GlenDronach 'the original' 12yo 43%

[Bruich-lad]

GlenDronach 'the original' 12yo 43%

Neus: Sherry! (duh), nat jute, muffige kelder, gekarameliseerde banaan, braam?, vanille
Smaak: Zoet met een bite, behoorlijk wat hout met pruimen, wat alcoholisch
Finish: Verwarmend, blijft zeer lang na, zachter met een beetje versgemalen zwarte peper.
Overall: Wel heel veel sherry, maar vol overtuiging gebracht. Het alcoholische bij een slok is het voornaamste punt dat hem net achterhoudt bij de grote broer (de 15yo revival). Voorlopig 84 pu... nee 85 met deze nagloed.

[Bruich-lad]

In het topic over de GlenDronach 'revival' viel me de volgende quote op:

OP WFNN eergisteren de Glendronach 12yo geproefd die was ook lekker vol maar voor mijn smaak veel te (tannine-) droog.

Dit komt denk ik wel deels overeen met mijn opmerking over het 'alcoholische', de tannine leek ik ook wel mee te krijgen hoewel ik twijfelde of dat niet een na-effect was van de Glenlivet ervoor. Er zit blijkbaar ergens wat wrangs achter alle zoetheid. De 15 heeft dat zover ik me kan herinneren niet en is vooral daarom superieur (wat natuurlijk niet gek is voor de luxere editie).

[Piet]

Dit komt denk ik wel deels overeen met mijn opmerking over het 'alcoholische', de tannine leek ik ook wel mee te krijgen hoewel ik twijfelde of dat niet een na-effect was van de Glenlivet ervoor. Er zit blijkbaar ergens wat wrangs achter alle zoetheid.

Zie ook wat er is geschreven over vormen van droog in Nat en toch droog. Hoe kan dat ? en in Tannine in whisky.

... Er zit blijkbaar ergens wat wrangs achter alle zoetheid.
Overigens is dit wat mij als "zoetekauw" betreft gelukkig niet waar, maar is wel een van de factoren die de ene malt beter maakt dan de andere. Dat heeft ook alles te maken met de juiste balans van de verschillende smaakcomponenten in een whisky.