Whisky blind scoren, anders dan niet-blind?

[thijs100]

Leuke discussie hier Hoewel discussie misschien overdreven is, want ik denk dat iedereen het wel met elkaar eens is dat de ervaring enorm veel invloed heeft op het scoren van whisky. Dus om de initiële vraag te beantwoorden: ja, blind scoren is heel anders dan niet-blind scoren.

Ik denk dat ik er verder weinig meer aan toe te voegen heb, bijna alles is wel gezegd. Met het scoren van drams is er niet een echte angst om op m'n bek te gaan.

Ik ben er zeker van dat al die bloggers hun samples heel wat nuchterder en objectiever (en minder chauvinistisch) zouden scoren indien ze dit blind zouden doen.

Ik denk dat je bloggers wel gewoon kan vervangen door whiskydrinkers

[laddie teun]

Maar zou je hem simpelweg ook niet als beter beleeft hebben, wetende wat het was?

Ik denk dat de vraag die hier uit voortvloeit is: wat is de echte waarde van een whisky? Is die constant, en moet je er dus alles aan doen om afleidende factoren (zoals label, reputatie, het gezelschap waarin je drinkt, de sfeer) te verwijderen (er dan van uitgaande dat je vervolgens consistent hetzelfde scoort bij dezelfde whisky, de werkelijke waarde van die whisky voor jou).

Óf zijn die afleidende factoren nu juist een integraal onderdeel, wisselt je waardering a.d.h.v. die factoren en kan een whisky dus eigenlijk per definitie niet één score hebben?

Kort gezegd: intrinsieke waarde of beleving?

Absoluut het laatste. verwachting, beleving, en allerlei "afleidende" factoren zijn wat mij betreft een wezenlijk onderdeel van hoe ik van een whisky geniet, hoe ik hem beleef. Zoals eigenlijk met alle smaakdingen. Goed eten smaakt ook nog beter in goed gezelschap.

Daarnaast kun je nooit alle "afleidende" factoren uitschakelen. ook niet als je zo objectief mogelijk beoordeelt. Je hebt altijd wel iets gegeten of gedronken, je hebt altijd een emotionele toestand. Je smaak veranderd. Je proeft een whisky nooit in 100% dezelfde omstandigheid dan een andere keer. Uiteindelijk is het gewoon een momentopname. Ik wacht nog steeds op de blogger of schrijver die op een mooie wijze juist deze extra smaakbepalende factoren weet te verwerken in zijn/haar beoordeling van een whisky.

[johan brugge]

Ik denk dat je bloggers wel gewoon kan vervangen door whiskydrinkers

Daar heb je wel gelijk in, maar sommigen van die bloggers worden als goden aanbeden en hebben heel veel invloed op de publieke opinie. De beleving en de verwachtingen van die whisky's worden zo kunstmatig de hoogte in gestuwd.

[I_SPEY]

Maar zou je hem simpelweg ook niet als beter beleeft hebben, wetende wat het was?

Ik denk dat de vraag die hier uit voortvloeit is: wat is de echte waarde van een whisky? Is die constant, en moet je er dus alles aan doen om afleidende factoren (zoals label, reputatie, het gezelschap waarin je drinkt, de sfeer) te verwijderen (er dan van uitgaande dat je vervolgens consistent hetzelfde scoort bij dezelfde whisky, de werkelijke waarde van die whisky voor jou).

Óf zijn die afleidende factoren nu juist een integraal onderdeel, wisselt je waardering a.d.h.v. die factoren en kan een whisky dus eigenlijk per definitie niet één score hebben?

Kort gezegd: intrinsieke waarde of beleving?

Absoluut het laatste. verwachting, beleving, en allerlei "afleidende" factoren zijn wat mij betreft een wezenlijk onderdeel van hoe ik van een whisky geniet, hoe ik hem beleef. Zoals eigenlijk met alle smaakdingen. Goed eten smaakt ook nog beter in goed gezelschap.

Daarnaast kun je nooit alle "afleidende" factoren uitschakelen. ook niet als je zo objectief mogelijk beoordeelt. Je hebt altijd wel iets gegeten of gedronken, je hebt altijd een emotionele toestand. Je smaak veranderd. Je proeft een whisky nooit in 100% dezelfde omstandigheid dan een andere keer. Uiteindelijk is het gewoon een momentopname. Ik wacht nog steeds op de blogger of schrijver die op een mooie wijze juist deze extra smaakbepalende factoren weet te verwerken in zijn/haar beoordeling van een whisky.

Door hetgeen wat je hier boven duidelijk hebt verwoord, beste Teun, blijkt - voor mij althans - dat je "een whisky" vrij aardig weet te omschrijven, ergo, dat je een mooie waarde weet toe te kennen aan die toch wel vrij bijzondere, mooie whisky. En over een hele mooie whisky wordt - over het algemeen - heel lang nagesproken.
Wat 'een beleving', Teun!

[defeatless]

Uiteraard gaat het om de beleving.
Gisteren stond ik bij Woudenberg met water in m'n tanden naar de whisky te kijken. Ik zoek twee flessen uit één van een distilleerderij die ik nog niet ken en één waarvan ik graag meer wil drinken. Dus daar begint het al.

Als ik thuis kom dan staan ze op de plank mij aan te kijken. En dan komt er een moment dat ik ze open maak. Dat is de volgende stap.

De fles van de distilleerderij die ik nog niet ken heb ik wel wat over gelezen of gehoord en wil ik wel eens proberen, omdat, om een voorbeeld te noemen, Ralfy er positief over was. Dus daar zit ook weer een beleving in.
Nu ja dan kan een whisky tegenvallen, maar dat zal eerder gebeuren met een blind tasting, want dan is die beleving er helemaal niet.
De andere whisky heb ik al een positieve ervaring mee, dus daar ben ik ook al 'bevooroordeeld' mee. En die kan dan ook tegenvallen, maar wel ten opzichte van de eerdere ervaring dus kan het nog steeds een goede whisky zijn (ben ik te volgen?). Toch zal je die referentie met een blind tasting niet hebben en valt de whisky dan gewoon tegen.

Maar zoals in het begin van het draadje gesteld werd is het 'op je bek gaan' ook iets. Je wilt (onbewust) natuurlijk niet dat mensen iets echt heel smerig vinden en jij het er 93 voor gegeven. Maar aan de andere kant, wat zou dat boeien? Meer whisky voor jou .

[totalatool]

Bart, wat was eigenlijk jouw gevoel toen je in je HEBT zag dat de blinde scores wat tegenvielen? Althans, dat was in mijn herinnering wel wat mij opviel.

Opvallend nu bij de competitie van Usquebaugh is voor mij dat de scores niet alleen vrij laag zijn, maar ook erg dicht bij elkaar liggen.

[Yapi]

Bart, wat was eigenlijk jouw gevoel toen je in je HEBT zag dat de blinde scores wat tegenvielen? Althans, dat was in mijn herinnering wel wat mij opviel.

Opvallend nu bij de competitie van Usquebaugh is voor mij dat de scores niet alleen vrij laag zijn, maar ook erg dicht bij elkaar liggen.

ik heb daar een beetje uit afgeleid dat mijn smaak helemaal niet die van een ander is. Misschien zoals jij je voelt als ik die Laga Feis Isle 2014 83 geef. Ik blijf ook bewust weg van deze drams, omdat ik niet anders kan dan ze laag scoren, en ik weet dat ze dat misschien niet verdienen "objectief" bekeken, of beter nog, bekeken door de ogen van de ander. En ik geef ook altijd eerlijk toe dat een Littlemill of een Bowmore of een Clynelish bij mij al vaak met 2 punten meer beginnen, gewoon omdat ik al opgewonden geraak bij het openen van een nieuwe fles bv.

- Vandaar dat ik vorig jaar een blog wou beginnen met de titel "Emout". Emotie en Malt. Ik volg al jaren m'n emotie op vlak van smaak. Wat Laddie zegt, daar zit momenteel een gat van jewelste als je de meeste bloggers bij elkaar neemt, of althans, het wordt nog niet voldoende ingevuld. Jammer genoeg ben ik niet voorbij het 'technische' geraakt van het aanmaken van een blog, lol.
- ik heb het ook niet als persoonlijk opgevat, de scores van de HEBT. Elk is wie hij is, en scoort zoals hij wil. Vaak gebruik je zelfs niet eens hetzelfde referentiekader qua scoren, wat heeft het dan voor zin je druk te maken . Veel rustgevender op die manier.

[Caledonians]

En dan nog iets wat het scoren betreft. Zelf scoor ik een whisky pas als ik deze vaker op heb over een langere periode. Zelf merk ik dat de scores nog eens verschillen van de eerste keer dat ik de whisky proefde tot aan dat de fles leeg is zeg maar. Dit kan aan allerlei factoren liggen, gezelschap, moment van drinken, oxidatie etc. Na meerdere keren durf ik er wel een gemiddelde score aan te hangen. Ook precies de reden dat ik zelf niks met samples heb. Tuurlijk krijg ik bij een sample wel een eerste indruk van de whisky maar het is niet voldoende om de whisky echt te kunnen beoordelen. Goed, dat is zoals ik erin sta. Belangrijkste blijft vooral genieten!

[Willem vd K]

En dan nog iets wat het scoren betreft. Zelf scoor ik een whisky pas als ik deze vaker op heb over een langere periode. Zelf merk ik dat de scores nog eens verschillen van de eerste keer dat ik de whisky proefde tot aan dat de fles leeg is zeg maar. Dit kan aan allerlei factoren liggen, gezelschap, moment van drinken, oxidatie etc. Na meerdere keren durf ik er wel een gemiddelde score aan te hangen. Ook precies de reden dat ik zelf niks met samples heb. Tuurlijk krijg ik bij een sample wel een eerste indruk van de whisky maar het is niet voldoende om de whisky echt te kunnen beoordelen. Goed, dat is zoals ik erin sta. Belangrijkste blijft vooral genieten!

Mee eens. Zelf geef ik samples of whisky's die ik op een proeverij of festival proef wel een score, maar voor mezelf met een flinke korrel zout. De flessen in mijn eigen collectie krijgen b.v. op WB pas een score als de fles leeg is. Om precies de redenen die jij aangeeft.

[johan brugge]

Ik zou het eigenlijk enorm waarderen dat er eens een of meerdere van die infamous bloggers, die hier al dan niet geregistreerd zijn en/of stiekem meelezen, eens meedoen met een blind tasting. Ik ben razend benieuwd of ze dezelfde scores zouden toekennen en dezelfde dingen ruiken en proeven als wij.

EDIT
@ nigel_tufnel: niet exact hetzelfde, maar het zit wel een beetje in dezelfde sfeer.

[nigel_tufnel]

Ik zou het eigenlijk enorm waarderen dat er eens een of meerdere van die infamous bloggers, die hier al dan niet geregistreerd zijn en/of stiekem meelezen, eens meedoen met een blind tasting. Ik ben razend benieuwd of ze dezelfde scores zouden toekennen en dezelfde dingen ruiken en proeven als wij.

EDIT
@ nigel_tufnel: niet exact hetzelfde, maar het zit wel een beetje in dezelfde sfeer.

Top idee!
Volgens mij leert hierdoor iedereen wat!
En er zijn al wat bloggers die lid zijn van het forum.

[johan brugge]

Maar de vraag is volgens mij of ze het aandurven.
daaduh daaduh daaduh daadhuh daaduh (dramatisch muziekje à la Jaws)

[thijs100]

Moet ik me als blogger aangesproken voelen?

Hoe dan ook: blind proeven vind ik top. Altijd leerzaam. Een stuk leerzamer dan niet-blind proeven ook. Heb hier al aan veel VBT's meegedaan. Die proefnotities eindigen ook op m'n blog. En in 2014 meegedaan aan de Blind Tasting Competion van de Usquebaugh Society, en toen ook alles gewoon op m'n blog geplaatst. Bij mij in ieder geval geen 'angst'

Edit: ohja, ik ga ook meedoen aan de 43%-proeverij

[johan brugge]

Tuurlijk mag jij je aangesproken voelen! Alle respect trouwens dat je iedere keer meedoet aan die tastings en je notities gewoon post op je blog. Dat zouden er meer moeten doen.
Ik ga even een hele goede vriend van mij quoteren (waar ik het overigens voor 100 % mee eens ben).

" En wie weet zijn die infamous bloggers misschien wel bereid om "dé echte whiskyliefhebbers" te wijzen én te leren, hoe je met "heel bijzondere whisky"(want daar hebben wij het tenslotte over) moet omgaan!

Overigens is het wel zo, dat bijna ieder "whiskyliefhebbend" mens toch een (enigszins) andere smaak "kan proeven" dan iemand anders. En dat houd het spannend! "

Ik hoop alleen maar dat ze niet willen meedoen omdat ze bang zijn om door de mand te vallen. Ik zou hun mening juist heel verrijkend vinden.

[Nino]

Een beetje geprikkeld door dit topic en één van Tom's samples met alleen een whiskybase nr dacht ik, doe maar even een poging(inmiddels al weer een poos geleden die vbt) en hieronder mijn bevindingen blind:

Wb: 16393
N: Caramel,fruit mango,ananas,leer en tabak, lijm.
T: hout,aarde en rokerig, citrus, rode bessen, munt.
F: medium lang en blijft rokerig , niet verkeerd
Abv: 46%
Age: 10 tot 12 jaar
Distillery: Talisker of Bowmore misschien?
87/100 zou rustig een "daily dram" kunnen zijn.

Uiteindelijk bleek het om de Caol-ila 25yo te gaan
Zou een mooie daily dram zijn

Blind tasten? Zo nu en dan gewoon een must! Ook geen noodzaak om het altijd maar te delen, uiteindelijk lekker voor jezelf doen

Bovenstaande is dan ook puur als vermaak voor jullie bedoeld