Ardbeg 15yo 1993 Duncan Taylor
Geplaatst: 05 Mar 2010, 15:57
Het betreft hier een Ardbeg 15yo 1993 van Duncan Taylor (Rare Auld), 58.9 % vol. Cask 1724.
Kleur: Chestnutoloroso sherry
Neus: De alcohol dampen verbranden bijna mijn neusgaten. Dit is erg ruw. Na een tijdje komen turf en rook tevoorschijn, maar het hoge alcoholpercentage van de whisky camoufleert het meeste hiervan. Met water: Veeeel beter. Nu herken ik de typische Ardbeg kenmerken. Ik ben precies op het strand en ik ruik de zee en de wind. Prachtige 'neus'.
Smaak: Dit is erg heet! Ik proef duidelijk turf samen met een citrussmaken. Ik heb dit nog nooit eerder in een Ardbeg geproefd. Het is best wel lekker, maar er moet zeker water bij. Mijn tong staat in brand. Met water: weer veel beter. Het is nog steeds heet/peperachtig, maar er is veel meer balans. Natuurlijk is er turf en wat 'aardesmaken', rook. Maar er is ook een smaak die ik niet gewend ben. Ik kan er mijn vinger niet op leggen. Serge noemt het gekristalliseerd fruit en marsepein maar ik ben daar niet helemaal zeker van. Dit vraagt meer onderzoek. hehe
Afdronk: Veel meer turf nu. Heel aangename whisky, maar er moet absoluut water bij. Doet me een beetje denken aan de complexiteit van mijn Longrow 10yo 1993 . Zilt, opnieuw enkele citrusvruchten, maar alles blijft nog steeds in evenwicht. Er is ook beetje rook op de achtergrond.
Het is zeker niet de doorsnee Ardbeg. Integendeel. Dit is een zeer interessante onafhankelijke botteling. Het is een beetje als een wilde Mustang. Je moet het eerst temmen, maar daarna is het een helse rit.
Kleur: Chestnutoloroso sherry
Neus: De alcohol dampen verbranden bijna mijn neusgaten. Dit is erg ruw. Na een tijdje komen turf en rook tevoorschijn, maar het hoge alcoholpercentage van de whisky camoufleert het meeste hiervan. Met water: Veeeel beter. Nu herken ik de typische Ardbeg kenmerken. Ik ben precies op het strand en ik ruik de zee en de wind. Prachtige 'neus'.
Smaak: Dit is erg heet! Ik proef duidelijk turf samen met een citrussmaken. Ik heb dit nog nooit eerder in een Ardbeg geproefd. Het is best wel lekker, maar er moet zeker water bij. Mijn tong staat in brand. Met water: weer veel beter. Het is nog steeds heet/peperachtig, maar er is veel meer balans. Natuurlijk is er turf en wat 'aardesmaken', rook. Maar er is ook een smaak die ik niet gewend ben. Ik kan er mijn vinger niet op leggen. Serge noemt het gekristalliseerd fruit en marsepein maar ik ben daar niet helemaal zeker van. Dit vraagt meer onderzoek. hehe
Afdronk: Veel meer turf nu. Heel aangename whisky, maar er moet absoluut water bij. Doet me een beetje denken aan de complexiteit van mijn Longrow 10yo 1993 . Zilt, opnieuw enkele citrusvruchten, maar alles blijft nog steeds in evenwicht. Er is ook beetje rook op de achtergrond.
Het is zeker niet de doorsnee Ardbeg. Integendeel. Dit is een zeer interessante onafhankelijke botteling. Het is een beetje als een wilde Mustang. Je moet het eerst temmen, maar daarna is het een helse rit.
