Het Whisky Forum

Uiterlijk: goudgeel. Vormt een paar gemiddeld dikke tranen die langzaam naar beneden glijden.

Geur: Fruitig (citroen) en mineralig. Haast geen rook te bekennen in de geur, wel iets fenolisch als nieuw plastic, zoals vers uitgepakt speelgoed. Toffee. Langzaam wordt de geur nog medicinaler, maar nog geen rook. Tevens een beetje eucalyptus en dennennaalden. Ook een paar oude jute zakken.

Smaak: Volvettig, heerlijk zoet en licht prikkelend. Ja, nu is er de rook van de turf. Niet te vergelijken met de intensiteit van rook in jonge Caol Ila, maar beslist aanwezig. Het hout is aanwezig en na toevoegen van wat druppels water wordt dat echt niet minder. Hij wordt assiger en houteriger.

Afdronk: lekker zoete salmiak, medicinaal, gerookt, beetje waxy (als in turf op leeftijd). Na verloop van tijd groeit het medicinale in de afdronk. Een lekkere en lange afdronk. De laatste druppels smaken naar tabak.

Samenvatting: wederom een mooie Caol Ila op leeftijd. Zoals vaker bij oude turfies is de explosieve rokerigheid fors getemd en blijft er een lekker complex medicinaal geheel over. Ik vond het houtige net kunnen en het vormt samen met de turf een interessant smakenpalet. Water zou ik achterwege laten (1-2 druppies hoogstens). Vooral de smaak heeft onder extra nattigheid te lijden.

Cijfer: Erg smakelijk, maar de vatinvloed is op het randje. Ik vind hem goed, maar als hij eerder uit het vat was getrokken had ik er nog wel 1-2 punten bij kunnen geven. Zo zie je maar weer: ouder is niet altijd beter. Toch ver in de 80 deze: 88 punten.

Klinkt goed! Nu maar veel proeven en ervaring opdoen, zodat ik over een x aantal jaren ook zulke bottelingen op waarde weet te schatten. Heb ik ook de gelegenheid om nog even te sparen, want dit valt waarschijnlijk qua prijs buiten mijn huidige "comfort zone".

Frank

OpiumX schreef:Klinkt goed! Nu maar veel proeven en ervaring opdoen,

Altijd een goed idee: veel verschillende dingen proberen.

OpiumX schreef:zodat ik over een x aantal jaren ook zulke bottelingen op waarde weet te schatten.

Die houding had ik in het begin ook, maar ik denk dat je jezelf onderschat als je meent dat je pas na langdurige 'training' een oude whisky op waarde weet te schatten. Ik ben zelf ook nog maar een groentje als het om whisky gaat met mijn 2-en-een-half-jaartje ervaring.

Ik weet nog goed dat ik bij mijn eerste whiskyfestival met nog maar een paar maandjes ervaring besloot dat ik toch eens wilde proeven of die oudjes nou echt zo goed waren. Dus had ik een stapeltje consumptiemuntjes omgewisseld voor een Bunnahabhain uit 1968. Mooi wel dat ik die direct op waarde wist te schatten als in 'die is me toch [censuur] lekker!'. Ik zou juist in het kader van je trainingsprogramma af en toe een sample oude whisky proberen om je ervaring te verbreden.

OpiumX schreef:Heb ik ook de gelegenheid om nog even te sparen, want dit valt waarschijnlijk qua prijs buiten mijn huidige "comfort zone".

Ik weet niet en hoef niet te weten wat je huidige comfort zone is, maar in dit geval moet ik toch even een trieste mededeling doen. Deze Caol Ila botteling was prijstechnisch een uitzondering. Via het Bladnoch Forum werd deze destijds rond de 70 pond ofzo verkocht, samen met een hoop zustervaten.

Ik ben bang dat de onafhankelijke bottelaars wakker zijn geworden als het om prijsstelling gaat. Ook lijkt het wel alsof het aanbod van oude Caol Ila zo stilaan behoorlijk begint op te drogen. Die twee zaken samen hebben ervoor gezorgd dat sinds 2012 de prijs voor oude Caol Ila doodleuk richting de 190€ kruipt. Dit is vooral opmerkelijk omdat nog maar 2 jaar geleden dit soort flessen makkelijk voor onder de 140€ te vinden was.

Ook is het aanbod van oude peaters eigenlijk best beperkt. Als je alleen naar Islay kijkt en dan alleen naar de onafhankelijke bottelaars, waar haal je de 25+ turfwhisky's dan vandaan?
- Ardbeg: vergeet het maar. Als het er is, weten ze hun prijs wel te vragen.
- Bowmore: zeldzaam en jaren-80 Bowmore is ook nog eens een linke vintage.
- Bunnahabhain: heeft voor zover ik weet geen geturfde expressies van voor 1997.
- Bruichladdich: had die stevig gepeate whisky voor 2001?
- Caol Ila: oude peaters relatief ruim voorradig.
- Laphroaig: ik ben nog geen 25+-ers bij de onafhankelijken tegengekomen. Wel vrij veel mid-jaren-90 spul, dus misschien over een paar jaar? Tegen welke prijs?
- Lagavulin: ... IB? 25+? Praktisch kansloos.
- Kilchoman: nog even geduld, mensen.
- Port Ellen: €€€

Oude Islays? Eigenlijk alleen Caol Ila dus en dat is waarschijnlijk de reden dat de IB's hun conclusies hebben getrokken en dat Caol Ila zelf ook steeds gieriger met de vaten lijkt te worden. Gelukkig zijn er nog niet zo heel lang geleden regelmatig oude Caol Ila's gebotteld, dus met een beetje slim rondzoeken is dit soort flessen nog best te vinden voor een weliswaar stevige, maar nog niet belachelijke prijs.

En natuurlijk niet vergeten dat er niet alleen op Ilay met turf gedroogd wordt. Ardmore, Benriach, ... eehm... zo zijn er vast nog wel een paar.

Mooie lectuur, Turfsmurf!

even ter aanvulling, ik weet nog een leuke Caol Ila staan, een 31 jaar oude van Dewar Rattray, voor 119 euro. Vorig jaar gebotteld. Vond ik een mooie prijs, want de kwaliteit was echt goed!

Bedankt voor je reactie, een waar college volg ik als ik dat lees Ik heb zelf wel een paar oudere whisky's staan, o.a. een Linkwood 1991 van Gordon & MacPhail. Die is heel erg lekker! Van begin jaren '90 kan ik van de "minder courante" distilleries nog wel eens een aantrekkelijk geprijsd flesje vinden. Zo kostte de Linkwood mij net geen €70,00! Ik denk dat de combinatie van "minder courant" en begin jaren '90 voor mij wel een geschikt jachgebied is voor de komende tijd. En omdat ik ook nog zit te kijken naar "dead distilleries", gaat misschien met het vakantiegeld wel een fles Lochside gekocht worden!

Frank