Caol Ila 1984/2007 Samaroli 45% vol.
Geplaatst: 23 Feb 2010, 23:59
Het gaat hier dus om een Caol Ila gedistilleerd in 1984 en gebotteld in mei 2007. Als ik me niet vergis waren ze voor de Belgische markt bedoeld. Lucky me! Ik heb toch wel wat getwijfeld of ik hem zou kopen omdat ik niet zo tuk ben op de smaak van citrus in mijn whisky zoals dat met Caol Ila regelmatig het geval is. Ik heb me de aankoop echter nog niet beklaagd. Ze zijn trouwens niet meer te bestellen in de twee shops waar ze in aanbieding waren. Anders had ik me er waarschijnlijk nog ééntje aangeschaft. Maar genoeg gekletst. Tijd om te 'werken'. hehe
Neus:
turf, wat rook, medicinaal, toch ook wat zoeter dan een doorsnee Islay, op de achtergrond merk ik flauwe citrus invloeden op zoals de schil van sinaasappelen, een beetje frisse heidegeur. Met wat water komt alles los. Je staat precies op het strand bij een stevige bries. De citrusgeur is nu wat meer uitgesproken, maar niet overheersend. Alles is heerlijk in balans.
Smaak:
Weer veel turf en rook, maar nooit overdreven. Hout, doet me wat denken aan zoethout, een vleugje vanille. Het is een olie-achtige whisky, blijft plakken aan je gehemelte. Heerlijk complex (doet me wat denken aan een sterk geturfde Longrow). Met wat water wordt alles wat zoeter. Hij komt toch meer tot zijn recht zonder water vind ik. De balans blijft wel perfect. Hij doet helemaal niet aan een Caol Ila denken.
Afdronk:
Lang. Wat zachter dan de 'heavy hitters' zoals Ardbeg en Laphroaig. Een klein beetje zilt blijft achter op de lippen. Na een vijftal minuten proef ik nog wat zoetigheid à la Laphroaig QC, kan alleen maar goed zijn.
Wat een whisky!! Ben ik blij dat ik de fles gekraakt heb. Ik geef niet gauw een quotering, maar deze verdient een dikke 95/100. Als je ooit eens in de buurt van Brugge moet zijn I_SPEY, mag je gerust eens langs komen voor een glas van deze Caol Ila.
Neus:
turf, wat rook, medicinaal, toch ook wat zoeter dan een doorsnee Islay, op de achtergrond merk ik flauwe citrus invloeden op zoals de schil van sinaasappelen, een beetje frisse heidegeur. Met wat water komt alles los. Je staat precies op het strand bij een stevige bries. De citrusgeur is nu wat meer uitgesproken, maar niet overheersend. Alles is heerlijk in balans.
Smaak:
Weer veel turf en rook, maar nooit overdreven. Hout, doet me wat denken aan zoethout, een vleugje vanille. Het is een olie-achtige whisky, blijft plakken aan je gehemelte. Heerlijk complex (doet me wat denken aan een sterk geturfde Longrow). Met wat water wordt alles wat zoeter. Hij komt toch meer tot zijn recht zonder water vind ik. De balans blijft wel perfect. Hij doet helemaal niet aan een Caol Ila denken.
Afdronk:
Lang. Wat zachter dan de 'heavy hitters' zoals Ardbeg en Laphroaig. Een klein beetje zilt blijft achter op de lippen. Na een vijftal minuten proef ik nog wat zoetigheid à la Laphroaig QC, kan alleen maar goed zijn.
Wat een whisky!! Ben ik blij dat ik de fles gekraakt heb. Ik geef niet gauw een quotering, maar deze verdient een dikke 95/100. Als je ooit eens in de buurt van Brugge moet zijn I_SPEY, mag je gerust eens langs komen voor een glas van deze Caol Ila.

Ben benieuwd naar deze whisky, maar hij ligt een beetje buiten m'n budget grens