Het Whisky Forum

Head-to-heads zijn altijd een interessante en vooral leerzame excercitie. Je wordt echt gedwongen goed te proeven als je twee gelijkende expressies naast elkaar proeft. Deze keer had ik het mij extra moeilijk gemaakt: twee keer dezelfde distillery (Macduff), twee keer dezelfde jaargang (1973), twee keer dezelfde leeftijd zelfs (38y) en het percentage wijkt ook maar 0.1% af (47% vs. 46.9%). Over het vat staat op een van de twee flessen niets vermeld, maar ze lijken zo op elkaar dat ik er maar vanuit ga dat het allebei bourbon hogsheads zijn geweest.

Macduff 1: The Whisky Agency, 1973-2011 38y, 47%, bourbon hogshead. Hierna aangeduid met TWA.
Macduff 2: The Creative Whisky Company, 1973-2012, 38y, 46.9%, vat onbekend. Hierna CWC genoemd.

Uiterlijk: beiden amber met tranen die geen haast hebben om naar beneden af te zakken. Als ik heel goed staar is de TWA wellicht een snippertje donkerder, maar om het zeker te weten moet ik er een goed geijkte colorimeter naast houden. Je kunt ook te ver gaan als whiskynerd.

Geur: beiden van het tropisch fruitige soort, mango met name. De TWA heeft iets meer lijmlucht, de CWC is wat nadrukkelijker fruitig met ook banaan en ananas. Bij beide drams is het fruit in ieder geval goed rijp. De TWA geurt iets meer naar jute zakken en leer. Een sterkere vatinvloed bij de TWA misschien?

Met wat water kruipen de geuren naar elkaar toe, de CWC verliest wat van het zware overrijpe fruitkarakter en de TWA verliest wat lijm.

Smaak: TWA: zoet, drogend, havermout-vruchtenkoekjes en iets van groene kruiden: thijm/rozemarijn. De zoetheid is als die van toffee, beetje vettig ook. Gevaarlijk doordrinkbaar. CWC: iets scherper dan de TWA, gemberkoekjes en een indruk van sinaasappel die ik niet in de TWA vond.

Met een paar druppels water komt het vat uit de mouw: de TWA kan dit niet goed hebben en de houtsmaak gaat overheersen. De CWC kan dat veel beter hebben en het fruit wordt aldaar nog rijper. Ook wordt bij de CWC het scherpe randje getemd zonder dat de vatsmaak overheerst.

Finish: TWA: alsof je op een toffee sabbelt, verslavend zoet en lekker. CWC: zoet, iets bitterder dan de TWA, kruidig, beetje waxy. De afdronk van de CWC vind ik interessanter.

Met wat water gaat het bittere randje van de CWC eraf en wordt wat vettiger van smaak. Wederom een verbetering. De afdronk van de TWA met water wordt wat waxier.

Conclusie: ze liggen heel erg dicht bijelkaar. N.a.v. de tasting van vandaag: de TWA zonder water 91 punten, met water 90 punten. De CWC zonder water 90 punten, met water 92 punten. Geneuzel in de marge dus. Als je tussen deze twee moet kiezen heb je sowieso een probleem: een vies vet luxeprobleem.

Mooie f2f Arjen

turfsmurf schreef:Conclusie: ze liggen heel erg dicht bijelkaar. N.a.v. de tasting van vandaag: de TWA zonder water 91 punten, met water 90 punten. De CWC zonder water 90 punten, met water 92 punten. Geneuzel in de marge dus. Als je tussen deze twee moet kiezen heb je sowieso een probleem: een vies vet luxeprobleem.

Maar als ik moest (kon!) kiezen.... wat ik heb geproefd van CWC was tot op heden boven verwachting. In hetgeen je schrijft trekt me de CWC botteling ook het meest aan.... maar ja, dat gaat dan wel uit van ± dezelfde prijs. Als je ze niet naast elkaar proeft valt het ongetwijfeld weg als geneuzel het verschil tussen "bijzonder lekker" en "lekker bijzonder"