Bruichladdich Sixteen, First Growth – Cuvée, naast elkaar
Geplaatst: 18 Sep 2011, 16:27
Op 17 sept 2011 tijdens een proeverij van de SeaBottom Whisky Club de Sixteens-range kunnen vergelijken.
De wijn finishings zijn niet zo mijn ding, en eigenlijk is Bruichladdich ook niet een van mijn favorieten.
Desalniettemin ben ik hier open ingegaan en heb vooraf er ook zo goed als niets over gelezen. Zeker geen proefnotities.
Er zitten er zonder meer een paar tussen die ik met plezier weer zou savoureren !
Onze volgorde van proeven was: F, C, A, D B, E.
Het zou zeker interessant zijn om ze nog eens te vergelijken maar dan wat meer tijd en een of twee per keer.
Het gaat om een serie van zes whiskies gefinished (3 jaar meen ik) op 6 verschillende eerste crus uit de Bordeaux. Vreemd genoeg is niet vermeld waarin ze de eerste 13 jaar van hun leven hebben doorgebracht, maar nader onderzoek wijst uit dat het Bourbon casks zijn. Als wijnliefhebber heb ik jaren geleden enkele van deze Grand/Premier Crus mogen proeven en van die ik niet geproefd heb heb ik in alle gevallen een van de naaste buren geproefd, dus ik ken de wijnen, hun typering en de verschillen en die zijn vaak subtiel.Hoewel allemaal van een zelfde smaaktype bleken de whiskies toch wel verschillend. Qua rood is de Pomerol het meest anders dan de andere rode wijnen. Château d’Yquem is een witte dessert-wijn dus zo wie zo heel anders.
Bruichladdich First Growth series A t/m F, 16y0, 46%.
Vrij donker barnsteen/koper van kleur met uitzondering van de "E" die meer donker-geel is.
Een algemene typering is dat ze fruitig zijn, soms wat citrus maar vooral ook pit-fruit, en wat kruidigheid. Vrij vol en rond en behoorlijk gepeperd, al dan niet wat zilt en zowel in geur als smaak niet uitbundig maar toch allemaal (vrij nieuw) eiken in verschillende manifestaties. In het mondgevoel en de afdronk zitten behoorlijk wat verschillen van uitdrogend tot vol, rond en opwekkend en zacht of heel peperig, vooral dat zorgt bij mij voor de verschillen in score.
Finished op:
A - Château Lafite Rothschild, mijn score 85, Serge 79. Mijn beste van de serie, Serge's minste !
Hier zat ook wat honing in de neus maar was vooral de smaak sappig, zacht-peperig, opwekkend en olie-achtig. Lekker.
Interessant te zien dat de toch wel ongerechtigheden die in Serge's fles zaten er bij ons niet uit kwamen. Ik heb daar in elk geval niemand over gehoord.
B - Château Latour, mijn score 83, Serge 84.
Ging het meest richting de Lafite Rothschild.
C - Château Margaux, mijn score 82, Serge 82.
Wat meer rood-fruit (bloed-sinasappel ?) en ook iets zoetig in de mond.
D - Château Haut-Brion, mijn score 82, Serge 83.
Deze was wellicht het meest afwijkend van het stel doordat hij het meeste citrus-achtig (ook grapefruit) fruit had en wat grassig is.
Opvallend hier was ook het fijne parfum in het lege glas. Daar bleef ik onwillekeurig aan snuffelen. Niet complex maar wel aantrekkelijk.
E - Château d’Yquem, mijn score 83, Serge 85, Serge's beste in de range.
Dit was de laatste dus niet helemaal meer onbevangen. Neemt niet weg dat ik meer "zoet" en dergelijken had verwacht dan er in te vinden was.
Deze was juist heel zacht in de neus, totaal geen prikkeling, maar vreemd genoeg des te scherper van smaak. Wel iets zoetig maar veel minder dan ik had verwacht.
F - Château Lafleur Pomerol, mijn score 80, Serge 81.
Deze vond ik het minst aangenaam door het hoge tannine gehalte met een bittertje dat ook een erg uitdrogend mondgevoel op afdronk achter laat. Ik had echt water nodig !
Nadien ben ik gaan zoeken om te vergelijken en vond een prachtig artikel op whiskyfun: BRUICHLADDICH’S COMPLETE FIRST GROWTH SERIES
Mijn aantekeningen zijn aanmerkelijk korter dan de bovenstaande. Er wordt op een club-tasting natuurlijk ook veel gekletst en wat gegeten en dat is hiervoor geen ideale combinatie. Wel heb ik proberen te vergelijken en een score gegeven. Heel interessant om die nu achteraf hiermee te kunnen vergelijken. De serie die Serge had is van de 2008 wijnoogst. Ik weet niet of die ik geproefd heb van een andere Vintage zijn maar dat zou wel het opvallende verschil kunnen verklaren in de Château Lafite Rothschild beoordeling.
Als ik het te weten kom zal ik het zeker even melden.
Ook goed om een herbevestiging te zien dat ik voor mijzelf (en mijn aankopen) over het algemeen genomen qua smaak en score op Serge's oordeel kan vertrouwen !
De wijn finishings zijn niet zo mijn ding, en eigenlijk is Bruichladdich ook niet een van mijn favorieten.
Desalniettemin ben ik hier open ingegaan en heb vooraf er ook zo goed als niets over gelezen. Zeker geen proefnotities.
Er zitten er zonder meer een paar tussen die ik met plezier weer zou savoureren !
Onze volgorde van proeven was: F, C, A, D B, E.
Het zou zeker interessant zijn om ze nog eens te vergelijken maar dan wat meer tijd en een of twee per keer.
- Bruichladdich-first-growth.jpg (36.85 KiB) 1081 keer bekeken
Het gaat om een serie van zes whiskies gefinished (3 jaar meen ik) op 6 verschillende eerste crus uit de Bordeaux. Vreemd genoeg is niet vermeld waarin ze de eerste 13 jaar van hun leven hebben doorgebracht, maar nader onderzoek wijst uit dat het Bourbon casks zijn. Als wijnliefhebber heb ik jaren geleden enkele van deze Grand/Premier Crus mogen proeven en van die ik niet geproefd heb heb ik in alle gevallen een van de naaste buren geproefd, dus ik ken de wijnen, hun typering en de verschillen en die zijn vaak subtiel.Hoewel allemaal van een zelfde smaaktype bleken de whiskies toch wel verschillend. Qua rood is de Pomerol het meest anders dan de andere rode wijnen. Château d’Yquem is een witte dessert-wijn dus zo wie zo heel anders.
Bruichladdich First Growth series A t/m F, 16y0, 46%.
Vrij donker barnsteen/koper van kleur met uitzondering van de "E" die meer donker-geel is.
Een algemene typering is dat ze fruitig zijn, soms wat citrus maar vooral ook pit-fruit, en wat kruidigheid. Vrij vol en rond en behoorlijk gepeperd, al dan niet wat zilt en zowel in geur als smaak niet uitbundig maar toch allemaal (vrij nieuw) eiken in verschillende manifestaties. In het mondgevoel en de afdronk zitten behoorlijk wat verschillen van uitdrogend tot vol, rond en opwekkend en zacht of heel peperig, vooral dat zorgt bij mij voor de verschillen in score.
Finished op:
A - Château Lafite Rothschild, mijn score 85, Serge 79. Mijn beste van de serie, Serge's minste !
Hier zat ook wat honing in de neus maar was vooral de smaak sappig, zacht-peperig, opwekkend en olie-achtig. Lekker.
Interessant te zien dat de toch wel ongerechtigheden die in Serge's fles zaten er bij ons niet uit kwamen. Ik heb daar in elk geval niemand over gehoord.
B - Château Latour, mijn score 83, Serge 84.
Ging het meest richting de Lafite Rothschild.
C - Château Margaux, mijn score 82, Serge 82.
Wat meer rood-fruit (bloed-sinasappel ?) en ook iets zoetig in de mond.
D - Château Haut-Brion, mijn score 82, Serge 83.
Deze was wellicht het meest afwijkend van het stel doordat hij het meeste citrus-achtig (ook grapefruit) fruit had en wat grassig is.
Opvallend hier was ook het fijne parfum in het lege glas. Daar bleef ik onwillekeurig aan snuffelen. Niet complex maar wel aantrekkelijk.
E - Château d’Yquem, mijn score 83, Serge 85, Serge's beste in de range.
Dit was de laatste dus niet helemaal meer onbevangen. Neemt niet weg dat ik meer "zoet" en dergelijken had verwacht dan er in te vinden was.
Deze was juist heel zacht in de neus, totaal geen prikkeling, maar vreemd genoeg des te scherper van smaak. Wel iets zoetig maar veel minder dan ik had verwacht.
F - Château Lafleur Pomerol, mijn score 80, Serge 81.
Deze vond ik het minst aangenaam door het hoge tannine gehalte met een bittertje dat ook een erg uitdrogend mondgevoel op afdronk achter laat. Ik had echt water nodig !
Nadien ben ik gaan zoeken om te vergelijken en vond een prachtig artikel op whiskyfun: BRUICHLADDICH’S COMPLETE FIRST GROWTH SERIES
Mijn aantekeningen zijn aanmerkelijk korter dan de bovenstaande. Er wordt op een club-tasting natuurlijk ook veel gekletst en wat gegeten en dat is hiervoor geen ideale combinatie. Wel heb ik proberen te vergelijken en een score gegeven. Heel interessant om die nu achteraf hiermee te kunnen vergelijken. De serie die Serge had is van de 2008 wijnoogst. Ik weet niet of die ik geproefd heb van een andere Vintage zijn maar dat zou wel het opvallende verschil kunnen verklaren in de Château Lafite Rothschild beoordeling.
Als ik het te weten kom zal ik het zeker even melden.
Ook goed om een herbevestiging te zien dat ik voor mijzelf (en mijn aankopen) over het algemeen genomen qua smaak en score op Serge's oordeel kan vertrouwen !