Het Whisky Forum

Wel hier ga ik dan. Veel kon ik er niet in terug vinden maar toch..

Nosing : ik rook vooral een houterige geur.

Tasting : Dik rokerig, droog en dan een lichte toffee nasmaak.

Ik denk dat het op zich een "zware" whisky is om te drinken ofwel moeten mijn smaakpapillen er nog leren mee omgaan.
Daarmee bedoel ik, als je als kind voor de eerste keren bier of wijn dronk/proeft smaakte het vooral bitter, maar na verloop van tijd word je het gewoon en ga je ze beter beginnen vinden/smaken.

Aangepaste versie

Highland Park 18yo, 43%, Distillery Kirkwall, Orkney Islands

Uiterlijk: Zeer licht oranje/bruin.
Neus: Houterig.
Smaak: Dik rokerig, droog en een lichte toffee nasmaak.

Goed bezig, Tom! Chapeau dat je het 'aandurft'. En? Stelde uiteindelijk niks voor, toch? Kleine moeite Voor een volgende keer kun je ook het onderwerp Aanwijzingen voor het maken van proefnotities eens lezen. Dit kan je ook wat meer op weg helpen en aanwijzingen geven.

Back to topic: ik heb deze HP 18yo vorige maand geproefd op een proeverij. Ik ben zelf al bekend met de HP 12yo welke ik al heerlijk vind. Deze 18yo vond ik ook erg lekker. Veel geuren en smaken zijn terug te vinden in de HP's. Rokerig, zoet (honing), heide, inderdaad ook wat hout / eik. Ik het toen op de proeverij geen notities gemaakt, maar ik heb er wel een dubbele + bij gezet. Heerlijke whisky!

Ziezo, ik heb mijn notitie even aangepast in mijn eerste post.

Het zal wel nog even duren voor ik alles.."onder de knie" heb?

Tom schreef:Het zal wel nog even duren voor ik alles.."onder de knie" heb?

Geen probleem, we zijn niet allemaal expert (ook ik niet)!

Tom schreef:Ik denk dat het op zich een "zware" whisky is om te drinken ofwel moeten mijn smaakpapillen er nog leren mee omgaan.

Dit is beide waar Tom. Dit is een "zware" whisky vol van geur en smaakt die lang blijft hangen.
Neemt niet weg dat het drinken van alcoholica met een percentage van boven de 40% zo wie zo deels wennen is.
Wat het "zachter" maakt is o.a. zoet. Daarom drinkt b.v. een Grand Marnier likeur van 43° veel makkelijker weg. Meer zoet maakt de alcohol zachter. Dat doet het ouderen op vat trouwens ook. Daarom is een oudere whisky meestal ook "zachter" en minder scherp (of peperig) dan een jongere. Zoeter geeft ook een voller gevoel o.a. door het "mondbekledende" effect.

Tom schreef:Nosing : ik rook vooral een houterige geur.

Neus: Houterig.

Om te beginnen is het al interessant om te proberen te definiëren wat voor hout dat dan is dat je ruikt.
Dat is deel van het leerproces. Je kunt uit de boekjes halen dat alle whisky op eikenhouten vaten heeft gelegen maar als je nog nooit onbewerkt eiken geroken hebt dan kun je alleen maar aannemen dat het eiken is dat je ruikt (heerlijk om eens in een houtzagerij rond te snuffelen). En daarop is dan weer veel nuance aan te brengen, maar ook die moet je dan wel herkennen en kunnen benoemen.

Een hele aardige vind ik in verband met deze specifieke whisky dat bij proefnotities vaak staat: heidehoning in geur en smaak.
Als je voldoende zoekt en leest kun je er achter komen dat Highland Park niet alleen lokale turf gebruikt om hun gerstemout te drogen, maar dat daarin ook traditiegetrouw, "vier bosjes lokale heide" worden gegooid (per ?). Of het daar nu wel of niet mee te maken heeft feit is dat heidehoning er inderdaad in is terug te vinden. Lekker !

Dus, even los van het hout, ruik je ook vaak zoet. Maar wat is zoet ? Kun je zoet wel ruiken ? Eigenlijk niet dus. Zoet is een smaak. Zoet proef je op de tong en voel je in de mond. Dat ruik je niet. Het ruiken van zoet is eigenlijk het (automatisch) associëren van bekende zoetsmakende producten met de geur van die producten.
Dus een zoete geur is per definitie verder te benoemen naar de oorsprong van die geur. En dan kom je al snel bij de meest bekende zoetstoffen zoals stroop, siroop en honing.

Maar ook de ene honing is de andere niet. Ook honing is weer een heel generieke naam. Het meest generiek is wellicht de geur en smaak van honing uit een plastic knijpfles.... gatverderrie ... Waar het vandaan komt en wat ze er mee gedaan hebben weet ik niet, maar dit mag je niet onder de noemer honing rekenen. Meestal is de afkomst van honing een mix van planten. De betere zijn afkomstig van de bloem (en zelfs dat niet altijd) van een plantensoort.

Ik ben een liefhebber van honing (tsjee ook al) en er is echt veel verschil. Echter om die verschillen te kennen, herkennen en waarderen zul je ze geproefd moeten hebben. Hoe herken je heidehoning als je het nooit op hebt ? En heidehoning is niet goedkoop. Om de verschillen te ontdekken heb ik in het verleden wel (bijzondere) honing voor mijn verjaardag gevraagd.
Zo weet ik nu dat een van mijn favorieten, Acacia honing is. Die is niet duur en heeft als bijkomend voordeel dat hij heel lang vloeibaar blijft. In goede acacia honing vind je iets van mint. Dit is eigenlijk de geur van tijm waarin iets van mint zit. Dat kan echt heel lekker en subtiel zijn.
Zie dit onderwerp viewtopic.php?f=88&t=273&p=1368&hilit=honing#p1368
Terug naar heidehoning. Voor dit doel heb ik hier achter me zelfs nog een pot met nog een bodempje er in staan, tussen andere potten. En ik ruik daar soms nog aan. Het is niet meer zoals het vers is maar nog steeds onmiskenbaar heidehoning. En inderdaad dat vind je terug in de meeste Highland Park bottelingen. Heerlijk.

Als ik te ver doordraaf mag je het gerust zeggen (mag, wat heet ? moet). Ik wil je echt niet afschrikken maar ik begrijp dat het enthousiasme van een oude knar dit risico in zich draagt. Maar ja het blijft ook zo bere interessant allemaal..... deze geneugten des levens...

Haha een beetje tekst schrikt me absolut niet af hoor Piet!
Het is pas door veel te lezen, bespreken en natuurlijk het belangrijkste proeven en ruiken dat je/ik de nodige kennis van zaken opdoe.

Tom schreef:Het is pas door veel te lezen, bespreken en natuurlijk het belangrijkste proeven en ruiken dat je/ik de nodige kennis van zaken opdoe.

Precies! En daarom spoorde ik je aan toch je notities te plaatsen!
Maar nu weer back-on-topic, want het gaat hier over de HP 18yo

Ik heb hier thuis inmiddels nog maar een halve fles van over. Ik ben de whisky naarmate de hoeveelheid afnam steeds meer gaan waarderen: echt een supermalt! Bij de eerste twee glaasjes (verspreid over twee avonden, dan he) vond ik hem iets te zoet en minder krachtig dan de 12yo, maar nu ben ik helemaal om. Het fijne van HP is dat de whisky aanvankelijk zoet is en vrij mild, maar de smaak steeds droger wordt (en zelfs een beetje ziltig, vond ik).
In Amsterdam zijn flessen hiervan trouwens echt cheap, bij de Dirck III (van Dirk van den Broek) kocht ik een fles voor 50 euro: niet duur voor een 18 jaar oude whisky van dit kaliber.

Een echte aanrader. Misschien post ik van de week ook wel mijn tasting notes.

Jim Beam schreef: Misschien post ik van de week ook wel mijn tasting notes.

Zeker doen Jim! Ik ben benieuwd. Heb je de nieuwe versie of de oude gedronken? Ik kan nog aan een oude versie geraken voor een goede prijs. Hij staat bovenaan (met nog een paar andere, hehe) op mijn verlanglijstje.

OK, hier komen mijn notes:

Neus: rozijnen, beetje sherry, beetje rook, de bekende HP-moutigheid, honing, vanille, koffie en een heel scala aan fruit (in elk geval appel, iets tropisch, ananas?)

Smaak: zoete fruitigheid, rozijnen, honing, grapefruit, laurier, vanille, tikje hout

Finish: wordt langzaam steeds droger, fleurig, maar met een tikje turf en zelfs wat ziltigheid, honing en eik

Het bijzondere is dat dit zo'n immens fruitige, vrij zoete whisky is, maar dat daaronder nog een soort ruige laag zit. Die komt in de finish vooral naar voren. Perfecte balans, dus. Ik proef een beetje hout, maar dat is juist aangenaam. Voor mij is dit een echte dessert-whisky en een ware aanrader, ik zou zo weer een fles kopen.

Score: 91/100

Ik vond deze clip over deze 18yo whisky.

"The best spirit in the world"... Natuurlijk wel promotie door een werknemer maar toch. Michael Jackson noemt het "The greatest all-rounder in the world of malt whisky". Let wel de HP niet specifiek deze 18yo.

Tastings - Highland Park 18 Year Old