Bruichladdich The Laddie Ten 46%
Geplaatst: 06 Mei 2012, 23:09
Na ruim een halve fles voel ik eindelijk genoeg afstand om deze 'definitieve 10yo op american oak' van Bruichladdich van een notitie te voorzien.
Voor ik begin aan de beschrijving is het belangrijk op te merken dat deze whisky (zeker als de fles nog relatief nieuw is, met meer dan 50% vulniveau) tijd nodig heeft om los te komen. In eerste instantie was mijn reactie dan ook: 'wat is dit voor bitter bocht?!?', maar na ongeveer 10 minuten in het glas (of, zoals ik zonet merkte bij het herproeven, na een paar maanden in de fles) verandert de smaak vrij radicaal van bitter en scherp naar zoet en kruidig. Het volgen van die transformatie is erg interessant en zorgt voor een paar bonuspuntjes (maar daarover zo meer).
Onderstaande notitie is van toepassing op de tot rust gekomen dram, dus na een tijdje in het glas:
Neus: De eerste impressie is romig en boterig met caramel. Daarna volgen kruiden en na een flink tijdje toch een klein beetje rook (ondanks de 'unpeated' claim op het label).
Smaak: Zilt zeewier en kruiden verweven met caramel, vanille, anijs en zoethout. Licht bitter en drogend met een klein beetje rook en turf. Ook proef ik een licht prikkelende alcohol sensatie die ik associeer met goede wodka, en dat bedoel ik positief! Met water wordt de smaak krachtiger en kruidiger en iets minder zoet. Verrassend voor een whisky op 46% kan hij veel water hebben, tot 30% toegevoegd water vind ik hem nog erg goed smaken...
Afdronk: Medium lang met anijs en lichte rook. Dan bijenwas en aan het einde ineens een heel klein beetje sherryinvloed: rozijnen (10% van de gebruikte vaten zijn sherryvaten).
Oordeel: Een triomf voor Bruichladdich, anders kan ik het niet omschrijven. De ontdekkingstocht die je beleeft van net ingeschonken tot 15 minuten later is een eye-opener en daarna heb je een prima gebalanceerde kruidige en zoete whisky met duidelijke maritieme invloeden. Voor de prijs is dit simpelweg de beste whisky die ik ken en hij kan zich meten met whiskies die een veelvoud kosten.
Punten: 92 (toppertje)
Voor ik begin aan de beschrijving is het belangrijk op te merken dat deze whisky (zeker als de fles nog relatief nieuw is, met meer dan 50% vulniveau) tijd nodig heeft om los te komen. In eerste instantie was mijn reactie dan ook: 'wat is dit voor bitter bocht?!?', maar na ongeveer 10 minuten in het glas (of, zoals ik zonet merkte bij het herproeven, na een paar maanden in de fles) verandert de smaak vrij radicaal van bitter en scherp naar zoet en kruidig. Het volgen van die transformatie is erg interessant en zorgt voor een paar bonuspuntjes (maar daarover zo meer).
Onderstaande notitie is van toepassing op de tot rust gekomen dram, dus na een tijdje in het glas:
Neus: De eerste impressie is romig en boterig met caramel. Daarna volgen kruiden en na een flink tijdje toch een klein beetje rook (ondanks de 'unpeated' claim op het label).
Smaak: Zilt zeewier en kruiden verweven met caramel, vanille, anijs en zoethout. Licht bitter en drogend met een klein beetje rook en turf. Ook proef ik een licht prikkelende alcohol sensatie die ik associeer met goede wodka, en dat bedoel ik positief! Met water wordt de smaak krachtiger en kruidiger en iets minder zoet. Verrassend voor een whisky op 46% kan hij veel water hebben, tot 30% toegevoegd water vind ik hem nog erg goed smaken...
Afdronk: Medium lang met anijs en lichte rook. Dan bijenwas en aan het einde ineens een heel klein beetje sherryinvloed: rozijnen (10% van de gebruikte vaten zijn sherryvaten).
Oordeel: Een triomf voor Bruichladdich, anders kan ik het niet omschrijven. De ontdekkingstocht die je beleeft van net ingeschonken tot 15 minuten later is een eye-opener en daarna heb je een prima gebalanceerde kruidige en zoete whisky met duidelijke maritieme invloeden. Voor de prijs is dit simpelweg de beste whisky die ik ken en hij kan zich meten met whiskies die een veelvoud kosten.
Punten: 92 (toppertje)
Ook al zou (zoals 
