Port Ellen 12th Release, 52.5%
Geplaatst: 01 Mei 2013, 16:59
Port Ellen, 12th release, 52.5%
Geur: een beetje lijm en verder weinig bijzonder. Een beetje gesloten dus. Even wat tijd gunnen... Later oude meubels en hele lichte rook. Een lichte fruitigheid. Ook een stoffige boekenkast. Doet me nu een beetje denken aan de PE van VBT#3 en dat is gunstig. Gemberkoek, olie en touwen. De geur wisselt een licht-tropische fruitigheid nu af met een mineralige en medicinale geur. Lekker complex, maar vrij subtiel, kamferachtig. Na een tijdje verdwijnt de fruitigheid uit de neus om plaats te maken voor jodium. Met een paar druppels water is de fruitigheid echt weg, maar wordt de geur wel intenser.
Smaak: visceus en pittig. Moutig. De rook spreidt zich langzaam uit door de mond. Een peatbom is het zeker niet, maar er zit toch een hoop smaak aan: meubelwas, mineralig en medicinaal. Met een paar druppels water wordt hij wat frisser en citroeniger.
Afdronk: lang en zacht rokerig. De houtinvloed is merkbaar, maar niet overdreven en er blijft ook een klein beetje as achter. Na een paar druppels water wordt hij ook voller, en kruidiger.
Oordeel: behoorlijk subtiel, maar er valt toch nog een hoop in te beleven. De leeftijd heeft de turf goed getemd en dat bevalt mij prima. Een paar druppels water mogen best, graag zelfs.
Vooral opvallend is dat ik het verschil tussen deze PE een een mooie oude Caol Ila niet eens zo heel groot vind. Lekkere oude Caol Ila's zijn (voorlopig!) in ieder geval een stuk makkelijker te vinden en te betalen, dus ik weet wel wat ik zou kopen.
Cijfer: vind ik na 1 dram eigenlijk niet verantwoord, maar omdat ik deze PE12 toch nooit meer ga proeven geef ik hem in vergelijking met wat ik tot nu toe heb geproefd 91 punten.
Geur: een beetje lijm en verder weinig bijzonder. Een beetje gesloten dus. Even wat tijd gunnen... Later oude meubels en hele lichte rook. Een lichte fruitigheid. Ook een stoffige boekenkast. Doet me nu een beetje denken aan de PE van VBT#3 en dat is gunstig. Gemberkoek, olie en touwen. De geur wisselt een licht-tropische fruitigheid nu af met een mineralige en medicinale geur. Lekker complex, maar vrij subtiel, kamferachtig. Na een tijdje verdwijnt de fruitigheid uit de neus om plaats te maken voor jodium. Met een paar druppels water is de fruitigheid echt weg, maar wordt de geur wel intenser.
Smaak: visceus en pittig. Moutig. De rook spreidt zich langzaam uit door de mond. Een peatbom is het zeker niet, maar er zit toch een hoop smaak aan: meubelwas, mineralig en medicinaal. Met een paar druppels water wordt hij wat frisser en citroeniger.
Afdronk: lang en zacht rokerig. De houtinvloed is merkbaar, maar niet overdreven en er blijft ook een klein beetje as achter. Na een paar druppels water wordt hij ook voller, en kruidiger.
Oordeel: behoorlijk subtiel, maar er valt toch nog een hoop in te beleven. De leeftijd heeft de turf goed getemd en dat bevalt mij prima. Een paar druppels water mogen best, graag zelfs.
Vooral opvallend is dat ik het verschil tussen deze PE een een mooie oude Caol Ila niet eens zo heel groot vind. Lekkere oude Caol Ila's zijn (voorlopig!) in ieder geval een stuk makkelijker te vinden en te betalen, dus ik weet wel wat ik zou kopen.
Cijfer: vind ik na 1 dram eigenlijk niet verantwoord, maar omdat ik deze PE12 toch nooit meer ga proeven geef ik hem in vergelijking met wat ik tot nu toe heb geproefd 91 punten.
