. Whisky

Jock schreef:(...) Maar ik heb heel ervaren whisky drinkers zien blunderen toen ze een Oude Korenwijn blind proefden. Niet zo heel lang geleden dacht een zeer bekende whisky kenner en verzamelaar dat een Oude Korenwijn een Bruichladdich oude stiijl was.

Tsja... wat is blunderen? Wanneer iemand zegt zeker te weten bepaalde whisky te herkennen en je kan het niet: dat is blunderen. Ikzelf (en zeker nu ik nog zo'n jonkie op whisky gebied ben) zal niet beweren whiskies te kunnen herkennen. Mij zou je dan zomaar voor de gek kunnen houden met 'een andere goud gekleurde vloeistof' als whisky voor te schotelen.

En dan nog... ik geloof er niet zo in. Ja, misschien kun je een Laphroaig herkennen, maar dan kunnen zeggen: "Dit is een Laphroaig uit 1989 x,y% abv, gelagerd op die-en-die vaten en is gebotteld door X" Ik weet het niet!

En zeker zo'n Highland / Speysiders... die lijken vaak veel op elkaar!

Wie durft te zeggen dat hij / zij whisky blind kan proeven (en herkennen, want alleen blind proeven kan ik ook )? Hoever ga je daarin? Alleen de distilleerderij? Dieper? Alleen Scotch? Ook Bourbon, Japans, etc?

Een mooi voorbeeld is de Benromach Peat Smoke 55 ppm. Als je deze blind zou moeten proeven verwacht je zeker niet dat het hier om een Speyside whisky gaat.

Ik denk toch dat het zeer moeilijk is om exact te kunnen zeggen welke whisky je voor je neus hebt, van welke distilleerderij, welk soort vaten etc. Vooral omdat er veel 'gespeeld' wordt met het afwerken in andere, speciale vaten zodat je soms een heel ander karakter krijgt dan je gewoon bent van die distilleerderij. Ik slaag er meestal wel in om de regio juist te hebben. Ik slaag er soms ook in het de merknaam van de whisky juist te hebben, maar om dan te specificeren om welke expressie het gaat is nog iets anders. Soms echter zijn de whisky's zo uitgesproken van geur en smaak dat je haast niet kan missen, maar dan nog is het moeilijk om te zeggen welke je proeft.

johan brugge schreef:Ik denk toch dat het zeer moeilijk is om exact te kunnen zeggen welke whisky je voor je neus hebt, van welke distilleerderij, welk soort vaten etc. Vooral omdat er veel 'gespeeld' wordt met het afwerken in andere, speciale vaten zodat je soms een heel ander karakter krijgt dan je gewoon bent van die distilleerderij. Ik slaag er meestal wel in om de regio juist te hebben. Ik slaag er soms ook in het de merknaam van de whisky juist te hebben, maar om dan te specificeren om welke expressie het gaat is nog iets anders. Soms echter zijn de whisky's zo uitgesproken van geur en smaak dat je haast niet kan missen, maar dan nog is het moeilijk om te zeggen welke je proeft.

Volkomen mee eens, Johan. Het is volgens mij ook een spel v/d dist. om telkens weer met iets nieuws te komen, neem nou die duitser die jaren geleden z`n whisky op een haringvat liet finishen.
Wel een hype maar niet te pruimen....

blind proeven is zoooo moeilijk
Vorig jaar eens met groepje vrienden gedaan. En dat zijn toch allen redelijk ervaren whisky drinkers. Ik had blind de classic six voorgeschoteld (de normale en de DE versie). Whisky die toch bij iedereen goed bekend is. En als je de meeste van ons vraagt: "herken je een Talisker of een Lagavulin uit zo'n line-up" zeggen we volmondig "maar natuurlijk". Nou mooi niet dus hè. Van de 12 whiskies die door een man of 8 serieus geproefd werden werd welgeteld 1x de juiste ditilleerderij genoemd (Talisker). en dan nog de verkeerde botteling, maar vooruit.
Gezellig was het wel!

Dit onderwerp brengt een aantal reeds eerder geopende onderwerpen mooi samen John.

Even mijn korte definitie van het begrip in het onderwerp.
Herkennen kun je alleen iets dat herkenbaar is door zijn specifieke karakteristieken. Je moet dan met kijken, ruiken en proeven (inclusief voelen) een analyse uitvoeren en de resultaten daarvan vergelijken met de karakteristieke kenmerken die behoren bij een specifieke whisky.... of andere drank met dezelfde kenmerken natuurlijk. En die moet je dan wel kennen om ze te kinnen herkennen als je ze al kunt determineren.
Blind proeven is dus eigenlijk identificeren, want je proeft een drank zonder identificatie. Dat is inderdaad wel heel wat anders dan "rapportcijfers" geven (zie ook Kun je te vroeg beginnen met het maken van proefnotities? en Aroma's (ex- en intrinsiek) in Whisky, etc. ).

JayDie schreef:En dan nog... ik geloof er niet zo in. Ja, misschien kun je een Laphroaig herkennen, maar dan kunnen zeggen: "Dit is een Laphroaig uit 1989 x,y% abv, gelagerd op die-en-die vaten en is gebotteld door X" Ik weet het niet!

Het bovenstaande gaat ook wel heel snel.
Eigenlijk begint deze discussie door het identificeren van Oude Jenever als zijnde Whisky. Dus blind proeven op het hoogste abstractie niveau (niet zozeer op het hoogste niveau). Gewoon twee drankjes herkennen.

Dit heeft direct te maken met dit onderwerp: Het belang van een whisky "vintage" in vergelijking tot wijn.
Nog los even van het fabel-gehalte van het herkennen van een wijn-chateau en oogstjaar, is het bij wijn beter mogelijk te identificeren wat het herkomstgebied (terroir) is en het oogstjaar doordat de kenmerken én beter beschreven zijn én ze vaak inderdaad veel beter in de karakteristieke kenmerken terug te vinden zijn dan bij onze geliefde whisky.

Dit heeft direct te maken met de discussie die we voren in Whisky geclassificeerd - David Wishart. In het kort is dit dat niet alle Highland voldoet aan de (té) generieke definitie van Highland. De smaakprofielen komen hieraan beter tegemoet. Je moet om te identificeren dan wel én die smaakprofielen paraat hebben én de analyse net zo grondig uit kunnen voeren.

p_froes schreef:Haha ja dat was mooi, hoewel we toen ook net gegeten hadden en al redelijk wat op hadden. Dus we kunnen hem er niet echt op afrekenen.

Door dat laatste komen we dan bij mijn stokpaartje, namelijk: Hoeveel kun je nog objectief proeven ?

Whisky kennis en proef ervaring zijn natuurlijk onontbeerlijk. Echter de diversiteit en complexiteit en de continu groei van finishings en andere "experimenten" en "verontreinigingen" maken herkenning en identificatie steeds lastiger.
Je mag dus inderdaad al blij zijn een whisky te herkennen. Hoe kun je nu een Islay nog identificeren als een Highland in een Islay-vat wordt gerijpt om er maar eens één te noemen. Dan hebben we het nog niet over Rum, Cognac, Madeira, Port "finishings" van 3, 6 9, of zelfs 24 maanden...

Dus ook kennis en ervaring met andere dranken zoals Rum, Cognac, Madeira etc. etc. is dan een factor van belang. Als een Jenever steeds meer lijkt op een whisky en je nog nooit Jenever gedronken hebt is het niet vreemd dat je de een met de ander verwart (bijvoorbeeld Korenwijn vs. Whisky). Toch

Piet, eigenlijk sla je de spijker op z'n kop (maar je mixt ook wel veel in dit onderwerp waar ik niet op doel).

Ik geloof inderdaad niet zo in blind proeven en herkennen. Ja, je ruikt peat, maar is dat nu een Islay whisky of een Highland gerijpt op een Islay vat. Het gaat me niet om whiskies in hokjes te duwen (dit is een Islay, dit is een Speyside), want dat kan je eigenlijk niet herkennen (precies om die reden hierboven genoemd).

Het gaat mij echt om diegene die beweren een whisky blind te kunnen herkennen

laddie teun schreef:En als je de meeste van ons vraagt: "herken je een Talisker of een Lagavulin uit zo'n line-up" zeggen we volmondig "maar natuurlijk". Nou mooi niet dus hè.

Bewijst dat je dat niet zomaar kan. Tsja... wellicht als je expert bent op dat gebied en het je beroep is. Maar dan nog...


Als het niemand lukt blind een whisky te herkennen, koop je dan een merk (want dit IS en MOET lekker zijn) of koop je iets wat je lekker vindt: Ja, een whisky van een paar honderd euro daar kun je mooi mee pronken, maar wanneer je die bij wijze van naast een whisky van een paar tientjes zet en je herkent hem niet...


Note: het gaat me dus niet om het classificeren van whisky, noch om of je een korenwijn kan onderscheiden van een whisky. Iedereen kan vast verschillen ruiken en proeven tussen whiskies, maar ik denk dat merk en de prijs er ook toe doen...

Het gaat me ook niet om hoeveel whiskies je kan proeven: een leuke test voor jezelf kan zijn om twee Islay's naast elkaar te zetten, je weet welke Islay's het zijn, maar niet in welk glas. Dan kijken of je ze eruit kan halen. Dan met 3, etc. Ook belangrijk is dat je het niet aan de kleur van de whisky kan zien (anders is het niet meer blind): daar zijn van die speciale blauwe glazen voor.

Wanneer wij gevraagd worden een proeverij te geven, doe ik dat nooit blind. Dat is niet leuk voor de deelnemers en bovendien willen wij graag kennis en enthousiasme overbrengen. Wel zet ik soms een mystery whisky in de line up maar vertel altijd wat het is.
Helaas zijn er ook mensen die het "leuk" vinden om je in verlegenheid te brengen en je dan iets proberen op te dringen.
Laatst moest ik er weer aan geloven. Een "grapjas" schonk een "whisky" voor me in die "heel zeldzaam" was en "nergens meer te krijgen". Je kent het wel. Hij was diep teleurgesteld toen ik eraan rook en hem mededeelde dat dit cognac was (wat het inderdaad was, maar dat is niet zooo moeilijk als je gewend bent om te ruiken).
In het Craigellachie Hotel raadde ik eens vier van de vijf goed in een blinde proeverij. De reactie was toen: ja, geen kunst, want jij bent een expert. Twee dagen later in de bar van de Craig, had ik drie van de drie mis en het commentaar was: nou, zo goed ben je nu ook weer niet.
Lessons learned: ik doe niet meer mee aan dit soort flauwekul, want je doet het nooit goed Michael had er trouwens ook een bloedhekel aan als mensen dit probeerden te flikken.

Wat Becky en ik wel doen om elkaar te blijven trainen, is 's avonds een whisky voor elkaar inschenken zonder dat de ander ziet welke het is en die whisky dan voor elkaar beschrijven. Becky is daar heel erg goed in, beter dan ik.

Nieuwe monsters die we krijgen, proeven Becky en ik wel blind. We willen bij onze beoordeling niet beinvloed worden door uiterlijke kenmerken, behalve de kleur. Ik vind een hele bleke ardbeg net zo mooi als een diep amberen macallan. Andersom heb ik ook gezien, alhoewel een amberen ardbeg veel zeldzamer is dan een bleke macallan. Bij het beschrijven gaat het mij om de totaalindruk die de whisky maakt, of hij evenwichtig is of niet. Dat ie naar banaan of naar kiwi ruikt, vind ik minder interessant.

Probeer zelf eens een week lang dezelfde whisky op dezelfde tijd te drinken, na het eten. Noteer je bevindingen eerlijk en kijk dan wat voor verschillende indrukken je krijgt. Heeft allemaal met type eten, conditie en gezondheid te maken.
En het leuke is dat je uit 1-en-dezelfde fles wel 5 verschillende drams hebt geproefd

Hulde Hans! Geweldig verhaal; ben het helemaal met je eens!

Ook dank voor de diverse tips in je bericht!

macoffringa schreef:Wat Becky en ik wel doen om elkaar te blijven trainen, is 's avonds een whisky voor elkaar inschenken zonder dat de ander ziet welke het is en die whisky dan voor elkaar beschrijven. Becky is daar heel erg goed in, beter dan ik.

In alle eenvoud een goede tip Hans
In het geval van Marijke en mij wordt dit wel eenrichtingverkeer (jullie kennen inmiddels de affiniteit die Marijke met whisky heeft), wel minder pret maar niet minder leerzaam, voor mij althans. ... en wie weet wat er nog uit kan groeien

macoffringa schreef:Probeer zelf eens een week lang dezelfde whisky op dezelfde tijd te drinken, na het eten. Noteer je bevindingen eerlijk en kijk dan wat voor verschillende indrukken je krijgt. Heeft allemaal met type eten, conditie en gezondheid te maken.
En het leuke is dat je uit 1-en-dezelfde fles wel 5 verschillende drams hebt geproefd

Helemaal mee eens Hans! Het gebeurt soms dat ik dezelfde whisky een paar dagen na mekaar drink en soms heel andere indrukken krijg. Zeker naarmate de fles leger is kan de smaak wat wijzigen door oxidatie en dan proef ik soms heel andere dingen (zoals bv. sherry) die ik vroeger niet zo uitgesproken opmerkte. Mijn vrouw heeft een hekel aan whisky, maar ook zij kan heel goed de 'nose' van een whisky omschrijven.

Op de maandag tijdens het Islay Festival is er een Whisky Tasting Ceilidh in Port Ellen. Alle distilleries zetten hun "standaard botteling" in een blauw glas. Plus twee new makes. Je mag raden wat, wat is. Ik maakte er een puinhoop van. De twee winnaars kregen als prijs alle festival bottelingen van alle distilleries op Islay plus Jura erbij. Vorig jaar was het een vader en zoon die de eerste en tweede prijs wonnen. Beiden kwamen uit Cambuslang bij Glasgow.
Later op de avond vertelde ze mij dat ze het gewoon raadde. Ze wisten het niet zeker.

Jock